30 Μαρτίου 2015

Κάλλιο ένα χρόνο κόκορας παρά σαράντα κότα...

Πορδή χαρά σήμερα συμπεθέρα, που να στα λέω.
Έβγαλε ήλιο.
Νομίζω ότι ούτε στο Μάντζεστερ δεν χαίρονται τόσο πολύ όταν βγάζει ήλιο.
Βασικά σηκώθηκα από τις ιαχές της γειτονιάς που όλες μαζί οι γειτόνισσες, αρχής γενομένης την μητρός μου, λες και ήταν συνεννοημένες απλώθηκαν χαρούμενες και ευτυχισμένες σε μπαλκόνια με λάστιχα, χαλιά απλωμένα, μπαλκονόπορτες ανοιχτές και ένα πράμα που θυμίζει κάτι μεταξύ Universal αρραβώνα και μεγάλης οικολογικής καταστροφής (“σε αγαπώ όπως η μέση Ελληνίδα μάνα τη Χλωρίνη”)
Και ο κλήρος πέφτει στο γενναίο, γιατί όταν κάποιος κάνει δουλειές κάποιος άλλος πρέπει να κάνει φαΐ, και αν αυτός ο άλλος είναι μάγειρας δεν είναι δύσκολο να βρείτε ποιος έφαγε το μπαλάκι. Σε αντίθεση με τα πιστεύω και τις θεωρίες που έχω απλώσει στην κεφάλα μου όταν βαριέμαι, ήτοι: “μαγειρεύω μόνο όταν θα πάρω μεροκάματο” μπήκα στην κουζίνα τι να έκανα ο έρμος. Εδώ κάπου να σου αναφέρω ότι κανονικά μέσα σε όλα αυτά θέλεις και: “το μαλάκα που θα πάει για ψώνια” αλλά σε μας αυτός ο μαλάκας έπρεπε να μαγειρέψει. Άρα ο θεός βοηθός, και μιας και μπλέξαμε με τα θρησκευτικά, να σου πω ότι…!
Το ψυγείο μας σαν το Κεφάλαιο 19 του Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο:
“εἰς τὸν λεγόμενονκρανίου τόπον, ὃς λέγεται ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ,” σε remix με Μαζωνάκη: “Ένα κενό... ένα κενό”. Κατάλαβες ε;
Επειδή όμως ξέρει η πάπια που ναι η λίμνη έβαλα το μυαλό μου (δε θέλω σχόλια επ αυτού) να αυτοσχεδιάσει.
Καλά μη φανταστείς ότι έκανα μοριακή μαγειρική για 5* Μισελέν..
Χαλάρωσε.

1 γάστρα
(ναι αυτή δεν θα τη φάμε αλλά είναι βασικό συστατικό γρηγοράδας η πουτάνα)
1 στήθος κοτόπουλο
(ξεκοκαλισμένο και καθαρισμένο)
4 μεγάλες πατάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι
(κόκκινο)
1 κ.σ. μουστάρδα με σπόρους
(αυτή να δεις, από άλλη συνταγή ξέμεινε στάνταρ)
1 κ.σ. Ελαιόλαδο
1 κ.σ. Μέλι
1 κύβο λαχανικών
Αλάτια πιπέρια και λοιπά τεμάχια



Χέρια πλύνε.
Μανίκια σήκωσε, βάλε και μια ποδιά μη γίνεις χάλια και πάμε.
Παίρνεις το κοτόπουλο το κόβεις  σε μεγάλες λωρίδες και το ξεπλένεις με κρύο νερό καλά, μέσα σε ένα τρυπητό και μέχρι να κάνεις τις υπόλοιπες δουλειές αυτό θα χει στραγγίσει..
Πλένεις ξανά τα χέρια σου με ζεστό νερό και σαπούνι, όπως και το τεφλόν στο οποίο επάνω έκοψες το κοτόπουλο για να μην έχουν κοτοπουλίλες πάνω τους, και όχι μη με χέζεις τώρα, τα γάντια δεν είναι λύση γιατί χάνεις την επαφή με το προϊόν και απλά γεμίζεις το χώρο μικρόβια μιας και τα χέρια σου είναι καλυμμένα. 
Μετά καθαρίζεις τις πατάτες και τις κόβεις σε μεγάλα κομμάτια, τις ρίχνεις μέσα στη γάστρα ρίχνεις και το κοτόπουλο που όσο να το πεις θα χει στραγγίσει δεν μπορεί, του πούστη.
Στη συνέχεια ρίξε όλα τα υπόλοιπα υλικά ανακάτεψε πολύ πολύ πολύ καλά να πάνε παντού τα μπαχαρικά και τα αρτύματα, καπάκωσε και ρίξε το τεμάχιο στο φούρνο για ½ ωρίτσα στους 200 βαθμούς. Κάπου εκεί άσε για λίγο το Candy crash και πήγαινε άνοιξε το καπάκι, ρίξε μια ματιά ανακάτεψε το και λίγο. Λογικά στα 30 με 40 λεπτά είναι έτοιμο και γίνεται λουκούμι.

Από μερίδες 3 μεγάλες τις βγάζει άνετα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: