Μελομακάρονα


Τα παλιά τα χρόνια που το ζούσαμε με ΠΑΣΟΚ, *Τα’ Αη Αντρέα σήμερα μεγάλη χάρη του Παναγία μου* κάνει Σταυρό από μέτωπο μέχρι πατούσα* και κάναμε σαΐτες με τα Δεκαχίλιαρα *κάτι χαρτονομίσματα από το χωριό δεν έχουν Insta δεν τα ξέρεις*, οι συνταγές δίνονταν γραμμένες χαρτάκια η επάνω στα πακέτα από τα άσπρα καρέλια που για μένα είναι το πρώτο tablet της ανθρωπότητας, και δίνονταν με κούπες και φλιτζάνια και τέτοια δυσοίωνα τα οποία πια οι γνωστοί ζαχαροπλάστες τα αποφεύγουν.
Ο Πετρετζίκης δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη ούτε και ο Γούγλης, και παρόλο που “ΛΕΦΤΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΥΡΙΕ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ” τα βιβλία μαγειρικής κόστιζαν αρκετά.
Σε κάποιο από αυτά τα σκονισμένα και χιλιοταλαιπωρημένα χαρτάκια λοιπόν πρίν πάρα πολλά χρόνια βρήκα αυτή τη συνταγή γραμμένη.
Καλά αρχίδια, την είχα περασμένη στο κινητό σε μορφή pdf και μου την είχε δώσει η κυρία Πόπη μια μέρα στη βάρδια στο νοσοκομείο που βαριόμασταν τη ζωή μας και πίναμε καφέ αλλά ήθελα να το παίξω ρομαντικός για να  σε ψήσω ότι «και καλά» ξες.

Μελομακάρονα:
Ζύμη:
800 γραμμάρια αλεύρι μαλακό
1 και 1/2 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουταλιά του γλυκού κοφτή σόδα φαγητού
1 κουταλιά του γλυκού κοφτή μπεϊκιν πάουντερ
1 κουταλιά του γλυκού κανέλα
Ελάχιστο γαρύφαλλο
1 βανίλια *άσπρο φιαλίδιο με κόκκινο καπάκι ξέρεις*
1 ποτήρι του Ελληνικού καφέ κονιάκ
Ξύσμα από ένα λεμόνι
Ξύσμα από ένα πορτοκάλι
1 φλιτζάνι του τσαγιού χυμό πορτοκάλι φρέσκο
1/2 φλιτζάνι του τσαγιού χυμό μανταρίνι

Σιρόπι:
1 και 1/2 φλιτζάνι του τσαγιού μέλι
2 φλυτζάνια του τσαγιού νερό
1 φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
1 ξύλο κανέλας
2 φέτες πορτοκάλι *εμένα αν με ρωτάς βάζω τα πορτοκάλια που στύβω για τη ζύμη*


Τα μελομακάρονα λοιπόν… τα οποία τι είναι; Νηστίσιμα κουλουράκια με σιρόπι είναι μη νομίζεις ντε και δα… σύμφωνα με το υπέροχο βιβλίο της Κυρίας Στοΐλη Μελίσσα –«Και διηγώντας τα... να τρως» έχουν μια spooky ιστορία στην πλάτη τους καθότι παλιά, πριν το ΠΑΣΟΚ ναι πολύ παλιά, ήτανε ένα έδεσμα που δίνανε σε κηδείες και άλλα τέτοια σκιαχτικά τα οποία βαριέμαι απελπιστικά να σου παραθέσω για αυτό και ψάξε στο Γούγλη.
Για να τα φτιάξεις δεν χρειάζονται γνώσεις κβαντικής αλλά λίγη κοινή λογική και σκέψη που μας λέει το εξής:
ΔΕΝ ΤΑ ΖΥΜΩΝΟΥΜΕ ΠΟΛΥ  στο τονίζω αυτό. Όσο τα ζυμώνουμε τόσο αυτά βγάζουν λάδι και όσο βγάζουν λάδι τόσο εσύ ρίχνεις αλεύρι και άντε φτου ξανά μανά τα ίδια και μάντεψε….. Την έχω κάνει εγώ τη μαλακία για αυτό στα λέω αδερφέ.
Βάζεις όλα τα υλικά λοιπόν σε μια μπασίνα, λεκάνη, μπανιέρα πισίνα δεν ξέρω και γω που θες, τα ζυμώνεις απαλά απαλά και μόλις σχηματιστεί μια ωραία ομοιογενής ζύμη τα πλάθεις στο όμορφο γνωστό σχήμα τους.
Ψήσιμο σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς στον αέρα για 40 λεπτά περίπου και κοίτα μη τα κάψεις.
Επειδή όμως «Θέλει κόπο το ραπάνι κάθε τόπος δεν το κάμει», πρέπει να είναι κρύο το σιρόπι όταν τα σιροπιάσουμε και ζεστά τα μελομακάρονα, σε μια κατσαρόλα σαφώς νωρίτερα, από την άλλη μεριά βάζεις να βράσουν τα υλικά για το σιρόπι και κάνεις το εξής.
Με το που θα αρχίζει να κοχλάζει, μετράς 5 λεπτά με το ρολόι και σβήνεις γιατί είναι έτοιμο.
Έχουμε τώρα στην μια πλευρά τα μελομακάρονα και στην άλλη το σιρόπι και κάνουμε το εξής: τα πιάνουμε λίγα λίγα και τα εμβαπτίζουμε στο σιρόπι γυρνώντας τα καλά από όλες τις πλευρές και τα βγάζουμε σε μια πιατέλα, και ξανά και ξανά και ξανά, ε σπάει και κανένα δοκιμάζουμε και κανένα ξες τώρα πως πάει η φάση.
Όχι πολύ ώρα στο σιρόπι μπρο γιατί θα γίνουν λάσπη και θα διαλυθούν.
Τώρα αν βαριέσαι όλο αυτό το νταβαντούρι έχει υπέροχα μελομακάρονα σε όλα τα ζαχαροπλαστεία και γω κάθομαι και γράφω τζάμπα σαν το μαλάκα τόση ώρα.
Αυτά.

Σχόλια

Facebook

Official partner of Food and Create

Official partner of Food and Create
Food and Create