Λίγο αντιφατικός, λίγο αινιγματικός.

Ξέρω ότι είμαι λίγο αντιφατικός.
Και λίγο αινιγματικός.

Δεν με ενοχλεί.

Κάπου εκεί, ανάμεσα στα δύο, κρύβεται η μόνη αλήθεια που ξέρω να πω με σιγουριά: ότι το νοιάξιμο με ανακουφίζει.

Η αγάπη, όταν υπερτερεί του εγωισμού μου — και αυτό δεν γίνεται πάντα — με κάνει να αισθάνομαι κάτι που δύσκολα ονομάζω.

Αλλά οι άνθρωποι νομίζουν ότι ξέρουν να αγαπούν.

Στην πραγματικότητα, είναι εξαρτημένοι από την ανάγκη τους να κατέχουν.

«Θα σε αγαπάω, όσο είσαι δίπλα μου. Μετά, σίγουρα θα σε μισήσω.» 

Δεν το λένε έτσι, βέβαια.

Αλλά έτσι το εννοούν.

Βάζεις κάποιον ως προτεραιότητα.

Το αποφασίζεις συνειδητά, σαν να υπογράφεις κάτι μέσα σου.

Και μετά συνειδητοποιείς αργά — πάντα αργά, ποτέ αρκετά νωρίς ώστε να γλιτώσεις — ότι για εκείνον ήσουν απλώς μια συνήθεια.

Κάτι που γινόταν αυτόματα, σαν να ανοίγεις την τηλεόραση όταν δεν έχεις τι να κάνεις.
Το πρώτο σημάδι δεν είναι η απόρριψη.

Είναι η ζήλια.

Εκείνη η τσιμπιά που νιώθεις όταν βλέπεις να δίνει σε άλλους την προσοχή που εσύ ποθείς.

Τότε καταλαβαίνεις ότι έχεις ήδη αρχίσει να πέφτεις.
Κι ύστερα έρχεται η απογοήτευση.

Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς εξήγηση.

Μερικές φορές χωρίς καν αντίο — μόνο ένα block, ένα delete, κι εσύ να κοιτάς την οθόνη σαν να ψάχνεις κάτι που δεν υπάρχει πια.
Κάποιες φιλίες δεν τελειώνουν.

Απλώς σβήνουν.

Σιγά σιγά, όπως σβήνει ένα φως που κανείς δεν θυμήθηκε να ανανεώσει.

Ο ένας έδειχνε περισσότερο ενδιαφέρον.

Ο άλλος απλώς τον άφηνε να δείχνει.

Και κάποια στιγμή, ο πρώτος κουράστηκε να προσπαθεί μόνος.
Η λήθη δεν είναι εχθρός.

Είναι απλώς ο τρόπος που έχει ο χρόνος να μαζεύει τα πράγματα που δεν τα φρόντισε κανείς.
Θέλω η θλίψη μου να μοιάζει με ποίηση.

Να έχει σχήμα, να έχει μέτρο, να μπορώ να τη δείξω σε κάποιον και να πω: «Κοίτα, έτσι πονάω.»

Αντί αυτού, μένω με ερωτήσεις χωρίς αποδέκτη.

Συμιακές Τυρόπιτες - "Τούρτες"

Υλικά:

Α. Γέμιση τυριών

Φέτα: 700 g, Γραβιέρα: 500 g, Ρεγκάτο ή άλλο κίτρινο τυρί, 300 g φέτα

(σύνολο τυριά 1.500 g) 

Αυγά: 10 τεμ. (περίπου 500 g καθαρό βάρος) 

Σιμιγδάλι ψιλό: 40 g 

Μπέικιν πάουντερ: 8 g 

Δυόσμος φρέσκος ψιλοκομμένος: 20 g 

Πιπέρι: 2–3 g 

Αλάτι: ελάχιστο ή καθόλου (ανάλογα πόσο αλμυρά είναι τα τυριά) 

Β. Ζύμη:

Αλεύρι ΓΟΧ: 1.000 g (και επιπλέον αν χρειαστεί) η Σκληρό: 700 g - Μαλακό: 300 g

Γάλα: 250 g 

Γιαούρτι: 200 g 

Καλαμποκέλαιο: 220 g 

Βούτυρο ή μαργαρίνη λιωμένη: 200 g 

Αυγά: 2 τεμ. (περίπου 100 g καθαρό βάρος) 

Ξηρή μαγιά: 16 g (2 φακελάκια) 

Αλάτι: 10 g 

Γ. Για άλειμμα: Αυγό: 1 τεμ. Γάλα: 30 g 

Εκτέλεση:

1) Ετοιμασία γέμισης: Τρίβουμε όλα τα τυριά σε λεκάνη. Προσθέτουμε τα αυγά, το σιμιγδάλι, το μπέικιν πάουντερ, τον δυόσμο και το πιπέρι. Ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει ενιαίο μείγμα. 

Σκεπάζουμε και αφήνουμε στο ψυγείο για 2–3 ώρες (ή και από το προηγούμενο βράδυ). 

2) Ετοιμασία ζύμης: Σε λεκάνη ρίχνουμε το γάλα, το γιαούρτι και τα αυγά και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε τη μαγιά και αφήνουμε 5 λεπτά να ενεργοποιηθεί.  Ρίχνουμε το καλαμποκέλαιο. Λιώνουμε το βούτυρο/μαργαρίνη (να είναι χλιαρό, όχι καυτό)

Ανακατεύουμε 20–30 δευτερόλεπτα να βγάλει άρωμα.

Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο στο μείγμα. Ρίχνουμε το αλάτι. 

Προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε ζύμη μαλακή λεία που να μην κολλάει έντονα στα χέρια 

Συνήθως θα σου πάρει 1.000 g αλεύρι, αλλά μπορεί να χρειαστείς +50 έως +100 g.

Σκεπάζουμε και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί 30–40 λεπτά. 

Σχηματισμός: (για μικρές μπάλες)

Χωρίζουμε τη ζύμη σε κομμάτια 40 g το καθένα. Ανοίγουμε κάθε κομμάτι σε μικρό φύλλο (σαν δίσκο) περίπου 10–12 εκ. Βάζουμε γέμιση 20 με 30 g.

Κλείνουμε σαν πουγκί ή σαν μικρή “τούρτα” (όπως παραδοσιακά).

Τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα, με το κλείσιμο προς τα κάτω.

Ψήσιμο: Χτυπάμε 1 αυγό με 30 g γάλα. Αλείφουμε τις τυρόπιτες. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο: 200°C (αντιστάσεις) ή 180°C (αέρας)

Χρόνος: 20–30 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν καλά.