17 Μαΐου 2015

Γιαουρτλού

Εμείς οι μάγειρες δεν είμαστε μαλάκες που το λέμε συνέχεια. Βασικά μαλάκες είμαστε αλλά έτερον εκάτερον. “Το μυστικό είναι στην οργάνωση και στην καλή προετοιμασία”. Γιατί αν ξεκινήσεις να μαγειρεύεις με μπούσουλα το: “θα ανοίξω το ψυγείο και θα κάνω ότι βρω” ναι, είναι πολύ όμορφο και πνευματώδες φυσικά και προκλητικό. Στην καλύτερη περίπτωση όμως πίστεψε με θα καταλήξεις να φας μακαρόνια.
Σκέτα.
Έτσι την πάτησα και γω σήμερα σαν το μαλάκα που είχα την έμπνευση και θέλησα να φτιάξω Λεχματζούν (τη συνταγή κλικ εδώ, εγώ θα στη δώσω άλλη φορά) αλλά δεν μου έφτασε το αλεύρι για 100 γραμμάρια το γαμημένο, και μου βγήκε μια πολύ όμορφη ελαστική πλην κολλώδεις όμως ζύμη, η οποία έκανε κάλλιστα για λουκουμάδες αλλά όχι για αυτό που την ήθελα εγώ.
Ο φίλος μου ο Μήτσος (εξαιρετικός ζαχαροπλάστης) που τον ρώτησα πριν αρχίσω να φτιάχνω τον κιμά, μην πάει και χαμένος, αφού με δούλεψε λίγο τονίζοντας μου ότι τα μακαρόνια με κιμά είναι ένα εξαιρετικό φαγητό (χμ…;) μου είπε να μην την πειράξω και ότι βγει, ο αδερφός μου πάλι, με εμψύχωσε (αχ αυτά τα αδέρφια) απλά και κατανοητά: “πέτα το και κάνε άλλο” η μάνα μου ρώταγε τι θα φάμε, τα γατιά νιαουρίζανε απορημένα μπας και φάνε κάνα μεζέ, κάτι γκόμενες ανεβάζανε σέλφι στο φουμπού τα βυζγιά τους, με θέα μια θάλασσα γεμάτη βακτήρια αλλά με γαλάζια σημαία και ο καιρός κυλά.
Απογοητευμένος το λοιπόν κύλησα για το μπακάλη, έβαλα ξεχειλωμένη βερμούδα και παντέφλα δίχαλο να κάνει κλατς κλουτς στο καινούριο πεζοδρόμιο που μας έφτιαξε ο αγαπημένος μας δήμαρχος, αφού φυσικά χρειάστηκε όλη η γειτονία επί 20 χρόνια να γράφουμε διαμαρτυρίες σε σημείο που κοντέψαμε να ξεπεράσουμε το Ντοστογιέφσκι σε γραπτά. Και κει ήρθε η έμπνευση εκ στόματος γειτόνισσας που μίλαγε στο τηλέφωνο: (ε αυτιά είναι, πέρναγα και άκουσα τι να κάνω;)
Γιαουρτλού


Υλικά για τις πίτες:
Αν κάνεις τη μαλακία και δεν αγοράσεις έτοιμες θα χρειαστείς τα εξής:
½ κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
300 με 400 ml χλιαρό νερό
1 φακελάκι μαγιά σε σκόνη
Λίγο αλάτι
Λίγο ζάχαρη
Λίγο ελαιόλαδο
Πλένεις τα χέρια σου και βάζεις μια ποδιά για να μη λερωθείς, αή καμάριμ αμαρτία είναι.
Βάζεις όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και ρίχνεις λίγο λίγο το χλιαρό νεράκι ζυμώνοντας μέχρι να αποκτήσεις μια μαλακή εύπλαστή ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια σου, σκέπασε τη ζύμη και άσε την σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο. Αφού πάρει και φουσκώσει, θα τη χωρίσεις σε 5 μέρη και θα τα πλάσεις μπαλάκια σε μια ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια, θα τα πατήσεις να πλατύνουν ( σε είπα πάρε έτοιμα δεν με άκουσες) θα τα βάλεις στο ταψί σου που θα χει στρώσει με λαδόκολλα και θα τα ψήσεις μέχρι να ροδοκοκκινίσουν. Όταν με το καλό γίνουν όλα αυτά βγάλε τα από το φούρνο και άστα κατά μέρους
Πάμε να κάνουμε τώρα τα μπιφτεκάκια μας
Υλικά για τα μπιφτεκάκια:
½ κιλό κιμά ανάμεικτο
3 -4 κλωναράκια μαϊντανό πολύ ψιλοκομμένα
1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο στην χοντρή πλευρά του τρίφτη
Μπαχαρικά κατά βούληση (και ίσως λίγο κύμινο το σηκώνει η φάση, εγώ δεν έβαλα γιατί το σιχαίνομαι και απλά δεν έχω)
100 γραμμάρια τριμμένη φρυγανιά
Λίγο ελαιόλαδο 1 κ.σ. περίπου
Λίγο γάλα (εβαπορέ η φρέσκο δεν έχει σημασία) 1 φλιτζανάκι του καφέ περίπου υπολόγισε.
Αν δεν τα χεις παρατήσει μέχρι εδώ, ξαναπλύνε τα χέρια σου να φύγουν τα ζυμάρια, και καθάρισε τα αλεύρια από τον πάγκο της κουζίνας. Πάρε όλα τα υλικά βάλτα σε ένα μπολ και ζύμωσε τα καλά μέχρι να ομογενοποιηθούν καλά. Βάλε τον ζυμωμένο κιμά στο ψυγείο για να δέσουν οι γεύσεις του, και πάμε να κάνουμε τη σάλτσα
Υλικά για τη σάλτσα:
Θεωρητικά αν έφτασες σε αυτή την παράγραφο είσαι πολύ υπομονετικός άνθρωπος, πρακτικά μάλλον πεινάς η μαγαπάς πολύ και για αυτό συνεχίζεις.
1 κουτάκι ντοματάκι ψιλοκομμένα
1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο επίσης
3 - 4 κλωναράκια μαϊντανό πολύ ψιλοκομμένα ξανά
1 σκελίδα σκόρδο (μάντεψε;) ψιλοκομμένη
1 πράσινη η 1 κόκκινη (η και τις δύο μαζί καλύτερα) πιπεριές καθαρισμένες ξεσποριασμένες (και ναι πάλι) ψιλοκομμένες
Λίγο ελαιόλαδο
Κόκκινο καυτερό πιπέρι ή μπούκοβο
Φυσικά αλάτι πιπέρι και ίσως λίγο ρίγανη
Ρίξε όλα τα υλικά μαζί σε ένα κατσαρολάκι και άσε τα να βράσουν με σκεπασμένο καπάκι μέχρι να δέσει η σάλτσα (καλύτερα να μην τσιγαρίσεις κρεμμύδια και σκόρδα στην αρχή γιατί μετά θα ψάχνετε μαλόξ και σιμέκο) έχε το νου σου να μη σωθούν τα υγρά της σάλτσας και χρειαστεί να συμπληρώσεις με νερό. Οπότε μην την αφήσεις στην τύχη της την καημένη. Πάμε πάλι πίσω στον κιμά, όπου τον βγάζεις από το ψυγείο, τον πλάθεις στο επιθυμητό μέγεθος και σχήμα (υπολόγισε ότι ½ κιλό κιμάς θα σου βγάλει 15 μικρά μπιφτεκάκια) και τα ψήνεις στο γκρίλ μέχρι να ροδίσουν ή τα τηγανίζεις. Κάπου πιο κάτω έχω συνταγή για Μπέργκερ δες και από κει.
Άντε… έμεινε Ένα στάδιο ακόμη.. καλά ψέματα.. Δύο… άντε καλά αλήθεια Τρία…
Οπότε εδώ ή που με σιχτιρίζεις και κλείνεις της σελίδα, ή που πας για φαί στη μάνα σου ή κάνεις την καρδιά σου πέτρα και συνεχίζεις (έλα αναγνώστη μου λυπήσου με,για ποιόν νομίζεις τα γράφω γω ρε;)
Υλικά για τη σάλτσα γιαουρτιού:
2 γιαουρτάκια στραγγιστά και όσο το δυνατών πιο σφιχτά
1 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.γ. κύμινο
1 κ.γ. κόκκινο γλυκό πιπέρι
Το χυμό από μισό λεμόνι
Όλα μαζί σε ένα μπολ και τα χτυπάς με το σύρμα (αυγοδάρτη sic!)
Ψήσιμο – Στήσιμο:
Ψήνεις λοιπόν τα μπιφτέκια, έχεις τις πίτες ψημένες, τη σάλτσα βρασμένη και τη σάλτσα γιαουρτιού έτοιμη.
Πίτα στο πιάτο και την καλύπτεις με λίγο κόκκινη σάλτσα να “μουσκέψει” από πάνω τα μπιφτεκάκια σου 2-3 σε κάθε πίτα, καλύπτεις με μια γενναία ποσότητα κόκκινης σάλτσας και στα καπάκια μια επίσης γενναία ποσότητα σάλτσας γιαουρτιού. Πασπαλίζεις με πάπρικα και αν έχεις  - θέλεις ψιλοκομμένο μαϊντανό. Σερβίρεις με μια πλούσια σαλάτα με μαρούλι, ντομάτα και αγγούρι, αρτυμένη με το υπόλοιπο μισό λεμόνι που θα σου περισσέψει.

p.s
Από ότι βλέπεις, μερικά φαγητά είναι μπελαλίδικα να γίνουν σε οικιακό επίπεδο μιας και σε μια επαγγελματική κουζίνα όλες οι επιμέρους συνταγές υπάρχουν σαν βάσεις οπότε απλά γίνεται το ψήσιμο και η συναρμολόγηση των πιάτων. Σε οικιακό επίπεδο αξίζει όμως μια φορά να κάνεις την κουζίνα σου πουτάνα και να το φχαριστηθείς, για σένα για την οικογένεια και τους φίλους σου



3 σχόλια:

Μελενια είπε...

Γραφετε υπεροχα (αυτο το ξερετε βεβαια) και με μεγαλη προσοχη-τα κειμενα σας ειναι καλογραμμενα, με τελεια ορθογραφια, στιξη κτλ περα απο την εμπνευση και το χιουμορ. Διαβασα ολες τις αναρτησεις σε 2 μερες και ανυπομονω για περισσοτερες. Πως θα μπορουσα να σας πεισω να γραφετε τακτικοτερα?
Εχω και μια μικρη ερωτηση-το κεικ της αναρτησης 23ης Μαρτιου 2015 (Γλυκο για "συγκρατημενα παθη"), δεν αναφερει καμια απολυτως λιπαρη ουσια-ειναι οντως ετσι?
Αρχιζω με ευκολα :-P
Μελενια

J Koul είπε...

Καλησπέρα! Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Αλήθεια ευχαριστώ πολύ!
Ναι θα πρέπει να γράφω συχνότερα, δεν ξέρω μάλλον δεν έχω έμπνευση η δε μου βγαίνει... θα το προσπαθήσω.
Για το γλυκό που με ρώτησες ναι δεν έχει ίχνος απο λιπαρά. οϋτε φυτικά ούτε ζωικά:-)

Μελενια είπε...

Χμμμ..πρεπει να βρουμε εμπνευση σεφ :-) Μια κακη ταινια? Ενα καλο βιβλίο? Μια τελεια συνταγη? Η ζωη σε επαγγελματικη κουζινα? Η ζωη χωρις επαγγελματικη κουζινα? Η ζωη με γατο (αυτο το τελευταιο θα με ενδιεφερε ιδιαιτερα)? "το καλυτερο καλοκαιρι εβερ"-μια φαντασιωση σε σολ μειζονα?
ξεφυγα λιγο-φιλιά :-)
Μελενια