17 Μαΐου 2015

Γιαουρτλού

Εμείς οι μάγειρες δεν είμαστε μαλάκες που το λέμε συνέχεια. Βασικά μαλάκες είμαστε αλλά έτερον εκάτερον. “Το μυστικό είναι στην οργάνωση και στην καλή προετοιμασία”. Γιατί αν ξεκινήσεις να μαγειρεύεις με μπούσουλα το: “θα ανοίξω το ψυγείο και θα κάνω ότι βρω” ναι, είναι πολύ όμορφο και πνευματώδες φυσικά και προκλητικό. Στην καλύτερη περίπτωση όμως πίστεψε με θα καταλήξεις να φας μακαρόνια.
Σκέτα.
Έτσι την πάτησα και γω σήμερα σαν το μαλάκα που είχα την έμπνευση και θέλησα να φτιάξω Λεχματζούν (τη συνταγή κλικ εδώ, εγώ θα στη δώσω άλλη φορά) αλλά δεν μου έφτασε το αλεύρι για 100 γραμμάρια το γαμημένο, και μου βγήκε μια πολύ όμορφη ελαστική πλην κολλώδεις όμως ζύμη, η οποία έκανε κάλλιστα για λουκουμάδες αλλά όχι για αυτό που την ήθελα εγώ.
Ο φίλος μου ο Μήτσος (εξαιρετικός ζαχαροπλάστης) που τον ρώτησα πριν αρχίσω να φτιάχνω τον κιμά, μην πάει και χαμένος, αφού με δούλεψε λίγο τονίζοντας μου ότι τα μακαρόνια με κιμά είναι ένα εξαιρετικό φαγητό (χμ…;) μου είπε να μην την πειράξω και ότι βγει, ο αδερφός μου πάλι, με εμψύχωσε (αχ αυτά τα αδέρφια) απλά και κατανοητά: “πέτα το και κάνε άλλο” η μάνα μου ρώταγε τι θα φάμε, τα γατιά νιαουρίζανε απορημένα μπας και φάνε κάνα μεζέ, κάτι γκόμενες ανεβάζανε σέλφι στο φουμπού τα βυζγιά τους, με θέα μια θάλασσα γεμάτη βακτήρια αλλά με γαλάζια σημαία και ο καιρός κυλά.
Απογοητευμένος το λοιπόν κύλησα για το μπακάλη, έβαλα ξεχειλωμένη βερμούδα και παντέφλα δίχαλο να κάνει κλατς κλουτς στο καινούριο πεζοδρόμιο που μας έφτιαξε ο αγαπημένος μας δήμαρχος, αφού φυσικά χρειάστηκε όλη η γειτονία επί 20 χρόνια να γράφουμε διαμαρτυρίες σε σημείο που κοντέψαμε να ξεπεράσουμε το Ντοστογιέφσκι σε γραπτά. Και κει ήρθε η έμπνευση εκ στόματος γειτόνισσας που μίλαγε στο τηλέφωνο: (ε αυτιά είναι, πέρναγα και άκουσα τι να κάνω;)
Γιαουρτλού


Υλικά για τις πίτες:
Αν κάνεις τη μαλακία και δεν αγοράσεις έτοιμες θα χρειαστείς τα εξής:
½ κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
300 με 400 ml χλιαρό νερό
1 φακελάκι μαγιά σε σκόνη
Λίγο αλάτι
Λίγο ζάχαρη
Λίγο ελαιόλαδο
Πλένεις τα χέρια σου και βάζεις μια ποδιά για να μη λερωθείς, αή καμάριμ αμαρτία είναι.
Βάζεις όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και ρίχνεις λίγο λίγο το χλιαρό νεράκι ζυμώνοντας μέχρι να αποκτήσεις μια μαλακή εύπλαστή ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια σου, σκέπασε τη ζύμη και άσε την σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Αφού πάρει και φουσκώσει, θα τη χωρίσεις σε 5 μέρη και θα τα πλάσεις μπαλάκια σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια, θα τα πατήσεις να πλατύνουν ( σε είπα πάρε έτοιμα δεν με άκουσες) θα τα βάλεις στο ταψί σου που θα χει στρώσει με λαδόκολλα και θα τα ψήσεις μέχρι να ροδοκοκκινίσουν. Όταν με το καλό γίνουν όλα αυτά βγάλε τα από το φούρνο και άστα κατά μέρους
Πάμε να κάνουμε τώρα τα μπιφτεκάκια μας
Υλικά για τα μπιφτεκάκια:
½ κιλό κιμά ανάμεικτο
3 -4 κλωναράκια μαϊντανό πολύ ψιλοκομμένα
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο στην χοντρή πλευρά του τρίφτη
Μπαχαρικά κατά βούληση (και ίσως λίγο κύμινο το σηκώνει η φάση, εγώ δεν έβαλα γιατί το σιχαίνομαι και απλά δεν έχω)
100 γραμμάρια τριμμένη φρυγανιά
Λίγο ελαιόλαδο 1 κ.σ. περίπου
Λίγο γάλα (εβαπορέ η φρέσκο δεν έχει σημασία) 1 φλιτζανάκι του καφέ περίπου υπολόγισε.
Αν δεν τα χεις παρατήσει μέχρι εδώ, ξαναπλύνε τα χέρια σου να φύγουν τα ζυμάρια, και καθάρισε τα αλεύρια από τον πάγκο της κουζίνας. Πάρε όλα τα υλικά βάλτα σε ένα μπολ και ζύμωσε τα καλά μέχρι να ομογενοποιηθούν καλά. Βάλε τον ζυμωμένο κιμά στο ψυγείο για να δέσουν οι γεύσεις του, και πάμε να κάνουμε τη σάλτσα
Υλικά για τη σάλτσα:
Θεωρητικά αν έφτασες σε αυτή την παράγραφο είσαι πολύ υπομονετικός άνθρωπος, πρακτικά μάλλον πεινάς η μαγαπάς πολύ και για αυτό συνεχίζεις.
1 κουτάκι ντοματάκι ψιλοκομμένα
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο επίσης
3 - 4 κλωναράκια μαϊντανό πολύ ψιλοκομμένα ξανά
1 σκελίδα σκόρδο (μάντεψε;) ψιλοκομμένη
1 πράσινη η 1 κόκκινη (η και τις δύο μαζί καλύτερα) πιπεριές καθαρισμένες ξεσποριασμένες (και ναι πάλι) ψιλοκομμένες
Λίγο ελαιόλαδο
Κόκκινο καυτερό πιπέρι ή μπούκοβο
Φυσικά αλάτι πιπέρι και ίσως λίγο ρίγανη
Ρίξε όλα τα υλικά μαζί σε ένα κατσαρολάκι και άσε τα να βράσουν με σκεπασμένο καπάκι μέχρι να δέσει η σάλτσα (καλύτερα να μην τσιγαρίσεις κρεμμύδια και σκόρδα στην αρχή γιατί μετά θα ψάχνετε μαλόξ και σιμέκο) έχε το νου σου να μη σωθούν τα υγρά της σάλτσας και χρειαστεί να συμπληρώσεις με νερό. Οπότε μην την αφήσεις στην τύχη της την καημένη. Πάμε πάλι πίσω στον κιμά, όπου τον βγάζεις από το ψυγείο, τον πλάθεις στο επιθυμητό μέγεθος και σχήμα (υπολόγισε ότι ½ κιλό κιμάς θα σου βγάλει 15 μικρά μπιφτεκάκια) και τα ψήνεις στο γκρίλ μέχρι να ροδίσουν ή τα τηγανίζεις. Κάπου πιο κάτω έχω συνταγή για Μπέργκερ δες και από κει.
Άντε… έμεινε Ένα στάδιο ακόμη.. καλά ψέματα.. Δύο… άντε καλά αλήθεια Τρία…
Οπότε εδώ ή που με σιχτιρίζεις και κλείνεις της σελίδα, ή που πας για φαί στη μάνα σου ή κάνεις την καρδιά σου πέτρα και συνεχίζεις (έλα αναγνώστη μου λυπήσου με,για ποιόν νομίζεις τα γράφω γω ρε;)
Υλικά για τη σάλτσα γιαουρτιού:
2 γιαουρτάκια στραγγιστά και όσο το δυνατών πιο σφιχτά
1 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.γ. κύμινο
1 κ.γ. κόκκινο γλυκό πιπέρι
Το χυμό από μισό λεμόνι
Όλα μαζί σε ένα μπολ και τα χτυπάς με το σύρμα (αυγοδάρτη sic!)
Ψήσιμο – Στήσιμο:
Ψήνεις λοιπόν τα μπιφτέκια, έχεις τις πίτες ψημένες, τη σάλτσα βρασμένη και τη σάλτσα γιαουρτιού έτοιμη.
Πίτα στο πιάτο και την καλύπτεις με λίγο κόκκινη σάλτσα να “μουσκέψει” από πάνω τα μπιφτεκάκια σου 2-3 σε κάθε πίτα, καλύπτεις με μια γενναία ποσότητα κόκκινης σάλτσας και στα καπάκια μια επίσης γενναία ποσότητα σάλτσας γιαουρτιού. Πασπαλίζεις με πάπρικα και αν έχεις  - θέλεις ψιλοκομμένο μαϊντανό. Σερβίρεις με μια πλούσια σαλάτα με μαρούλι, ντομάτα και αγγούρι, αρτυμένη με το υπόλοιπο μισό λεμόνι που θα σου περισσέψει.

p.s
Από ότι βλέπεις, μερικά φαγητά είναι μπελαλίδικα να γίνουν σε οικιακό επίπεδο μιας και σε μια επαγγελματική κουζίνα όλες οι επιμέρους συνταγές υπάρχουν σαν βάσεις οπότε απλά γίνεται το ψήσιμο και η συναρμολόγηση των πιάτων. Σε οικιακό επίπεδο αξίζει όμως μια φορά να κάνεις την κουζίνα σου πουτάνα και να το φχαριστηθείς, για σένα για την οικογένεια και τους φίλους σου



11 Μαΐου 2015

Πες μου ένα γλυκό λόγο!

Σύμφωνα με τη μυθολογία η Βέροια είναι κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδος. Ο Ζιώγαλας πάλι την ονομάζει: “Βέροια, πόλη μαγική, του όνειρου πατρίδα”. Γεωγραφικά συνορεύει με την Κατερίνη αλλά αυτό δεν μας αφορά γιατί παραδοσιακά υπάρχει μεγάλος πόλεμος (άγνωστο γιατί) ανάμεσα στις δύο πόλεις που ξεκίνησε στο σταθμό των τρένων της Θεσσαλονίκης με τρομερό πετροπόλεμο, ο οποίος θα έκανε κάθε Νεάντερνταλ να λυσσάξει από το κακό του, αρκετά ανοιγμένα κεφάλια, και πολλαπλά εγκεφαλικά στους υπευθύνους του ΟΣΕ. Όλα αυτά το Φλεβάρη του 1992 στα Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Από προσωπική εμπειρία μιας και λόγω των θειάδων μου πηγαίναμε συνέχεια στη Βέροια, όσο ήμουν μικρός, σου λέω ότι έχω περάσει μαγικές στιγμές και την αγαπώ πολύ.
Και αν έχει κάτι πολύ καλό, πραγματικά καλό αυτή η πόλη, είναι το φαγητό. Πολύ καλό φαγητό!
Και πολύ νόστιμα γλυκά, ειδικά αυτό το αξιολάτρευτο ζουμερό και πεντανόστιμο Ρεβανί ή ραβανί. Ξαδερφάκι του Αραβικού  Basbūsah.
Λόγω των άφθονων σιτηρών κατανοείς ότι στη μεσόγειο αγαπάμε πολύ το σιμιγδάλι και ως εκ τούτου τα γλυκά που το περιέχουν, όπως οι χαλβάδες, το σάμαλι και όλα αυτά.
Δεν θέλει κόπο να το φτιάξεις αρκεί να έχει φροντίσει πρώτα να φτιάξεις το σιρόπι και μετά το κυρίως γλυκό έτσι ώστε το ένα από τα δύο να είναι κρύο.


Υλικά:
4 αβγά
2 κούπες σιμιγδάλι χοντρό
(να ξέρεις αυτό είναι 1 πακέτο δηλαδή ½ κιλό)
1 κούπα αλεύρι
1 κούπα γιαούρτι στραγγιστό
(αν έχεις όρεξη μπορείς να βάλει πρόβειο γιαούρτι θα το κάνει τούμπανο)
1 1/2 κ.γ. Μπέικιν
2 βανίλιες
1 κούπα σπορέλαιο
1 κούπα ζάχαρη
2 κ.γ ξύσμα λεμονιού
(φρόντισε να μην ξύσεις το άσπρο μέρος γιατί θα πικρίσει)

ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ
4 κούπες ζάχαρη
(1 κιλό είναι αυτό)
4 κούπες νερό
(1 λίτρο νερό είναι αυτό)
2-3 φλούδες λεμόνι
(επίσης μόνο το κίτρινο μέρος όχι το άσπρο γιατί πικρίζει)

Εκτέλεση:
Πλένουμε τα χέρια μας. Βάλε και μια ποδιά μη και γίνεις χάλια. Αρχίζουμε από τα βασικά που λέγαμε παραπάνω, με το σιρόπι:
Δεν είναι δύσκολο, απλώς βάζουμε όλα τα υλικά για το σιρόπι σε μία κατσαρόλα να βράσουν για 5 λεπτά (μετράμε από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός). Αφήνουμε το σιρόπι στην άκρη να κρυώσει και ετοιμάζουμε το γλυκό. Απλό έτσι;
Τσάκω ένα μεγάλο μπολ και ανακάτεψε μέσα το σιμιγδάλι, το αλεύρι, το Μπέικιν, τις βανίλιες και το ξύσμα λεμονιού και άσε τα στην άκρη.
Σε άλλο μπολ ή στον κάδο του μίξερ, χτυπάμε τη ζάχαρη με τα αβγά μέχρι να διπλασιαστούν σε όγκο και να γίνουν μια όμορφη ομοιογενής κρέμα. Αν δεν έχεις μίξερ σταθερό με κάδο πρέπει να σου πω ότι τον ψιλοήπιες γιατί ένα εικοσάλεπτο χτύπημα το θέλει, μη σου λέω μαλακίες.
Στη συνέχεια ρίξε μέσα στο μείγμα το σπορέλαιο, κατόπιν το γιαούρτι και χτύπα ξανά για λίγο ακόμη.
Λάδωσε καλά ένα ορθογώνιο ταψί. Τώρα που λες πάρε τα δύο μείγματα και ένωσε τα σε ένα χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα και ανακατεύοντας καλά, με φορά από κάτω προς τα πάνω.
Άδειασε το μείγμα μέσα στο ταψί και ρίχτο σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για περίπου 45 λεπτά. Νου σου ρεμάλι να μην αρπάξει, μη τυχών και πιάσεις το κινητό με τη μια και τα γράψεις όλα στα παπάρια σου.
Μόλις λοιπόν φιλαράκι βγάλεις το γλυκό από το φούρνο, καυτό όπως είναι, θα αρχίσεις να του κάνεις ένα ωραίο μπάνιο με το κρύο σιρόπι, ρίχνοντας το λίγο λίγο με την κουτάλα σου, και φυσικά περιμένοντας πρώτα να ρουφήξει – απορροφήσει την πρώτη κουταλιά, μετά τη δεύτερη και πάει λέγοντας... Αφήνουμε να το τραβήξει όλο το σορόπι και να κρυώσει καλά.
Σόου Σίμπλ!

Φιλιά.