Κόλλυβα Αγίου Βαλεντίνου (Special Edition)

Για όλους τους έρωτες που πέθαναν, αλλά δεν είπαν ποτέ “συγγνώμη”.

Ένα Μνημόσυνο για την Αγάπη που Έφυγε... ή Απλά Έκανε Ghosting

Αγαπητοί μου συνδαιτυμόνες της γεύσης και της πίκρας,

Για να μην σας βρει απροετοίμαστους το επόμενο Σαββάτο 14 Φεβρουαρίου, όπου η ατμόσφαιρα θα μυρίζει σοκολάτα, τριαντάφυλλα, δήθεν ρομαντισμό και λίγο από λιβάνι. Κομφετί, μάσκες, πυροτεχνήματα και καρναβάλια (που είμαστε όλοι!!) Ήρθα εγω να σώσω την κατάσταση!

Γιατί μάνα μου όπως και να το δεις, η 14η Φεβρουαρίου είναι μια ύπουλη ημερομηνία.

Γιατί ΚΑΙ πέφτει μέσα στο Τριώδιο ΚΑΙ μέσα στα Καρναβάλια — τη μεγαλύτερη συλλογική μεταμφίεση της χρονιάς — και πολλές φορές κοντά ή πάνω σε Ψυχοσάββατο.

Κοινώς: έρωτας, ψέμα, μνημόσυνο.

Τίποτα πιο ειλικρινές.

Όπως κάθε φορά έτσι και φέτος τρομάρα μας, τα social media θα γεμίσουν με ζευγαράκια που φιλιούνται με πάθος λες και τους κυνηγάει η εφορία, και τα εστιατόρια πάλι θα είναι γεμάτα από ανθρώπους που προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι "είναι αλλιώς".

Ναι, καλά... το μόνο "Αλλιώς" είναι ο λογαριασμός που θα έρθει στο τέλος.

Και μέσα σε όλο αυτό τον ορυμαγδό της πλαστικής ευτυχίας, τι έχουμε;

Το Τριώδιο!

Ναι, φίλες και φίλοι, το Καρναβάλι.

Και ξέρετε κάτι;

Όλοι οι ερωτευμένοι, ειδικά όσοι έχουμε φάει τα μούτρα μας, είμαστε ήδη καρναβάλια.

Φοράμε μάσκες, υποκρινόμαστε ότι όλα είναι τέλεια. Είμαστε οι Joker του έρωτα, οι κλόουν των σχέσεων, οι μίμοι της ευτυχίας που δεν ήρθε ποτέ.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Ορθόδοξη Εκκλησία αποφάσισε να μας

αποτελειώσει: Ψυχοσάββατο.

Έτσι, για να γιορτάσουμε επάξια όλους αυτούς που "έφυγαν" από τη ζωή μας.

Όχι, δεν

εννοώ αυτούς που κοιμήθηκαν εν Κυρίω. (αιωνία η μνήμη)

Αλλά τους άλλους.... αυτούς που μας έκαναν ghosting, που μας άφησαν στο "διαβάστηκε".

Αυτούς που "χάθηκαν" σαν να τους κατάπιε η γη, αφήνοντας πίσω τους μόνο ένα κενό... και ένα υπόλοιπο στην καρδιά μας που αρνείται να σβήσει.

Αυτό το Ψυχοσάββατο του Βαλεντίνου, λοιπόν, είναι αφιερωμένο σε όλους εμάς.

Εμάς που φάγαμε τα κερατά μας, όχι από ζήλια, αλλά από το κυριολεκτικό νόημα της λέξης.

Εμάς που μας πρόδωσαν, μας απάτησαν, μας πέταξαν σαν στυμμένη λεμονόκουπα μετά από μια νύχτα πάθους (ή και όχι).

Εμάς που μπλέξαμε με τοξικές σχέσεις, που μας ρούφηξαν την ενέργεια, την ψυχή και το  υπόλοιπο της πιστωτικής κάρτας. Εμάς που περιμέναμε ένα μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ, που είδαμε πρώην γκομενάκι με καινούργιο γκομενάκι φόρα παρτίδα και νιώσαμε το στομάχι μας να κάνει ανάποδη κωλοτούμπα.

Κόλλυβα για τους κερατάδες που το μάθανε τελευταίοι.

Κόλλυβα για τους χωρισμένους που “είμαστε φίλοι”.

Κόλλυβα για τους προδομένους που άκουσαν το ιστορικό:

«Δεν ήσουν εσύ, ήταν το timing».

Σε όλους εμάς πληγωμένα αδέρφια, θα προσφέρω τα Κόλλυβα του Βαλεντίνου.

Όχι για να θρηνήσουμε, αλλά για να τιμήσουμε την ανθεκτικότητά μας. Για να γελάσουμε με τη μαυρίλα της μοίρας μας και να θυμηθούμε ότι, στο τέλος της ημέρας, η καλύτερη σχέση είναι αυτή που έχουμε με τον εαυτό μας, και με ένα καλό πιάτο κόλλυβα.

Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, το μόνο που δεν θα μας κάνει ghosting είναι ένα καλά μαγειρεμένο φαγητό.

Ας βάλουμε λοιπόν την πίκρα στην άκρη, ας ανακατέψουμε τις αναμνήσεις μας με λίγο σιτάρι και ας γλυκάνουμε την ψυχή μας με αυτό το παραδοσιακό έδεσμα που, εν τέλει, συμβολίζει τη ζωή και την ανάσταση. Μπορεί οι σχέσεις μας να είναι νεκρές, αλλά η γεύση ζει και βασιλεύει!

Η Συνταγή για τα Κόλλυβα του Βαλεντίνου:

φωτογραφία ο ai

(που θα σας κάνει να ξεχάσετε και το όνομα του/της πρώην σας!)

Υλικά:

500 γρ. σιτάρι σκληρό (όσο σκληρή ήταν και η καρδιά τους)

200 γρ. σταφίδες ξανθές (για να θυμίζουν τα χρυσά μαλλιά που σας μάγεψαν... και μετά σας άφησαν)

200 γρ. καρύδια ψίχα, χοντροκομμένα (όσο χοντροκομμένη είναι και η συμπεριφορά τους)

100 γρ. αμύγδαλα ψιλοκομμένα (για να θυμίζουν τα "γλυκά" λόγια που μας έλεγαν)

100 γρ. φρυγανισμένο σουσάμι (για την τραγανότητα της αλήθειας)

100 γρ. φρυγανιά τριμμένη (για να απορροφήσει τα δάκρυά μας)

1/2 φλ. ζάχαρη άχνη (για την ψεύτικη γλύκα)

1/2 κ.γ. κανέλα (για να "καίει" η ανάμνηση)

1/4 κ.γ. γαρίφαλο τριμμένο (για την ένταση του πόνου)

Ξύσμα από 1 πορτοκάλι (για την "φωτεινή" πλευρά που δεν υπήρξε ποτέ)

Ρόδι για διακόσμηση (τα κόκκινα "δάκρυα" του έρωτα)

Κουφετάκια ασημένια ή χρωματιστά (για την "χρυσόσκονη" που μας έριχναν στα μάτια)

Προαιρετικά: μικρές σοκολατένιες καρδιές (για να τις φάμε μόνες/οι μας με την ησυχία σας!)

Εκτέλεση:

Το σιτάρι: Ξεπλένετε το σιτάρι καλά και το μουλιάζετε σε κρύο νερό για 12-24 ώρες (όσο καιρό περιμένατε να απαντήσουν στο μήνυμα).

Το στραγγίζετε, το βάζετε σε κατσαρόλα με άφθονο φρέσκο νερό και το βράζετε για περίπου 45-60 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει (όσο μαλάκωσαν και οι δικές σας άμυνες). Προσοχή, να μην λιώσει.

Το στραγγίζετε ξανά σε σουρωτήρι και το απλώνετε σε καθαρή πετσέτα για να στεγνώσει εντελώς (για να φύγει όλη η υγρασία, όπως και οι ελπίδες σας).

Το ανακάτεμα της πίκρας και της γλύκας: Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύετε το σιτάρι με τις σταφίδες, τα καρύδια, τα αμύγδαλα, το σουσάμι, τη φρυγανιά, τη ζάχαρη άχνη, την κανέλα, το γαρίφαλο και το ξύσμα πορτοκαλιού. Ανακατεύετε καλά, σαν να ανακατεύετε τις αναμνήσεις σας με την σκληρή πραγματικότητα.

Το στήσιμο του μνημοσύνου: Απλώνετε τα κόλλυβα σε μια πιατέλα και δίνετε σχήμα. Μπορείτε να κάνετε ένα σταυρό με τα κουφετάκια ή με τα ρόδια, ή απλά να σχηματίσετε μια... ραγισμένη καρδιά (όπως τη δική σας!)

Σερβίρετε με σεμνότητα και λίγη δόση ειρωνείας.

Καλή όρεξη, καλή τύχη στις επόμενες (ή όχι) σχέσεις σας!

Να ζήσουμε να τις/τους θυμόμαστε!