Αβε Καισαρ!


“Εγώ νομίζω οι φίλοι φαίνονται στη χαρά σου” είπε χθες η Βίβιαν την ώρα που πίναμε καφέ.
“Ναι…. ναι” μουρμούρισε “Στη λύπη ο άλλος είτε από οίκτο είτε από συμπόνια η ίσως και από ενοχικότητα θα δώσει σημείο ζωής, ακόμη και να μη σε νοιάζεται θα το κάνει για την αξιοπρέπεια η έστω απλά για τα μάτια του κόσμου. Όλοι γενικά έχουμε την τάση πολύ συχνά, να φερόμαστε καλά σε αυτούς που λυπόμαστε για να καλύψουμε τις ενοχές μας η γιατί κάναμε εμείς οι ίδιοι κάτι άλλο κακό σε κάποιον κάποια άλλη στιγμή, ή για τους συμπαντικούς νόμους που λένε ότι όλα επιστρέφονται, ότι ο τροχός γυρίζει και διάφορα τέτοια. Ενώ ρε bro στη χαρά σου ο άλλος για να ναι δίπλα σου σημαίνει ότι σε νοιάζεται και σε αγαπάει πραγματικά, ότι δε σε φθονεί, ότι δεν σε ζηλεύει (εδώ οι εξαιρέσεις υπάρχουν για την επιβεβαίωση του κανόνα) και ότι νοιάζεται για να σαι χαρούμενος.”
Γενικά και γω μάλλον αυτό πιστεύω τελικά. Τι να το κάνω το γαμήδι ρε μαλάκα άμα με θυμηθεί κάποιος την ώρα που ο νεκροθάφτης ετοιμάζεται να μου βάλει τα μπαμπάκια στη μύτη; Ε μα το γαμημένο δηλαδή! Άμα δεν σε έχω στη χαρά μου δεν αξίζει να σε χω γενικότερα, και δε πα να είσαι και φίλος και αδερφός και συνεργάτης και ότι θέλει. Ισχύει τελικά ρε φίλε ότι είμαστε καλοί και νοιαζόμαστε μόνο όπου θέλουμε; Από αυτά τα γαμημένα ενοχικά μας η εγώ το βλέπω μόνο έτσι δεν ξέρω τι να πω, μπορεί να φταίει κάνας ανάδρομος πάλι, αλλά αυτές οι ανθρώπινες σχέσεις τώρα τελευταία πολύ με παιδεύουν. Πως είπε ό Ιούλιος Καίσαρας; “Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια” Βέβαια ο Ιούλιος ως μεγάλη κουφάλα, στη σκευωρία και στη ραδιουργία ήταν μανούλα και τα έκανε όπως τα έκανε.
Σαλάτα δηλαδή.
Η οποία κακώς συγχέεται με τον συμπαθέστατο κατά τα άλλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα (ο οποίος ενδεχομένως μπορεί και να αγαπούσε ιδιαίτερα αυτό το πιάτο) όμως η πραγματική ιστορία της σαλάτας του Καίσαρα είναι μάλλον ταπεινή σε σχέση με το μεγαλείο των Ρωμαϊκών εδεσμάτων. Ο Ceasar (Καίσαρας) Cardini ήταν ένας Ιταλός σεφ, ο οποίος μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο μετανάστευσε στις Η.Π.Α, όπου η οικογένεια Cardini άνοιξε ένα εστιατόριο στην Tijuana. Κατά την ιστορία, στις 4 Ιουλίου του 1924 (Ημέρα Ανεξαρτησίας και εθνική γιορτή των Αμερικανών) στο εστιατόριο της Οικογένειας έπηξαν στη δουλειά τα αλάνια και μείνανε ρέστοι από υλικά και φαγητά.
Έτσι χώθηκε ο ψηλός στην κουζίνα (ο Caesar δηλαδή)  και με τα λιγοστά υλικά που είχαν περισσέψει δημιούργησε μία σαλάτα, χρησιμοποιώντας ολόκληρα φύλλα μαρουλιού romaine, βραστά αυγά και ιταλικό ελαιόλαδο . Μάλιστα, η σαλάτα είχε φτιαχτεί για να τρώγεται με τα χέρια, καθώς κάθε φύλλο μαρουλιού ήταν γαρνιρισμένο με τα υπόλοιπα υλικά της συνταγής. Υπάρχουν και άλλες πολλές εκδοχές της ιστορίας αλλά εδώ δεν κάνουμε Ιστορία της Μαγειρικής Τέχνης. Μάλλον ψέματα, και από αυτό κάνουμε αλλά γενικά στον κόσμο λέμε ότι είμεθα Ιστοσαλόν Μαγειρικής
Πάμε να δούμε την πολύπαθη Σαλάτα του Καίσαρα λοιπόν την οποία δεν παίζει να φτιάξεις θα γκώσεις με τόσα υλικά:
*στην Ελληνική εκδοχή της θα της δεις με ότι μπορείς να φανταστείς αλλά ας μην το ανοίξουμε αυτό το κεφάλαιο

Υλικά:
Α. Στήσιμο σαλάτας:
Η εκτέλεση και τα υλικά είναι ένα και το αυτό αλλά σε προειδοποίησα θα αγανακτήσεις και μην πεις ότι δεν στα πα!
Λοιπόν, σε μια μπασίνα η σε μεγάλο μπολ βάζουμε 2 με 3 χούφτες ανάμεικτη πρασινάδα μείγμα (χωρίς βατράχι, ε μα θα έσκαγα αν δεν το έγραφα) από λαχανικά της αρεσκείας μας, όπως Μαρούλι, γαλλική Σαλάτα, iceberg, Lolo Rosso, Σπανάκι φρέσκο και τα λοιπά.
4 κουταλιές της σούπας Chef Sauce (υπάρχει και έτοιμη)
1 κομμάτι κοτόπουλο μπούτι η στήθος φιλέτο ψημένο στη σχάρα η σωταρισμένο και κομμένο σε κύβους.
1 κουταλιά της σούπας καλαμπόκι από κονσέρβα
1 κουταλιά της σούπας ψημένο μπέικον
½ χούφτα κρουτόν (υπάρχουν και έτοιμα)
Ανακατεύουμε καλά.
Πασπαλίζουμε με τριμμένη παρμεζάνα
Γαρνίρουμε προαιρετικά με 1 - 2 ντοματίνια

Β. Σως της Σαλάτας
1 βαζάκι μαγιονέζα (μη σε βάλω και φτιάξεις)
1 κουταλιά της σούπας μουστάρδα
2 φέτες μπέικον ψημένο στα μικροκύματα για 30 δευτερόλεπτα (ε.. μαλακίες θα λέμε μεταξύ μας τώρα;)
Ελάχιστο πολτό σκόρδου ή σκόρδο σε σκόνη (και απο αυτό έχει έτοιμο)
10 γραμμάρια worcestershire sauce
15 γραμμάρια ελαιόλαδο
2 αντζούγια φιλέτο
15 γραμμάρια φρεσκοστυμμένο χυμό λεμόνι
Αλάτι και πιπέρι κατά βούληση
Τα χτυπάμε όλα στο Blender μέχρι να αποκτήσει δεμένη υφή

Γ. Κρουτόν:
Παίρνουμε 3-4 φέτες ψωμί του τοστ και το κόβουμε σε κύβους, τους ρίχνουμε μέσα σε μια μπασίνα με μπόλικο ελαιόλαδο και μυρωδικά: Θυμάρι, Σκόρδο σε σκόνη, Αλάτι, Πιπέρι, Ρίγανη. Ψήνουμε στον φούρνο στο αέρα ή σε αντιστάσεις για μερικά λεπτά εως ότου πάρουν χρυσοκίτρινο χρώμα
Δ.Φιλέτο:
Αλατοπιπερώνουμε τα φιλέτα Κοτόπουλου και τα ψήνουμε σε Γκριλιέρα η αντικολλητικό τηγάνι μέχρι να μαλακώσουν, αφήνουμε λίγο κατά μέρους και μετά κόβουμε σε κύβους.
Εναλλακτικά μπορείς απλά να τα πάρεις όλα έτοιμα και απλά να στήσεις τη σαλάτα και να το παίξεις γαμάτος. Εγώ δεν θα σε παρεξηγήσω να το ξέρεις αλήθεια σου λέω

Σχόλια

Ο χρήστης Γιαγιά Αντιγόνη είπε…
Καλά η Βίβιαν ΚΈΝΤΗΣΕ!
Η μακρόχρονη πορεία μου στη ζήση τούτη, μου το έμαθε καλά!
Φιλιά από τη γιαγιά στη ΒΙΒΙΑΝ και τον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ!

Official partner of Food and Create

Official partner of Food and Create
Food and Create

Official Partner of Cooking Network

Official Partner of Cooking Network
Cooking Network