17 Φεβρουαρίου 2015

Τα Ριγκατόνι του Φτωχομπινέ

«Καλά ρε φίλε, γιατί δε γράφεις άλλο στο Blog σου» με ρώτησε ο φίλος μου ο Στέλιος σήμερα στο γυμναστήριο.
Και κει έφαγα το φλας.
Μαλάκα το Blog… πόσο καιρό έχω να ποστάρω συνταγή; Ποιος είμαι; Πως με λένε; Η αλήθεια είναι ότι ξοδεύω τόσο πολύ κόπο και χρόνο για τη σχολή και τα μαθήματα που όλη μέρα γράφω συνταγές (αλλά τις χαίρονται άλλοι θα μου πεις και δω σκάω κιόλας)
Και έτσι με όλες αυτές τις σκέψεις να βασανίζουν το κοντοκουρεμένο ποντιακό κεφάλι μου, κάπου μεταξύ διαδρόμου, ποδήλατου και δικεφάλων άρχισα πάλι να νοσταλγώ τις ωραίες εποχές του Blogging. Να γράψεις ναι φυσικά. Αλλά τι να γράψεις; Γιατί αυτό είναι το αιώνιο πρόβλημα του συντάκτη. Τι σκατά να γράψω που δεν έχει γραφτεί, που δεν θέλει τρείς πιστωτικές και μισό μεροκάματο μέσα στην κουζίνα; Γιατί δεν θέλω ρε φίλε, δεν μπορώ πως το λένε, δεν θέλω να γράφω για πράγματα που είναι εξεζητημένα και θέλουν πολύ κόπο και χρόνο. Έχει ο κοσμάκης προβλήματα από μόνος του ας μην του δημιουργούμε και άλλα.
Με αυτά και με τα άλλα σε μια Κατερίνη που μυρίζει μούχλα και σομπίλα-καπνίλα πήρα το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Εδώ όλοι συμφωνούν (ειδικά η μάνα μου και οι γάτοι μου) ότι είναι ωραία να μένεις σε ένα σπίτι με μάγειρα. Εγώ πάλι συμφωνώ ότι είναι ωραία να χεις αδερφό μάγειρα. Ειδικά όταν σου χει έτοιμο φαϊ.
Αρκεί να κάνει και τη λάντζα.
Τελικά γύρισα σπίτι φαϊ γιόκ και όλοι πεινάγανε.
Και γω μαζί.
Αλλά εγώ κάνω δίαιτα οπότε είπα να φάω με τα μάτια και τουλάχιστον να μαγειρέψω για να χω να κάνω ανάρτηση πιο πολύ μη νομίζεις, άσε που είναι τώρα ώρα να κουβαλάς ντελιβερά με τέτοια βρόχα; Γάμησε το ρε φίλε κρίμα είναι τα παιδιά.
Άντε μαλάκα μαγείρεψε, ανοίγω το ψυγείο… Τι να δω; Το ψυγείο μας, προέκταση της Ελληνικής Οικονομίας σε παντρειά με την Έρημο Γκόμπι.
Νταξ θα σου πω έγω σκέφτηκα

Τα Ριγκατόνι του Φτωχομπινέ

Υλικά:
1 πακέτο ριγκατόνι (από το καρφουρ με 40 λεπτά)
1 κουτάκι ντοματάκι κονκασέ (μία από τα ίδια με 24 λεπτά)
1 κόκκινη πιπεριά
1 πράσινη πιπεριά
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
1 μικρή κρέμα γάλακτος (φτώχια φτώχια η κρέμα δεν σου έλειπε από το ψυγείο καργιολάκι..)
100 γραμμάρια βούτυρο/βιτάμ/λιπαρή ουσία τέλοσπάντων ρε φίλε
Αλάτι, Πιπέρι μαύρο και κόκκινο καπνιστό αν έχεις η γλυκό η καυτερό ανάλογα με τα γούστα σου φίλε μου…
2 κύβους (ότι μάρκα θες δε θα τα χαλάσουμε εδώ)
1 γενναίο κομμάτι τυρί φέτα η κατσικίσιο (γιατί εγώ τη φέτα δεν… για κανένα λόγο)

Εκτέλεση:
Βασικά πλύνε τα χέρια σου.
Τα μακαρόνια δεν χρειάζονται πυρηνική σύντηξη σε ισότοπα υδρογόνου για να τα μαγειρέψεις, μη το χέζεις το θέμα.
έχει οδηγίες στο πακέτο, αλλά για να στο φρεσκάρω το θέμα, γεμίζεις μια κατσαρόλα με νερό πετάς μέσα και μια χούφτα αλάτι και τη βάζεις πάνω στο μάτι της κουζίνας να βράσει το νερό. Καλά μέχρι εδώ; Μέχρι όμως να πάρει βράση αυτό το έρμο το νερό, πάρε ένα ξύλο κοπής και ψιλόκοψε όλα τα λαχανικά σου σε κύβους μικρούς. Όσο πιο ψιλοκομμένα είναι τα υλικά τόσο πιο γρήγορα ψήνονται. Τα λαχανικά αυτά θα τα βάλεις να τσιγαριστούν σε σχετικά μέτρια φωτιά, μέχρι να μαλακώσουν και να χρυσίσουν. Θα τα ανακατεύεις πυκνά συχνά μην τα αφήσεις στην μοίρα τους για θα τα κάψεις στο λέω. Άμα πάρουν και μαλακώσουν ρίξε μέσα το ντοματάκι και την κρέμα γάλακτος στο καπάκι για να κάνεις μια ροζουλί σάλτσα, χαμήλωσε φωτιά γιατί αυτή η πουτάνα η κρέμα έχει την τάση να κολλάει γρήγορα, και εμ που θα μείνεις νηστικός εμ που θα τρίβεις κατσαρόλια. Μπαχαρικά βάλε ότι γουστάρεις εσύ, εγώ σου πρότεινα τα παραπάνω. Ρίξε και τον κύβο, φρόντισε να χει μπόλικα υγρά η σάλτσα (εν ανάγκη βάλε λίγο νεράκι δεν παθαίνει κάτι)
Πάμε τώρα να φτιάξουμε τα ζυμαρικά μιας που το νερό, του πούστη δεν μπορεί θα χει βράσει.
Μόλις πάρει βράση το νερό ανοίγεις το πακέτο τα ριγκατόνια (πόσο επεξηγηματικός ρε φίλε πχια!) και τα αδειάζεις στο νερό με προσοχή μην καείς ζώων. Τσάκω τώρα μια ξύλινη κουτάλα και ανακάτεψε τα καλά. Πάνω από 3-4 λεπτά δεν θέλουν βράσιμο, μόλις περάσει ο χρόνος βρασμού τα αδειάζεις στο τρυπητό για να τα σουρώσεις, και με το που φύγουν τα νερά, τα ξαναρίχνεις μέσα στην κατσαρόλα μαζί με ένα κομμάτι φέτα τριμμένο με τα χέρια, τον άλλο 1 κύβο (ότι μάρκα θέλεις το είπαμε αυτό) και τα υπόλοιπα 50 γραμμάρια βούτυρο και τα ξαναβάζεις επάνω στο σβηστό μάτι το οποίο όμως έχει κρατήσει θερμοκρασία, ανακατεύοντας τα καλά με σβέλτες κινήσεις. Τα κατεβάζεις από το μάτι να μην κολλήσουν ντιπ, και με μια ωραία τσαχπίνικη κίνηση αδειάζεις όλο το περιεχόμενο της κατσαρόλας με τη σάλτσα μέσα στα μακαρόνια, για να μην έχουμε μαλακίες του τύπου: «όχι εσύ γιατί έφαγες τόσο και γω όχι τόσο»,  όπως και για να μην περισσέψει το ένα από τα δύο παρασκευάσματα που για ένα περίεργο λόγο γαμιέται ο Μέρφυ (αυτός με τους νόμους) και πάντα έτσι γίνεται.

Άντε και καλή τύχη μάγκες.

2 σχόλια:

ria είπε...

σεφ, εγώ από όσα υλικά έγραψες, μόνο τα ριγκατόνι και την κρέμα γάλακτος έχω. άντε και το βούτυρο.
για τα λοιπά ούτε λόγος.
πάντως ακόμα και εγω κατάλαβα τι έκανες.
ευχαριστώ και ας μην τα φτιάξω ποτέ!

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

Ε, όχι και poorbine's ριγκατόνι!!!!
Με τόσα υλικά και κρέμες γάλακτος και βιτάμ και πιπεριές και τυρί, μια χοληστερινική βόμβα έφτιαξες, αλλά συγχωρείσαι μιας και είσαι μικρός ακόμα. Έχεις καιρό και για δίαιτες!!