Για τις παλιες αγαπες μη μιλας

Πορτοκαλόπιτα


Υλικά:
1 πακέτο φύλλο κρούστας
3 αυγά
1,5 κουτάκι γιαούρτι 2,5% λιπαρά
1/2 κούπα άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη
1 φλιτζάνι του τσαγιού καλαμποκέλαιο
Από 4 πορτοκάλια το ξύσμα τους και το χυμό τους όσο να μας βγάλει δυο ποτήρια
1 φακελάκι μπεϊκιν
2 βανίλιες

Σιρόπι:
2  φλιτζάνια νερό συν τα 2 του χυμού
3 φλιτζάνια ζάχαρη
1/2 λεμόνι κομμένο στα τέσσερα
Εκτέλεση:
Ανακατεύουμε με το σύρμα, το γιαούρτι, το μπεϊκιν, το ξύσμα το λάδι και τα αυγά μέχρι να αποκτήσουμε μια ομοιογενή κρέμα. Ανοίγουμε το πακέτο με το φύλλο κρούστας και απλώνουμε ένα ένα τα φύλλα κρούστας σε λαδωμένο ταψί, ραντίζοντας κάθε ένα απο αυτά εναλλάξ με την κρέμα,τα τοποθετούμε σχετικά τσαλακωμένα στο ταψί μέχρι να τελειώσουν, και ότι περισσέψει από την κρέμα το περιχύνουμε στα φύλλα.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° C για 15-20 λεπτά όσο να ροδίσουν. Οι χρόνοι και οι θερμοκρασίες πάντα είναι ενδεικτικά για κάθε φούρνο
(όπως τα πάντα για τη ζωή δεν είναι απόλυτα).
Σιροπιάζουμε το κρύο γλυκό με ζεστό σιρόπι
Το Αγαπώ πολύ το άρωμα από το πορτοκάλι. Από τα εσπεριδοειδή γενικότερα. Μου θυμίζει κάτι ..φρεσκάδα; Καθαριότητα; Κάτι! Δεν ξέρω τι, αλλά κάτι καλό, που μπαίνει βαθιά μέσα στους νευρώνες τις κεφάλας μου και με κάνει ήρεμο σα γατί που χουρχουρίζει.
Την Πορτοκαλόπιτα αυτή όμως, όσο και αν προσπάθησα ποτέ δεν κατάφερα να την κάνω έτσι όπως τη δοκίμασα την πρώτη φορά που μου έφερε μια συνάδελφος μου στη δουλειά, και μετά πιάσαμε να την κάνουμε μαζί. Η αγάπη και η φροντίδα μιας νοικοκυράς υπερτερεί πάντα πάνω από την τεχνογνωσία κάθε μάγειρα το πιστεύω αυτό. Ίσως για αυτό να μην κατάφερα να την πετύχω ποτέ, γιατί σκέφτομαι με το μυαλό και όχι με την καρδιά.
Μα για τις παλιές αγάπες μη μιλάς.
Είναι ρε φίλε αυτό που σου λέω πιο πάνω. Είναι μερικές συνταγές αγαπημένες που δεν σου πέτυχαν, αλλά επιμένεις να προσπαθείς να τις κάνεις ξανά και ξανά γιατί για κάποιο λόγο πιστεύεις σε αυτές. Ναι πάλι θα μπερδέψω τη μαγειρική με τις ανθρώπινες σχέσεις, έτσι και αλλιώς τι είναι η ζωή μας ρε φίλε; Σαν την κουζίνα είναι, άλλοτε θα σου βγει αλμυρό άλλοτε θα σου βγει καμένο άλλοτε θα είναι τέλειο. Αρχίδια! Ποτέ δεν θα είναι τέλειο. Δεν υπάρχει τέλειο. Σημασία έχει να επιμένεις ή να τα παρατάς; Ακόμη δεν μπόρεσα και ίσως ποτέ δεν θα μπορέσω να καταλάβω και δεν θα καταφέρω ποτέ.
Οι αγαπημένοι μου ήρωες είναι –γιατί όλοι έχουμε αγαπημένους ήρωες ας μην το κρύβουμε- είναι Τρείς.
Αρχικά, ο Clay. O απαθής πρωταγωνιστής του βιβλίου: Less than Zero του Bret Easton Ellis. Ένα υπερσταρχιδιστικό κακομαθημένο πλουσιόπαιδο, με φόντο τα 80’s το MTV τα ναρκωτικά και την επόμενη συναρπαστική εμπειρία. Παιδί μεγαλωμένο με τα πάντα αλλά από διαλυμένη οικογένεια υπερπλούσιων γονιών στο L.A που μεγάλωσε νιώθοντας να μη νιώθει. Όπως λέει και ο ίδιος μέσα στο βιβλίο: “ "I don't want to care. If I care about things, it'll just be worse, it'll just be another thing to worry about. It's less painful if I don't care."
Ο Δεύτερος είναι ο Antoin, ήρωας του βιβλίου: Πως Έγινα βλάκας του Martin Page
Ο καημένος ο Αντουάν υποφέρει από την υπερβολική του ευφυΐα και γι' αυτό κάνει ό,τι μπορεί για να εξουδετερώσει το μυαλό του. - Ξέρεις πόσες φορές φώναξα στο μυαλό μου σταμάτα γαμώτο να σκέφτεσαι!!! Και ενώ εδώ κάπου θα έπρεπε να το παίξω ταπεινόφρων δεν θα το κάνω καν, απλά θα σου πω ότι όχι είμαι πολύ περισσότερο έξυπνος από όσο αφήνω να νομίζουν οι άλλοι - Αφού λοιπόν ο τύπος αποτυγχάνει να γίνει αλκοολικός –ακριβό χόμπι να ξες- όπως και αυτόχειρας -το προσπάθησα δεν πιάνει- βρίσκει τελικά μια αποτελεσματική μέθοδο για να γίνει κρετίνος. Και τα καταφέρνει!
Και τέλος ο Στάθης από το βιβλίο: Hotel Living του Ιωάννη Πάππου. 
Ένα υπέροχα αυτοκαταστροφικό εσωστρεφές ασυμβίβαστο ευαίσθητο πλούσιο κάθαρμα που ενώ ζει μέσα στην Elite των Golden boys της Αμερικής στα 00’s τα κάνει όλα πουτάνα και πιάνει πάτο για την αληθινή αγάπη. Και κυρίως γιατί μπορεί!
Δεν ξέρω αν γράφω πολύ, δεν ξέρω αν διαβάζω πολύ, δεν ξέρω αν βάλω όλους αυτούς τους ήρωες μου μέσα σε μια κατσαρόλα τι φαγητό θα βγάλω αλλά ξέρω πως θέλω να τους μοιάσω η ίσως να φοβάμαι πως αρχίζω να τους μοιάζω.
Πάντως πορτοκαλόπιτα σαν της Κυρά Καλιόπης δεν κατάφερα ποτέ να κάνω.

Σχόλια

Official partner of Food and Create

Official partner of Food and Create
Food and Create

Official Partner of Cooking Network

Official Partner of Cooking Network
Cooking Network