Hungarian Langos

Έξω από το σταθμό της όπερας ο ρακένδυτος και γεμάτος μύγες ζητιάνος που τον έχει βγάλει σχεδόν έξω και τον παίζει μέσα στον κόσμο αντικατοπτρίζεται επάνω στη βιτρίνα της Moncler στην τιμή του μπουφάν που αγγίζει το Δυχίλιαρο.
Ένα γιγάντιο τζιπ διασταύρωση με Τανκς με φυμέ τζάμια ξεφορτώνει Δύο ξανθιές χαζοχαρούμενες κάργιες που φοράνε τεράστια Supreme φούτερ για φορέματα και χαχανίζουν στον πορτιέρη του Louis Vitton.
O ήλιος μπαινοβγαίνει μέσα στα σύννεφα και βρέχει η μπορεί και όχι αλλά νιώθω σαν να καίγομαι και να κρυώνω ταυτόχρονα και μου τη δίνει. Κάνω να κατέβω στο μετρό και αλλάζω γνώμη και στρίβω αντίθετα από εκεί που θέλω να πάω.
Και πάω.
Βάζω τα γυαλιά πέφτουν σταγόνες και δε βλέπω, βγάζω τα γυαλιά με τυφλώνει το φως από την αντιλιά. Ανάβω τσιγάρο κοιτάζω τον κόσμο γύρω μου.
Δεν ξέρω κανέναν δεν με ξέρει κανένας θα έπρεπε να είμαι ευτυχισμένος.
Οι ακριβές μπουτίκ με τους Bitchy πωλητές της Andrassy Avenue αρχίζουν να κάνουν Fade out. Πολύς πλούτος για το τίποτα.
Ο παράδρομος που έστριψα είναι γεμάτος, τουρίστες, βαρεμένες πωλήτριες, κακόκεφοι μάγειρες που κάνουν τσιγάρο, γύρω μου θόρυβος από γερανούς που σκίζουν τον αέρα, οικοδομές που φυτρώνουν σε κάθε τετράγωνο αλλά ούτε μια κόρνα, ούτε ένα πεταμένο σκουπίδι στο πεζοδρόμιο, ούτε μια γόπα κάτω, ούτε ένα αδέσποτο.
Μόνο χοντρά δυσκίνητα περιστέρια που περπατάνε ψάχνοντας φαγητό.
Κάνω να κατέβω στη διάβαση και τα αυτοκίνητα κοκαλώνουν.
Σκέφτομαι ότι αρχίζω και προτιμώ την κοινωνικά αποδεκτή ευγένεια του  κεντροευρωπαϊκού καθωσπρεπισμού παρά το “αυθόρμητο φιλότιμο” του Ελληναρά Millenial.
Πάντα είχα το ελάττωμα της φυγής, πάντα ήθελα να πάω κάπου σαν τρελός και πάντα μόλις πήγαινα ήθελα να φύγω και να πάω κάπου αλλού. Πάντα δεν ήξερα που θέλω να ανήκω.
Βαριέμαι την Ελλάδα, με κουράζει ναι μεν αλλά δε, ψάχνω απεγνωσμένα στη μέση ενός πολύβουου δρόμου να πιω έναν Ελληνικότατο Freddo Esspreso.
Διπολικός ή αντιφατικός ποιος ξέρει.
Ο Αντωνάκης μου έλεγε ότι από τον εαυτό σου δεν θα σωθείς πουθενά όσο και να γυρίζεις τον κόσμο.
Σβήνω το τσιγάρο στο τασάκι που είναι ειδικά τοποθετημένο κάτω από το σκουπιδοτενεκέ στο δρόμο και το ρίχνω μέσα.
"Όχι όπως ήξερες αλλά όπως βρήκες"…
Πεινάω.
Παντού μαγαζιά που πουλάνε φαγητό, κυρίως ιταλικά. Πολλά ιταλικά και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.
Πεινάω αλλά δεν θέλω Ιταλικό, δεν θέλω Κινέζικο, θέλω κάτι άλλο…
θέλω αυτό που λέμε comfort food θέλω κάτι να με χορτάσει ψυχολογικά.
Θέλω μπόλικο ανθυγιεινό υδατάνθρακα να με κάνει να πιστέψω πως όλα θα πάνε καλά.

Langos
Υλικά:
500 γρ. αλεύρι
25 γρ. νωπή μαγιά
300 γρ. χλιαρό γάλα
2 κ.γ αλάτι
1 κ.γ ζάχαρη
1 κρόκο αυγού
Μπόλικο Σπορέλαιο για το τηγάνισμα.
Λίγο λάδι για να αλείψουμε τα χέρια μας
Γαρνιτούρα:
Sour Cream ή γιαούρτι
Σκορδέλαιο
Τριμμένο κίτρινο τυρί
Προαιρετικά ζαμπόν, μπέικον, κρεμμύδι, πιπεριά, σαλάμι Ουγγαρίας
Εκτέλεση:
Βάζουμε το αλεύρι σε ένα μπολ και ανοίγουμε μια λακκούβα στην μέση όπου εκεί μέσα τρίβουμε την μαγιά μαζί με την ζάχαρη και λίγο γάλα [η μαγιά τρέφεται από τη ζάχαρη, αλλά καίγεται αν έρθει σε απευθείας επαφή με το αλάτι] Ανακατεύουμε το μείγμα αυτό με λίγο αλεύρι για να κάνουμε ένα προζύμι, το σκεπάζουμε με διάφανη μεμβράνη και το αφήνουμε για περίπου 30 λεπτά σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Κατόπιν προσθέτουμε σιγά- σιγά το υπόλοιπο γάλα, το υπόλοιπο αλεύρι το αλάτι και τον κρόκο και πλάθουμε μια μαλακή ζύμη την σκεπάζουμε και την αφήνουμε για αλλά 30 λεπτά να φουσκώσει σε ζεστό μέρος σκεπασμένη [για να στανιάρει λίγο η γλουτένη του αλεύρου από την καταπόνηση του ζυμώματος] Στη συνέχεια χωρίζουμε τη ζύμη σε μπαλάκια των 100 γραμμαρίων περίπου, όπου με καλά λαδωμένα χέρια τα ανοίγουμε σε μέγεθος πιτούλας διαμέτρου περίπου 20 εκ. δίνοντας έμφαση στο να είναι η περίμετρος της παχύτερη σε ζύμη από ότι στο κέντρο. Βάζουμε μπόλικο λάδι στην κατσαρόλα ή σε φριτέζα και μόλις ζεσταθεί τηγανίζουμε τις πιτούλες [μόλις κοκκινίσει τη γυρίζουμε] Θα δείτε ότι στην μία μεριά τους θα γίνει μια “λακκούβα” και αυτό είναι το σωστό. Άπαξ και ψηθούν, χωρίς όμως να στεγνώσουν, περνάμε τη μια τους μεριά με σκορδέλαιο, προσθέτουμε μια γενναία κουταλιά απλωμένης Sour cream και πασπαλίζουμε με τριμμένο κίτρινο τυρί ή και όλα τα υπόλοιπα υλικά.
Σμτφ:
Οι Ούγγροι χρησιμοποιούν ένα κρεμώδες τυρί που μοιάζει με cream Cheese, το οποίο όσο και να έψαξα δεν βρήκα στην Ελλάδα. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε Smetana που είναι 99% το ίδιο με αυτό. Χρησιμοποιώντας για βάση τη ζύμη μπορείτε να βάλετε γαρνιτούρα ακόμη και γλυκό από επάνω. Εξαρτάται από τη στιγμή και τη διάθεση. Κάθε συγγένεια της λέξης Langos με τις Λαλλαγίτες είναι πραγματική

Σχόλια

Facebook

Official partner of Food and Create

Official partner of Food and Create
Food and Create