21 Μαΐου 2014

Τούρτα Φράουλα

Όταν γεννήθηκε ο ανιψιός μου - ο τρίτος στη σειρά μέσα σε ένα χρόνο - εγώ κοπροσκύλιαζα κάπου στον Όλυμπο και μάζευα αγριοφράουλες.
Δεν ξέρω αν αυτό με έκανε καλό η κακό θείο.
Οι φράουλες ήτανε νόστιμες πραγματικά.
Πάντως η αλήθεια είναι δυστυχώς και σε μεγάλη αντίθεση με τους δικούς μου θείους/θείες που με είχαν και με έχουν (ακόμη ολόκληρο Άρκο 100 κιλά) στα πίπουλα, δεν με λες και πρότυπο Θείου.
Μάλλον “αρχίδια θείο” με λες
Τέλοσπάντων δεν γαμείς, κουβέντα να γίνεται.
Αυτά για εισαγωγή γιατί έφτιαξα τούρτα για τον μικρό ανιψιό.
Με φράουλες.. Το λες και τιμής ένεκεν.
Για να φτιάξεις λοιπόν τούρτα θέλει χρόνο κακά τα ψέμματα
Και λίγο κόπο
Και πολύ φαντασία.
Γενικά έχει ακριβό κοστολόγιο άρα αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που την κατατάσσει στα γλυκά τα “ιδιαίτερα”
(ευγενικά... ευγενικά από ότι κατάλαβες, προσπαθώ να σου πω “γάμησε το τράβα πάρε μια έτοιμη ρε φιλαράκι”)
Αν δεν μπεις στη διαδικασία να φτιάξεις παντεσπάνι (όχι δεν είμαι εγώ αυτός που θα σε κρίνει, λάθος κατάλαβες) θα γλιτώσεις χρόνο, ντάξει και κόπο επίσης, αλλά το έτοιμο είναι έτοιμο κακά τα ψέμματα δεν μπορείς να πεις ότι έχει ”και γαμώ τη γεύση”
Η Συνταγή που θα σου δώσω έχει χειροποίητο παντεσπάνι αλλά θα κάνει κουμάντο μια μέρα πριν για να στανιάρει και να μπορέσεις να το κόψεις.
Γράφε!
Υλικά για το Παντεσπάνι
6 αυγά
(περίπου 55 – 60 γραμμάρια το καθένα)
1 κούπα αλεύρι για κέικ
(από αυτό που έχεις σπίτι μη σκας)
1 κούπα ζάχαρη
(κανονική άσπρη κρυσταλλική ανθυγιεινή)
1/2 κουταλιά του γλυκού αλάτι
2 βανίλιες
(μεγάλο πρόβλημα να σου μυρίσει το αυγό ξες τώρα μην τα ξαναλέμε)
1 κουταλιά χυμό λεμονιού
Υλικά για το όλο υπόλοιπο γλυκό
1 λίτρο γάλα φρέσκο
(ο θεός να το κάνει)
1 φακελάκι Κάστερ Παόυντερ
(η ωραία κρεμούλα με αυτό το μωράκι που δείχνει απο έξω)
1 κουπάκι φρέσκες φράουλες
1 πακέτο σαντιγί σε σκόνη
(την προτιμώ να σου πω)
1 βαζάκι μαρμελάδα φράουλα
(εγώ έβαλα σπιτική)
1 κουβερτούρα γάλακτος
(125 γραμμάρια)
* αν βαριέσαι 1 συσκευασία παντεσπάνι*
Εκτέλεση για το παντεσπάνι:
Δεν θα τη μαλακίσω τη συνταγή, θα τη γράψω κανονικά σήμερα οκ; Απλά αν εσύ βαριέσαι και πήρες έτοιμο, πήγαινε κατευθείαν στο μοντάρισμα. Αν πάλι αυτή τη στιγμή, είσαι στην τουαλέτα και με διαβάζεις απο Tabet κάτσε και διάβαζε τι να σε πω;
Λοιπόν: Χτυπάμε τα ασπράδια με το λεμόνι, μέχρι να γίνει σφιχτή μαρέγκα.
Την παρατάμε λίγο στην άκρη.
Μετά, μέσα στο μπολ του μίξερ βάζουμε τους κρόκους, τη ζάχαρη, το αλάτι και τη βανίλια και τα χτυπάμε καλά μέχρι να ασπρίσουν.
Ρίχνουμε όλο το αλεύρι και ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα.
Με μία σπάτουλα προσθέτουμε τη μαρέγκα που παρατήσαμε πιο κει λίγο πριν και ανακατεύουμε με ελαφρές κινήσεις, μέχρι να ενσωματωθεί με το υπόλοιπο μείγμα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου
Βάζουμε το μείγμα σε ταψί με τσέρκι 28 εκ., ή σε φόρμα με αποσυρόμενα πλαϊνά στο οποίο έχουμε στρώσει λαδόκολλα και ψήνουμε περίπου 50 λεπτά
Δοκιμάζουμε με την οδοντογλυφίδα και εάν βγει καθαρή, το παντεσπάνι μας είναι έτοιμο.
Το βγάζουμε από το φούρνο να κρυώσει.
Σημείωση για να μην γίνει καμία μαλακία:
Εάν θέλουμε σοκολατένιο παντεσπάνι αφαιρούμε 1/4 κούπας αλεύρι και προσθέτουμε 1/4 κούπας κακάο.
Αυτά την προηγούμενη ημέρα.
Την επόμενη που έχει στανιάρει το παντεσπάνι και έχει σφίξει, για να συναρμολογήσουμε ουσιαστικά το έγκλημα, το κόβουμε κατά μήκος σε 3 ομοιόμορφους (όσο μπορούμε δηλαδή,εμένα μου βγήκε λίγο στραβή) δίσκους.
Προετοιμασία για να φτιάξουμε το γλυκό μας:
  1. Χώνουμε το μισό βάζο μαρμελάδας με ελάχιστο νεράκι στο κατσαρολάκι και το ανακατεύουμε πάνω σε χαμηλή φωτιά να λιώσει και να γίνει χυλός.
  2. Σε έτερη κατσαρόλα και με 600ml γάλα φτιάχνουμε την κρέμα με της οδηγίες του πακέτου, ρίχνουμε μέσα την σοκολάτα σπασμένη σε κομμάτια και το μισό βαζάκι μαρμελάδα φράουλα και ανακατεύουμε καλά να φτιάξουμε μια ομοιογενή κρέμα. Την αφήνουμε να κρυώσει.
  3. Χτυπάμε τη σαντιγί (που είναι σκόνη) με κρύο γάλα και τη βάζουμε και αυτή στο ψυγείο.
  4. Πλένεις και καθαρίζεις της φράουλες μέσα σε ένα τρυπητό να φύγουν τα νερά και να είναι στεγνές.
Τώρα πως γίνεται το μοντάρισμα:
Παίρνεις, μια πιατέλα και βάζεις κάτω το δίσκο Νο1, στρώνεις μια στρώση από τη ζελαρισμένη μαρμελάδα φράουλας στον πάτο, και από πάνω απλώνεις μια γενναία δόση κρέμα σοκολάτας – φράουλας, καπακώνεις με το δίσκο Νο2 και κάνεις μια από τα ίδια. Μαρμελάδα, κρέμα και πάει λέγοντας.
Στα καπάκια ρίχνεις τον δίσκο Νο3 πάνω, τον οποίο καλύπτεις με όση μαρμελάδα σου έχει μείνει. Ας πέσει και στα πλαϊνά δεν παθαίνει τίποτα.
Πάρε τώρα μια σπάτουλα και χώρισε τη σαντιγί στα δύο. Βάλε τη μία δόση μέσα στο κορνέ ζαχαροπλαστικής, και την άλλη μισή με μια σπάτουλα σιλικόνης (αή γαμήσου μωρή θες και σπάτουλα σιλικόνης) άπλωσε την προσεκτικά και κάλυψε όλο το γλυκό σπατουλαριστά στα πλαϊνά και λίγο προς τα πάνω χωρίς όμως να καλύψεις το ζελέ που βάλαμε στο τελευταίο δισκάκι. Τσάκω το κορνέ τώρα και κάνε σχέδια και πουτανιές γύρω γύρω.
Διακόσμησε με τις φράουλες.
Άσε τη φαντασία σου ελεύθερη και δημιούργησε, γιατί όπως είπε και η Julia Child (1912 – 2004): Το μόνο πραγματικό εμπόδιο είναι ο φόβος της αποτυχίας. Στο μαγείρεμα, πρέπει να έχεις μια αντιμετώπιση του τύπου «Ε Kαι! Tι έγινε...;»



20 Μαΐου 2014

Μικρό ειν το μάτι σου

Σαββάτο πρωί.
Εγώ χάλια μαύρα.
Μάτι μισάνοιχτο.
Λαιμός κλειστός.
37,8 πυρετός (ε καλά δεν πέθαινες κιόλας)
Τηλέφωνο.
Πιτσιρίκα κόρη φίλου: “Daddy θέλω συνταγή”
(Έγινα και daddy τρομάρα μου ο αρκουδιάρης)
Αλλά θα μπορούσε να είναι κόρη μου οπότε σκασμός.
Εγώ: “Βρε καλό μου κορίτσι δεν παραγγέλνεις από έξω;”
Αυτή: ΟΧΙ! Για ποια με πέρασες; Για καμία που δεν ξέρει να μαγειρεύει??”
(Μπα Παναγία μου και Χριστέ μου!.....Μαλάκα; Γυναίκες! Όλες ίδιες; Ανεξαρτήτου ηλικίας; Τι φάση;)
Εγώ: “Οκ οκ οκ καλά καλά καλά μη βαράς. Κάνε μακαρόνια με κιμά (αμέσως να τη γλιτώσω εγώ)”
Αυτή: “ΟΧΙ” (να σε χέσω αρκούδα)
Εγώ: “Αν πας για προπόνηση λέω να κάνεις να φας μια σαλάτα (τι πούστης είσαι..)”
Αυτή: “ΟΧΙ” ( τι σκατά άλλη λέξη δεν ξέρει το σκασμένο;)
Εγώ: “Κάνε μακαρόνια Ογκρατέν” (τι διάολο σύμβαση με εταιρία ζυμαρικών έχεις;)
Αυτή: ΝΑΙ! (-αναστεναγμός- μαλάκα είπε ΝΑΙ. Σωθήκαμε)
(εδώ κάπου πρέπει να αναφέρω ότι αυτά τα ευλογημένα τα μικρά τυχαίνει να είναι ευτυχώς στην πλειοψηφία τους έξυπνα - στη δική μας ιστορία και να μαγειρεύει κιόλας - οπότε ηλίθιες περιττές ερωτήσεις κατά την εκτέλεση ευτυχώς αποφεύχθησαν)
Εγώ: "Λοιπόν κοπελιά βάλε πάνω στον πάγκο της κουζίνας αυτά που θα σου πω:
1 πακέτο ζυμαρικά (Ταλιατέλες ή Λιγκουίνι στην προκειμένη)
2 αβγά
1 ποτήρι φρέσκο γάλα
Αλάτι και Πιπέρι μαύρο
50 γραμμάρια βούτυρο
Τυριά τριμμένα + Τυρί Φέτα
Αφού λοιπόν τα μάσεις κοντά σιμά σου όλα αυτά, πάρε το γνωστό σε όλους μας ταψί που του χουμε αλλάξει τον αδόξαστο κοντά δέκα αναρτήσεις τώρα και βουτύρωσε το καλά σε όλο τον πάτο και στα πλαϊνά.
Βράσε τα ζυμαρικά με τις οδηγίες του πακέτου. Ξέρεις η να πω;
Ναι Daddy ξέρω είπαμε”
(καλά ντε μη βαράς!)
Στράγγισε τα.
(σιωπή στην άλλη άκρη της γραμμής)
Εγώ: “Κόρη μου με ακούς η τα λέω τζάμπα;"
Αυτή: -βαριεστημένα- “Ναιιιιιι ρε”
Και μετά πάρε ένα τάπερ και βάλε μέσα: αυγά, γάλα, αλάτια, πιπέρια. Το τυρί φέτα θρυμματισμένο σε κομμάτια, τα μισά τριμμένα τυριά
Αυτή: “Τα άλλα μισά;”
Εγώ: “Μη γλύφεσαι. Καβάντζα από πάνω για κρούστα”
Συνεχίζω μικρό: Ανακάτεψε τα καλά όλα αυτά με τα χέρια σου.
Ρίξε τα στραγγισμένα μακαρόνια στο ταψί και περίχυσε τα με το μείγμα.
Ανακάτεψε καλά με τα χέρια σου.
Καλά καλά!
Ρίξε το υπόλοιπο μείγμα από τριμμένα τυριά τώρα επάνω και χώστο στο φούρνο για 30 λεπτά
Νταξ;
Αυτή: “Νταξ daddy, αν χρειαστώ κάτι θα σε πάρω τηλέφωνο”
(τηλέφωνο κλείσιμο στη μάπα)
Μετά από 40 λεπτά μου ρθε Inbox αυτό.

Άξια παιδιά τι να λέμε.

17 Μαΐου 2014

Μία Άλλη Καρυδόπιτα

“Γαμώ το φελέκι μου μέσα, ούτε ένα γλυκό δεν έχει σε αυτό το σπίτι” σκέφτηκα. Και τραβώντας το σώβρακο που μου χε στραβοκάτσει μαζί με τη μπιτζάμα, έσυρα το πτώμα μου μέχρι την κουζίνα.
Πάντα μετά το μεσημεριανό ύπνο ήθελα γλυκό. Αυτό ήταν πιότερο σίγουρο και απο το γεγονός ότι η γη είναι στρόγγυλη.
Αλλιώς, μπορεί (ομολογουμένως) να μην έφτανα στο φόνο (όπου πάλι και για αυτό κανείς δεν είναι σίγουρος) αλλά με απόλυτη βεβαιότητα σου δηλώνω πως για όλο το υπόλοιπο απόγευμα μαζί με την παντόφλα σέρνονταν και η μούρη μου. Και ειδικά αυτό το τελευταίο δεν το θες.
Άνοιξα το ψυγείο.
Είδα μέσα 3 αβγά και 1/2 πακέτο βούτυρο ε...να μην ήταν περίπου 200 γραμμάρια.
Και ένα ξεχασμένο μπουκάλι με γάλα

Ε, θα τανε και αυτό κάπου 300 γραμμάρια [280ml]
“Τι στο κέρατο μου να φτιάξω μου λες;”
“Δε γαμείς ρε φίλε..Θα φτιάξω μια καρυδόπιτα!”
"Κάτσε να φτιάξω ένα καφέ να ανοίξει το μάτι και να δούμε τι έχουμε και στα ντουλάπια.."

Τα παγάκια έκαναν γκλίν γκλίν, στο ποτήρι όταν άνοιξα με το ελεύθερο χέρι την πόρτα από το ξύλινο ντουλαπάκι.

χμ.... 350 γραμμάρια Αλεύρι έχουμε... σοκολάτα έχουμε. Σε νιφάδες είναι αλλά αυτά τα 100 γραμμάρια σοκολάτα που θέλω τα καλύπτει”
“που στο διάολο έχω βάλει τα καρύδια; Α να τα!”

Άνοιξα το σακουλάκι και τα κοίταξα καλά καλά

Από πότε είναι αυτά εδώ; Λες να πάθουμε καμιά δουλειά;”
¨Όπως και να χει” σκέφτηκα και τα ζύγισα στο χέρι, "300 γραμμάρια που θέλω είναι σίγουρα”
τα άφησα στην άκρη και ρούφηξα μια τζούρα “νες καφέ φραπέ ατέλειωτη ευχαρίστηση”

Ζάχαρη άλλα 300 γραμμάρια” και κατέβασα τη ζάχαρη στον πάγκο..
Έτριψα τη μούρη μου.
Ζέστη ρε γαμώτο μου!”
“Μπαχαρικά... που έχω μπαχαρικά;”

Ακούστηκαν 3-4 απανωτά μπαμ μπούμ καθώς άνοιγαν διαδοχικά οι πόρτες από τα ντουλαπάκια μπροστά μου

Well well well 1 κ.σ. Bakin Powder έχουμε, 1 κ.γ. Σόδα έχουμε, 1 κ.γ. Αλάτι έχουμε, 1 κ.γ. κανέλα, 1/2 κ.γ. Γαρύφαλλο, 1/2 κ.γ. Μοσχοκάρυδο έχουμε.
Ήπια μια τζούρα φραπέ ακόμη.

Άνοιξα την πόρτα της κουζίνας και μπήκε μέσα το φως του απογευματινού ήλιου.
Λοιπόν ανοίγουμε μάτι κουζίνας.
Κάτσε να κάνουμε ένα Μπαίν Μαρί με δύο κατσαρόλες
Λοιπόν να βράσει το νερό....
Τι ώρα είναι 6; Ok σε καμιά ώρα θα είμαστε κομπλέ!
Άρα...μέσα στο Μπαίν Μαρί χώνουμε τη σοκολάτα, το βούτυρο, το γάλα ζεστό.”

Πήρα την κουτάλα και σιγά σιγά άρχισα να ανακατεύω το μείγμα.

Το κέρατο μου μέσα κάτσε να το χαμηλώσω. Πολύ πιτσιλάει αυτό και μου χει κάνει και την κουζίνα κωλοχανείο”
Κόσκινο που ναι το κόσκινο... που το βαλα πάλι θεέ μου;

Συνεχίζουμε με το αλεύρι κοσκινισμένο μαζί με τη σόδα και το αλάτι. Η σκατά θα βγει αυτό ή αριστούργημα να μου το θυμηθείς”
Συνέχισα να ανακατεύω επάνω στο Μπαίν Μαρί και άφησα την κουτάλα κατά μέρους.

Έβγαλα το μίξερ.
Πήρα ένα μεγάλο ανοξείδωτο μπολ και έριξα μέσα τα αυγά με τη ζάχαρη.
Άρχισα να τα χτυπάω καλά καλά.
Τώρα αυτά μάλλον πάνε εκεί...”σκέφτηκα και άδειασα και αυτά μέσα στο μείγμα του Μπαίν Μαρί
Οπότε για το τέλος.... “είπα και κατέβασα το μείγμα από το νερό που έβραζε.
Έκλεισα τη φωτιά
για το τέλος ρίχνουμε 1 κ.γ. Κανέλα, ½ κ.γ. Γαρύφαλλο, και ½ κ.γ. μοσχοκάρυδο και τα καρύδια.
Τέλεια
Τα ανακατεύουμε απαλά και τα βάζουμε στο λαδωμένο στρόγγυλο ταψάκι”

Άνοιξα την πόρτα του φούρνου
Πόση ώρα λέει πως θέλει ψήσιμο; 45 λεπτά στους 180. Ωραία προλαβαίνω να ετοιμάζω και το σιρόπι και στο ενδιάμεσο να πάρω τις άλλες να τσακώσουν κάνα κιλό παγωτό για τη συνοδεία, και να έρθουν να πιούμε μαζί. Τον καφέ”
Πήρα την κατσαρόλα για να φτιάξω σιρόπι και έχωσα μέσα
500 κιλό ζάχαρη
“Να πάρω ζάχαρη αύριο ξέμεινα ούτε για καφέ δεν θα έχω”
250 ml νεράκι
Λίγο λεμόνι

¨Άντε γαμήσου! Με πιτσίλισε στο μάτι!” είπα δυνατά και πέταξα τη λεμονόκουπα στο νεροχύτη

Ωραία αυτό τώρα θέλει για να το σιροπιάσεις, να είναι το γλυκό ζεστό και το σιρόπι κρύο”
Βγήκα από την κουζίνα
Άναψα τσιγάρο και έπιασα το τηλέφωνο
Έλα μαρή μαλακία! Τσάκω κάνα κιλό παγωτό και έλα να σκίσουμε την καρυδόπιτα που φτιάχνω”

14 Μαΐου 2014

Μπιφτέκια Κοτόπουλου για Φουσκωτούς και μη

Θα ανεβάσεις μια συνταγή”
(τώρα άμα στο λέει αυτό άνθρωπος που ο δικέφαλος του είναι σαν το μπούτι σου, ξες δεν έχεις και πολλά περιθώρια άρνησης)
Έ! Εύκολη να ναι όμως, και θα τη φτιάξω γω και θα τη βγάλω φωτογραφία”
(τώρα μας γάμησες θες και συνταγή , θες να ναι και εύκολη. Βέβαια, τώρα εδώ αν είχα λίγο χιούμορ θα του έδινα το τηλέφωνο από το ντελίβερι. Αλλά πας να τα βάλεις με το ντούκι; Για μαλάκες ψάχνεις;)
Να σου πω” του λέω, “Μήπως να έρθω εγώ να τη φτιάξω (μη φάμε και ξύλο) και συ βγάλε και selfie μαζί της, πείτε τα κιόλας, δεν θα με πειράξει, αλλά μη με βάζεις να φτιάνω αφού θα με γράψεις στα παπάρια σου. Άσε δε το γράψιμο για την ανάρτηση”
ΟΧΙ “ με λέει, “Θα τη φτιάξω στο ορκίζομαι”
(Μπα σε καλό σου με τρόμαξες αρκουδιάρη!! “Πουτάνα με τα κλάματα και κλέφτης με τους όρκους,” λέω γω και ξυς τα αρχίδιας. Άντε να δούμε.)
Άντε πλάκα πλάκα να μην το χαλάσεις χατίρι το παιδί. Αλλά για πες;
Τι μπορείς να βάλεις να φτιάξει ένας πιτσιρικάς;
Που η μόνη του επαφή με την κουζίνα (υποθετικά και κρίνων εξ ιδίων τα αλλότρια μην με βλέπεις έτσι...έχω κάψει φαγιά...) πρέπει να είναι ο φραπές. Άντε και κάνα τοστ;
Να μην έχεις και τύψεις ρε φίλε άμα γίνει καμιά στραβή και βάλει φωτιά το οικοδομικό τετράγωνο και έρθει και γίνει η Κατερίνη παρανάλωμα σαν τη Νέα Ορλεάνη στην ταινία Συνέντευξη με ένα Βρικόλακα.
Αυτά τα μικρά είναι και λίγο επίφοβα. Τα βλέπω γω στη σχολή άμα κάνουν πρακτική και πονάει η καρδιά μου μη και μας γράψουν οι εφημερίδες.
Άκου που σου λέω!
Τες πα. επειδή “ξέρει η πάπια που ναι η λίμνη” θα σου πω εγώ τώρα φίλε τι σκέφτηκα! Αυτά που λες, τα Ork στα γυμναστήρια τρέφονται υγιεινά ως επί το πλείστον έτσι δεν είναι; Οπότε τι καλύτερο από κοτόπουλο;
Λοιπόν γράφε μικρέ:
Μπιφτέκια Κοτόπουλου με Σάλτσα Μουστάρδας
Υλικά:
1/2 κιλό Κιμάς κοτόπουλου
(έτοιμο το πουλάνε αυτό μη σκιάζεσαι!)
3/4 φλιτζανιού στεγνό ψωμί τριμμένο - ίσως και λίγο παραπάνω -
(ας είναι και ψωμί του τοστ δε γαμιέται)
1/4 φλιτζανιού ψιλοκομμένος Μαϊντανός
(τι νόμιζες κάβουρα; έτσι εύκολα; ντιπ χόρτο είναι ο κοτοκιμάς αλλιώς)
1 σχετικά μεγάλο Αυγό
(από κότα και χωρίς τα τσόφλια ναι.)
Λίγο Ελαιόλαδο
Αλάτι, Πιπέρι κατά βούληση
Για τη Sauce
( να γλιστράει ντε. Έτσι σκέτο;)
4 φέτες μπέικον
(λίγα λιπαρά μωρέ πως κάνεις έτσι πια...πουφφφφ)
1 μικρή κρέμα γάλακτος
1 γενναία κουταλιά της σούπας μουστάρδα
1 ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι
(τι ζητάω και γω τώρα.... γάμα τα..)
1 ποτήρι κρασί
(γέλια ήταν αυτά η μου φάνηκε;)
Λοιπόν:
Φρόντισε να έχεις συγκεντρωμένα όλα τα υλικά σε ακτίνα βολής, για να μην γυρίζεις μέσα στην κουζίνα σαν το διάολο της Ταζμανίας. Πλύνε τα αρκουδόχερα σου και πιάσε να ζυμώσουμε τον κιμά. Τρόπο θέλει όχι κόπο!
Τσάκω ένα μπολ, χώσε μέσα τον κιμά, το ψωμί στεγνό και διαλυμένο ΚΑΛΑ σε ψίχουλα. (Αυτό γιατί ο κιμάς του κοτόπουλου είναι στεγνός γενικά και χωρίς λίπος οπότε αν βρέξεις το ψωμί θα έρθει και θα γίνει λάσπη και δεν θα ανακατεύεται και μάντεψε ποιος θα φάει της μάπες μετά) ρίξε μέσα τα μπαχάρια τον ψιλοκομμένο μαϊντανό (που να ξέρεις δίνει και γαμώ τη γεύση και το κάνει πιο ευκολοχώνευτο..καλά..καλά ναι μαλακίες λέω, κοτόπουλο είναι πόσο πιο ελαφρύ ας πούμε) και το αβγό και ζύμωσε τα καλά καλά για κάνα δεκάλεπτο. Θα βγούνε 4 κανονικά μπιφτέκια.
Καλά μέχρι εδώ έτσι;
Αν δεν φτιάξεις τη Σάλτσα (που.. αρχίδια μπλε.. σιγά και μην τη φτιάξεις) η συνταγή τελειώνει εδώ ως εξής:
Άλειψε τα μπιφτέκια με λίγο ελαιόλαδο και από τις δύο πλευρές και ψήσε τα ή στο φούρνο (σε ταψάκι που θα έχεις στρώσει λαδόκολλα) για 20' περίπου λεπτά στους 180 βαθμούς Κελσίου (ακόμη να μάθω τη συντόμευση στο πληκτρολόγιο) ή ψήσε τα σε αντικολλητικό τηγάνι ( τι; δεν;) ώσπου να ροδίσουν και στις δύο πλευρές και να ψηθούν μέχρι μέσα. (υπολόγισε από δέκα λεπτά στην κάθε πλευρά περίπου)
Τώρα αν διαβάζει κάνας άλλον καλός άνθρωπος λίγο πιο λιχούδης ας πούμε, να δώσουμε και τη συνταγή για τη σάλτσα ρε!
Ψιλοκόβεις το μπέικον και το σοτάρεις σκέτο έτσι όπως είναι στο τηγάνι που έψησες τα μπιφτέκια, σβήνεις με το κρασί. Χώνεις την κρέμα γάλακτος, τη μουστάρδα και τα κρεμμυδάκια και σιγοβράζεις για 3-4 λεπτά να δέσει λίγο η σάλτσα.
Συμβουλές για ζωάδια σα και μένα:
  1. Μπορείς να το κάνεις και Burger όπως στην πολύ ωραία φωτογραφία παραπάνω που τζούρνεψα από κάπου. Με μαγιονέζες, ντομάτες, μαρούλια, καντήλια, από όλα και να το φχαριστηθείς κιόλας!
  2. Επίσης μπορείς να ψήσεις ολόκληρο το μπέικον σε φέτες και να το χώσεις πάνω από το κοτομπίφτεκο, αυτό με το λίπος που έχει ( το γρουν ντέ!)θα ποτίσει το σχετικά στεγνό μπιφτέκι και θα γίνει γοργολιός συμπεθέρα! Ναι ναι και η σάλτσα μαζί.
  3. Μπορείς να αγοράσεις και 4 φέτες τσένταρ να χώσεις από πάνω.
Ωχου! Καλά μωρέ σκάω!

12 Μαΐου 2014

Brownies με καρύδια

Οι περισσότεροι θέλουν γλυκό.
Η Κατερίνα θέλει αλμυρό.
Το ίδιο και η Ιωάννα.
Που έχει ένα σκύλο.
Εμείς έχουμε Γάτο.
Ο γάτος με κοιτάει με βλέμμα όλο παράπονο τύπου: “εγώ ο γατούλης σου που πεθαίνω από την πείνα γιατί έχω να φάω 20 ολόκληρα λεπτά; Εμένα; δεν με αγαπάς;” ενώ παράλληλα το θεωρεί πολύ απλό και κατανοητό να ξαπλώνει επάνω στο λαπιτόπ σε φάση: “Α, έκανες κάτι και σε διέκοψα είπες; Οκ δεν πειράζει θα συνεχίσεις όταν το θέλω εγώ”
Η μάνα μου φωνάζει γιατί είμαι ακόμη με τις πιτζάμες.(ρεμάλι)
Εγώ αναρωτιέμαι “γιατί να μην είμαι ακόμη με τις πιτζάμες; με περίμεναν κάπου ας πούμε;” Επίσης σε άλλα νέα, έχω πονοκέφαλο γιατί μαζεύτηκα το πρωί στο σπίτι - αφού ήπια τόσες μπύρες που θα έκαναν Γερμανό να μοιάζει με παρθένα εσώκλειστου Καθολικού σχολείου -
Νυστάζω (απλά νυστάζω thats all)
Και πρέπει να γεμίσω 2 σελίδες Α4 για να βγει η ανάρτηση.
Άκρη δεν βγάζεις και ούτε και γω μάλλον για αυτό πάμε στο δια ταύτα
Brownies με Καρύδια για σήμερα. Εύκολη συνταγή περίπου σαν τις σοκολατόπιτας.
Τα Υλικά: εύκολα και φθηνά:
150 γραμμάρια Κουβερτούρα
(δηλαδή κάτι λιγότερο από μία ολόκληρη)
180 γραμμάρια Βούτυρο
(επίσης κάτι λιγότερο από ένα ολόκληρο πακέτο)
150 γραμμάρια Ζάχαρη
(κάτι λιγότερο από 1 κούπα του τσαγιού)
180 γραμμάρια Καρύδια
(μία κούπα καρυδόψιχα είναι 125 γραμμάρια οπότε.... κάντο μόνος σου)
90 γραμμάρια Αλεύρι
(περίπου τα 2/3 του φλιτζανιού είναι αυτό)
3 Αυγά
(3 αυγά είναι 3 αυγά!)


Εκτέλεση:
Ναι έχουμε και αυτό τώρα κατάλαβες;
Λοιπόν, χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη στο μίξερ να φουσκώσουν και να αφρατέψουν, ενώ παράλληλα λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο σε Μπαίν Μαρί. Μέχρι εδώ το έργο το χεις ξαναδεί. Και επειδή δεν νομίζω να είσαι ο Τιραμόλα, καλό είναι να βάλεις το βούτυρο να λιώνει πρώτα και μετά να αρχίσεις το χτύπημα. Φυσικά να ξανά τονίσω ότι αυτό ισχύει για την φτωχή πλην τίμια εργατική τάξη όπου ανήκω εγώ και έχω ένα απλό μίξερ χειρός (τσ τσ τσ τσ σα δεν ντρέπεσαι κοτζάμ μάγειρας). Τώρα αν εσύ έχεις κάνα μίξερ από αυτά τα μοτέρια που κάνουν τα αγροτικά να μοιάζουν με Hot Wheels, και μπράβο και μαγκιά σου” που λέει και η Άντζελα.
Το λοιπόν ενσωματώνουμε το δεύτερο μείγμα στο πρώτο και τέλος ρίχνουμε τα καρύδια και το αλεύρι ανακατεύοντας απαλά. (καλά κατάλαβες δεν το χω σήμερα και αυτό φαίνεται). Απλώνουμε το μείγμα στο γνωστό μας ταψί που έχουμε καλύψει πρωτίστως με λαδόκολλα, το χώνουμε στον φούρνο για να το ψήσουμε στους 190C για περίπου 20 λεπτά.
Tip: Να ξες αν το χώσεις λίγο στο Micro να ζεσταθεί πριν το σερβίρεις, και του πετάξεις έτσι και μια μπάλα παγωτό από πάνω θα γαμήσει!





8 Μαΐου 2014

Pastitsio με πέννες

Βέβαια ένα δίκιο το χεις .
Σας έχω πεθάνει στα φαγητά φούρνου, αλλά νομίζω ότι τα φαγητά φούρνου ανταποκρίνονται πολύ στα δεδομένα της Ελληνικής οικογένειας.
Τρώμε πολύ σαν λαός μην ακούω μαλακίες, και το“Ένα ταψί φαΐ” είναι ατάκα που παίζει...παίζει γενικά!
Για το επόμενο φαγητό κανόνας δεν υπάρχει. Εννοώ με τη γενικότερη έννοια.
Και αν υπάρχει τελοσπάντων είναι για να τον εξαιρείς. Έτσι και αλλιώς μη νομίζεις ότι είναι δύσκολο η “αμάν και τι” κάτι σαν μεταμφιεσμένα Μακαρόνια με κιμά είναι στο πιο εκλεπτυσμένο του, άντε μούντζα και τύφλα και στο πιο ακριβό του.
Καταγωγή έχει από την Ιταλία αλλά ρίζωσε για τα καλά στην Ελλάδα μέσω του Ιονίου.
Ηθικός αυτουργός για την αστικοποίηση του” ο μεγάλος Νικόλαος Τσελεμεντές, που ως πατριάρχης της Ελληνικής γαστρονομίας “ευθύνεται” για πάμπολλες “μεταμορφώσεις” φαγητών (βλ. Μουσακάς)
Καλά ρε χαζό ακόμη δεν κατάλαβες τι φαΐ έχει σήμερα;
Παστίτσιο!
Μην τρομάζεις! Ευκολάκι είναι ρε! Δεν θα σου πάρει την ψυχή ο φούρνος ούτε το ταψί.
Άντε ξεκουβάλα να μπούμε στην κουζίνα... ναι ναι εννοείται πλένεις χέρια βλέπω το μαθες μπράβο!
Πάρε ένα ταψί ορθογώνιο. (Κοίτα! Για να μην έχουμε μπερδέματα, το ταψί που χρησιμοποιώ εγώ σπίτι μου είναι Chef Series της Tupperware και έχει διαστάσεις: 36εκ. Χ 27εκ. Χ 9,6εκ. Οπότε όταν λέω ταψί έχε κατά νου τις διαστάσεις αυτές) και βουτύρωσε καλά τον πάτο και τα πλαϊνά του για να μην κολλήσει το ζυμαρικό.
Θα χρειαστούμε λίγα και καλά υλικά
1 πακέτο πένες
(βγάζεις καλύτερα κομμάτια έτσι χωρίς να έχεις τα απαίσια εκείνα χοντρομακαρόνια να κρέμονται δεξιά και αριστερά σαν πλοκάμια... πιχ!)
Λίγο Ελαιόλαδο
1/2 κιλό κιμά μοσχάρι
1/2 ποτήρι κρασί
(σουτ!)
1 μεγάλο κρεμμύδι περασμένο στη χοντρή πλευρά του τρίφτη
(η περασμένο στο πολυκοπτικό δε γαμιέται...)
1 ντοματάκι κονσέρβα
1/2 ματσάκι μαϊντανός
(πλυμένος καλά και ψιλοκομμένος)
Αλάτι και Πιπέρι
(κατά βούληση όπως πάντα)
1 πακέτο μπεσαμέλ έτοιμη
(με χεις να σε παιδεύω; Όχι μίλα ρε!)
1,5 λίτρο γάλα
(το πακέτο έχει μέσα 2 φακελάκια και θέλουν τόσο για να τα χτυπήσεις)
1 αυγό
(Κανονικό. Από κότα)
200 γραμμάρια τριμμένα διάφορα τυριά
(από τα έτοιμα που πουλάνε στο S/M έτσι και η καημένη η πωλήτρια δεν θα κάθετε να κόβει φέτες και συ δεν θα κάθεσαι να λερώνεις τρίφτες)
Όπως σου είπα πιο πάνω πουλάκι μου, το φαγητό αυτό εγώ δεν το χω για τίποτα. Και όχι που είμαι μάγειρας.
Σιγά.
Κλάην μάην!
Αλλά λέω: “εκεί που είναι να κάνω σκέτα μακαρόνια με κιμά, και να δω και καμιά μούρη ξινισμένη τύπου: “Ωχ μωρέ πάλι αυτό;” Χώνω και την κρέμα από πάνω και τους τη βγαίνω κιόλας τύπου: “Να μαλάκες! Παστίτσιο σας έφτιαξα τι άλλο θέλετε;” Οπότε το φτιάχνω σε μία κατσαρόλα όλο.
Πως γίνεται αυτό;
Λοιπόν βουτυρώνεις το ταψί όπως σου είπα και παράλληλα γεμίζεις μια κατσαρόλα με νερό τόσο όσο. Βράζεις τις πένες με τις οδηγίες του πακέτου (γιατί κάθε μάρκα δεν είναι το ίδιο) τις στραγγίζεις στο τρυπητό και τις κρυώνεις με νερό τς βρύσης.
Καλά μέχρι εδώ έτσι;
Στην ίδια κατσαρόλα τώρα και όσο οι πένες στραγγίζουν από τα νερά τους, χώσε λίγο ελαιόλαδο και βάλε να τσιγαρίσεις τον κιμά, μόλις πάρει χρώμα ρίξε μέσα το κρεμμυδάκι μας και σβήσε με το κρασί.
Άσε το μπουκάλι από τα χέρια είπα, αγνόησε το τηλέφωνο που χτυπάει θα το σηκώσεις μετά.. Συνέχισε με τα υπόλοιπα με τη σειρά που τα γράψαμε παραπάνω: Ψιλοκομμένος μαϊντανός, αλατοπίπερα, (μπορείς να βάλεις και κόκκινο πιπέρι, και ριγανίτσα, όπως και λίγο σκορδάκι και ένα δαφνόφυλλο ίσως. Μην περιορίζεσαι επειδή έγραψα γω εκεί χάμω δυο μαλακίες. Άσε τον εαυτό σου να μυρίσει τις μυρωδιές, να γευτεί και να δημιουργήσει)
Συμπλήρωσε με 1 ποτήρι νερό και άσε τον κιμά να βράσει τόσο ώστε να σωθούν τα υγρά του.
Παράλληλα μην κωλοβαράς γιατί έχουμε να στρώσουμε τις πένες στο ταψί μας και να φτιάξουμε την κρέμα. Νταξ ρε φίλε είπαμε “εύκολα εύκολα μη το γαμήσουμε τελείως το θέμα”
Η κρέμα φυσικά για να φτιαχτεί θέλει γνώσεις πυρηνικής φυσικής και κβαντικής μηχανικής αυτό το γνωρίζουμε όλοι.
Τη χτυπάς με το μίξερ σε μέτρια ταχύτητα σε 4-5 λεπτά με 1,5 λίτρο κρύο γάλα. Προσοχή γιατί ΠΑΙΖΕΙ να σβολιάσει αν δεν προσέχεις με τα υγρά.
Ο κιμάς έβρασε. Πάμε για τις πέννες τώρα.
Τις στρώνεις στο ταψί (τις πέννες ντε) σπάς από πάνω τους το αβγό, ρίχνεις και μια χούφτα από το μείγμα των τριμμένων τυριών και τα ανακατεύεις καλά καλά καλά!!!
Αυτό θα τις βοηθήσει ακόμη περισσότερο να αποκτήσουν καλύτερη συνδεσιμότητα μεταξύ τους, και φυσικά θα έχεις στανταράκι καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα.
Τις πατάς με τα χέρια σου να πατικωθούν λίγο στο ταψί.
Με μια τρυπητή κουτάλα απλώνεις τον κιμά επάνω στις πένες πιέζοντας τον για να μη βγει το κάθε κομμάτι ωσάν οικοδομικό τετράγωνο άμα θα έρθει η ώρα να σερβίρεις.
Στρώνεις προσεκτικά με μια σπάτουλα την κρεμούλα On the top.
Πασπαλίζεις...καλά....ψέμματα λέω.
Το κάνεις πουτάνα από πάνω με τα τριμμένα τυριά και το χώνεις στο φούρνο στους 200 – 250 βαθμούς Κελσίου (ναι δεν ξέρω πως βγαίνει το σύμβολο στο Office για αυτό γράφω ολόκληρο το Κελσίου) για κάνα μισάωρο να πάρει χρώμα. Πρώτα ο θεός άμα το βγάλεις από το φούρνο, άστο να στανιάρει λίγο πριν το κόψεις.
Καλά;