26 Φεβρουαρίου 2014

Οι μελιτζάνες της Δέσποινας

Μωρ έμπνευση είχα και χρόνο είχα. Όλη την εβδομάδα. Απλά με έπιασε μια μαλακία και δεν είχα όρεξη να γράψω.
Τώρα όμως την ώρα που μαγείρευα (φακές φτιάχνω, Τετάρτη ένεκα είναι μια καλή ευκαιρία) έκανα και μια σαλάτα για συνοδευτικό που λες, Ε να... δε κάνω και ένα “μεζέ” να βρίσκεται; (γαμημένο κατοχικό). Μην τυχών και δεν πάρουμε γύρω στις 9873 θερμίδες γιατί είμαστε και στον όγκο.
Και σαν άτομα και σαν οικογένεια και σαν λαός φυσικά.
Έτσι μου ρθε και η έμπνευση αγκαλιά με τις φακές, μιας που πλάκα πλάκα, από Δεύτερα μπαίνουμε στη Σαρακοστή, και όσο να το πεις την “Καθαροδευτέρα” ακόμη και ο πιο κάφρος ένα κομματάκι νηστεία “για το καλό” η “για την παράδοση” θα το κάνει
Που λες αγάπη, το μεζεδάκι αυτό δεν είναι και κάνα απίστευτα δύσκολο η άγνωστο και γαμώ ξέρω γω, όλοι το ξέρουμε γιατί σαν βάση έχει τη γνωστή σε όλους μας “μελιτζανοσαλάτα”
Έτσι λίγο “πειραγμένο” τον φτιάχνει η κολλητή μου η Δέσπω και σημειώνει τεράστια επιτυχία, απλά όπως όλοι γνωρίζουμε εγώ τον πείραξα λίγο ακόμη παραπάνω!
Λιγουλάκι μωρέ πως κάνεις έτσι;
1 βαζάκι έτοιμη ψίχα ψημένης μελιτζάνας -465gr στα 2,39€-
(αμέσως να με κράξεις εσύ. Ε ναι ρε φίλε παίρνουμε και κάνα έτοιμο δεν περνάμε όλη μας τη ζωή μέσα σε μια κουζίνα! Έλεος!)
1 βαζάκι Λιαστές ντομάτες -179gr στα 2,31€-
(δε είναι ανάγκη να το χρησιμοποιήσεις όλο μην τρελαίνεσαι)
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
(καθαρισμένο και ψιλοκομμένο σε κύβους και δεν θέλω γκρίνια)
1/2 ματσάκι μαϊντανός
(πλυμένος, καθαρισμένος και ψιλοκομμένος κατά το δοκούν)
1-2 κόκκινες πιπεριές ή 1 μικρό βαζάκι έτοιμες ψημένες
(ξεσποριασμένες, καθαρισμένες και ψιλοκομμένες)
Ελαιόλαδο
(Όχι πολύ θα σου πω μετά)
Ξύδι
(επίσης όχι πολύ θα σου πω και για αυτό)
Αλάτι
(κατά βούληση)
Πιπέρι κόκκινο γλυκό και λίγο μαύρο
(μπαχαρικά να θες δηλαδή)
1 κομμάτι φέτα
(λοιπόν κοίτα. Αν θα το κάνεις νηστίσιμο ξέχνα τη φέτα. Αν όχι βάλε ή αν θέλεις κάνε το αρχικό μείγμα και στο τέλος χώρισε το στα δύο και κάμε ένα και ένα)
Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι! Εις γνώσιν μου απουσιάζει ένα από τα βασικά συστατικά της μελιτζανοσαλάτας. Το σκόρδο. Το σιχαίνομαι το μισώ δεν θέλω να το βλέπω μπροστά μου. Δράκουλας! Πως το λένε; Τι δεν καταλαβαίνεις! Εσύ κάνε ότι θες.
Πάμε παρακάτω. Η εποχικότητα παίζει σοβαρό ρόλο σε μια συνταγή και αυτό θα πρέπει να το έχουμε υπόψιν μας για λόγους όχι μόνο υγείας, αλλά και οικονομίας και οικολογίας φυσικά. Υπάρχουν φορές όμως που το έτοιμο γενικά, πως να το κάνουμε ρε φίλε. Σώζει!
Στη συνταγή τώρα:
Παίρνεις μια μεγάλη λεκάνη/γαβάθα/σαλατιέρα/ και αδειάζεις μέσα το μείγμα της μελιτζάνας..... ΕΕΕΕΠΠΠΠΠ! Χέρια έπλυνες; Πίσω γορίλα να πλύνεις χέρια!
Ξανά στη γαβάθα. Τα υλικά όλα μέσα και νοστιμίζεις με τα μπαχαρικά τρόπο θέλει όχι κόπο ρε μωρό! Έτοιμο!
Τα tips φυσικά που κάνουν διαφορετική την κάθε συνταγή:
  1. Όπως είπα και παρά πάνω, Η εποχικότητα παίζει σοβαρό ρόλο σε μια συνταγή και αυτό θα πρέπει να το έχουμε υπόψιν μας οπότε αν δεν συντρέχει λόγος οικονομίας χρόνου δεν θα είναι λογικό μέσα στο κατακαλόκαιρο να αγοράσεις έτοιμη ψημένη μελιτζάνα.
  2. Επίσης! Το μείγμα ψημένης μελιτζάνας είθισται να εμπεριέχει (εκτός από μπόλικα συντηρητικά) αλάτι και ξύδι. Για αυτό σου γραψα πριν να βάλεις με μέτρο για να μην την πηδήξεις,
  3. Η ποσότητα που βγάζει αν βάλεις όλα τα υλικά είναι μεγάλη και θα σε βγάλει ασπροπρόσωπο για πολλά άτομα ή μεγάλο τραπέζι.
    Πχ σε ένα μπάρμπεκιου
  4. Αν σου βρίσκεται στο σπίτι κάνα βάζο με ψημένες πιπεριές Φλωρίνης (ήτοι κόκκινες) να ψιλοκόψεις 1-2 κομμάτια και να τα βάλεις μέσα, δεν χρειάζεται να μπεις σε επιπλέον έξοδα. Αρκεί να αξιοποιήσεις τις υπόλοιπες και να μην πάνε χαράμι. Αλλιώς δεν είναι ανάγκη να αγοράσεις βάζο επί τούτου πάρε καλύτερα 2 φρέσκες.
  5. Μπορείς να αντικαταστήσεις το ελαιόλαδο ή όχι όλο, με το λάδι που έχουν οι λιαστές ντομάτες στο βάζο, το οποίο ναι μεν είναι σπορέλαιο αλλά έτσι και αλλιώς χαμένο θα πάει, άσε που έχει μέσα καρυκεύματα και μπαχαρικά όπως αποξηραμένο σκόρδο ή κρεμμύδι, δαφνόφυλλο, και έτσι θα δώσει μια ξεχωριστή νότα στη σαλάτα μας. Τις Υπόλοιπες λιαστές ντομάτες τις ψιλοκόβεις και τις βάζεις στη σαλάτα μαρούλι, η τις βγάζει για μεζέ με το τσίπουρο ή τις καβαντζώνεις στο ψυγείο και κάνουμε άλλη συνταγή
  6. Με το θέμα Φέτα (aka τυρί) έχει ως εξής: Αν έχεις κόσμο που νηστεύει να μην βάλεις “δεν έχασε η Βενετιά βελόνι” άμα δε φάτε μια μέρα. Αν όμως ντε και καλά εκεί εσύ με το ζόρι “πιες γάιδαρε αγιασμό” θέλεις να βάλεις, να τη βάλεις στο τέλος για να μην παπαριάσει από τα αρτύματα και να είναι μεστή και γεμάτη η γεύση της. (“Να ακούγεται” όπως λένε αυτοί οι πολιτισμένοι Chef)

20 Φεβρουαρίου 2014

Πιτόγυρα ή αλλιώς “Κάτι το πχιότικον δια να τσικνίσωμεν”

Πιτόγυρα ή αλλιώς “Κάτι το πχιότικον δα να τσικνίσωμεν”
(βρε ουστ από δω λέω γω! Και δεν πάω να πάρω έτοιμα που θα κάτσω να τα φτιάξω;)


Υλικά
(για σας και τις αρκούδες φίλες σας)


Τα παρεμφερή της γεμίσεως!
16 πίτες για σουβλάκι
(2 πακέτa από το ψυγείο στο Σούπερ μάρκετ είναι μην τρομάζεις! Για να μας βγάλουν 8 δίπιτα τουλάχιστον. Δεν θέλω μαλακίες! Είπαμε, ή που θα κάνουνε τη σούπερ γουρουνιά ή τράβα φέρε γιαουρτάκια 0% να τελειώνουμε)
1 σακούλι προτηγανισμένες πατάτες
(Σε ότι σχήμα θέλεις, αν και καλύτερο είναι να πάρεις σε ροδέλες, σιγά μη σε βάλω να καθαρίσεις δεν ξέρω νομίζεις τι τεμπελόσκυλα έχω)
1 μεγάλο Κρεμμύδι
(όχι μανάρι μου! Σήμερα παίζει μόνο φρέσκο! Σκάσε γαμώ το φελέκι μου εγώ θα το καθαρίσω!)
2 μεγάλες Ντομάτες
(πάρε όσο το δυνατόν πιο κόκκινες ντομάτες για να βγάλουν και ζουμί, θα σου πω εγώ μετά για ποιο λόγο)
½ ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
εν κατάλαβα. Προς τι το στραβομουτσούνιασμα;)1/2 κιλό Τζατζίκι
(
μη με κοιτάς ξέρεις ότι το σιχαίνομαι. Αλλά στο πιτόγυρο πάει πολύ!
Για μένα να σου πω, πάρε Ρώσικη, για να μην σε βάλω να τη φτιάξεις και αυτή και πήξει το σύμπαν…και σταμάτα να με χτυπάς με την πετσέτα σε λέω)
Τα του κυρίως γουρουνιάσματος
1 kg πανσέτα γουρουνίσια
(που μετά θα κόψουμε σε λωρίδες)
2 κουταλιές της σούπας λιόλαδο
(ε! Τι; έχεις δεν έχεις;)
½ περίπου κουταλάκι ρίγανη
(πρόσεχε μην την μπερδέψεις με κάνα άλλο χόρτο, και μας βγει το πιτόγυρο space cake)
Αλάτι
(κατά βούληση αλλά μη τα λυσσάξεις!)
Πιπέρι
(άμα βάλουμε και κόκκινο και μαύρο θα είναι πολύ καλό)
Λεμόνι
(1 φρέσκο)


Εκτέλεση
Λοιπόν καλό μου! Είναι απλό και καθόλου πολύπλοκο.

Τσάκω το χοιρινό να το αλατοπιπερώσουμε καλά καλά, και μετά θα τα σοτάρουμε με το λαδάκι, σε ένα αντικολλητικό τηγάνι (σήριαλ αυτό το αντικολλητικό) μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.
Θα τα σβήσουμε με το λεμονάκι (που θα χουμε κόψει στη μέση ναι ναι ναι) και θα τα πασπαλίσουμε με ριγανούλα.
Αφού κρυώσουν λίγο (για να μην μου καείς και μας βγει το πιτόγυρο χρυσάφι) τσάκω τες και χώστες στο ξύλο κοπής. Βούτα το μεγάλο το χασαπομάχαιρο (ναι ναι ναι ξέρεις εσύ ποιο λέω) και κόφτες σε μικρά κομματάκια η σε λωρίδες, και άφησε τα επιμέρους μαζί με τα ζουμιά τους σε ένα μεγάλο τάπερ.
Κανονικά για τους λογικούς ανθρώπους ή συνταγή τελειώνει εδώ ως εξής:
Γεμίζουμε τις πίτες με το ψιλοκομμένο χοιρινό, όπως και τα υπόλοιπα υλικά και καλή μας όρεξη”
Αλλά επειδή
“Ξέρει η πάπια” (εγώ στην προκειμένη) που ναι η λίμνη” θα πρέπει να παραθέσουμε και τις λεπτομέρειες που κάνουνε τη διαφορά:


Γράφω και μαθαίνω:


  1. Τις πίτες η που θα της ροδίσεις σε ένα ελαφρά λαδωμένο τηγάνι ή που θα τις βάλεις λίγο στο φούρνο να ροδίσουν (χωρίς όμως να τις κάψουμε τις πίτες γιατί πιάσαμε τα τηλέφωνα με το μαλάκα ναι;)
  2. Το ίδο ισχύει και για το κρέας, αν βαριέσαι τα λάδια και τα τηγανίσματα. Βάλε τις πανσέτες στο φούρνο και ψήστες μέχρι να ξεροψηθούν.
  3. Τη ντομάτα θα την κόψεις σε ροδέλες στο ξύλο κοπής, πάνω από το τάπερ με το ψημένο κρέας. Έτσι θα κρατήσεις τα ζουμιά τα οποία θα ρίξεις πάνω στο ψιλοκομμένο κρεατάκι.
  4. Το κρεμμύδι θα το κόψεις σε ψιλές ροδέλες για να το ανακατέψεις με το μαϊντανό.(Άσε ήδη έχεις απογοητευτεί το βλέπω στα μάτια σου. Τι νόμιζες καλό μου ότι είναι εύκολο;
  5. Μουστάρδες, Κέτσαπ, Ταμπάσκο και λοιπά αρτύματα εξυπακούονται
  6. Μη μου πεις ότι θέλεις να σου πω πως θα τηγανίσεις τις πατάτες τώρα?


Να μην ξεχάσω να σου τονίζω ότι τα δικά μου θα μου τα φτιάξεις “Απ΄όλα με ρώσικη” και πιάσε μου και μια Κόκα κόλα Λάιτ σε παρακαλώ, γιατί είμαι στη γράμμωση και δεν τρώω πολύ. Ειδικά το βράδυ


18 Φεβρουαρίου 2014

Αφράτα Cookies λαδιού με σοκολάτα και κακάο

Τα απογεύματα του Σαββάτο με πιάνει πάντα μια ακατάσχετη γαμημένη υπογλυκαιμία.
Και τις άλλες μέρες
Αλλά ειδικά τα Σάββατα τα γλυκά όλου του κόσμου μου τραγουδούν Ρέμο:
Μα πως μπορείς να μην με αγαπάς τα Σάββατα!”
και γω λιώνω σαν κουβερτούρα στον ήλιο.
Το λοιπόν το προηγούμενο Σαββάτο ήθελα να φτιάξω κάτι γλυκό, αλλά κατά μια διαολεμένη σύμπτωση λειτούργησε ο νόμος αυτός που λέει πως: “Όταν θέλεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί να στα κάνει πουτάνα” και έτσι ενώ ήθελα να φτιάξω ραβανί είχα σιμιγδάλι αλλά δεν είχα γιαούρτι, ήθελα να φτιάξω κέικ είχα φαρίνα αλλά δεν είχα βούτυρο, ήθελα να φτιάξω σοκολατόπιτα είχα σοκολάτες πάλι μου έλειπε το βούτυρο και ούτω καθεξής.
Η κοινή λογική βέβαια θα απαντήσει: “Καλά να πάθεις μαλάκα να μάθεις να προγραμματίζεις” και ένα δίκιο θα το χει, το θέμα είναι όμως ότι η ώρα περνάει και γω βλέπω την υπογλυκαιμία να μου κουνάει το μαντήλι από μακριά όπως η Γεωργία Βασιλιάδου στη “Θεία από το Σικάγο”. Λέω: “Δεν μπορεί ολόκληρο ινδερνέτιον! Του πούστη! Δεν θα χει κάτι καλό;” και ψάξε ψάξε ψάξε ρωτώντας πας στην πόλη και τα λοιπά, βρήκα στο Blogg της φίλης “Μαμ-Α” μια εξαιρετική συνταγή για μπισκότα λαδιού τα οποία τα άλλαξα έτσι λίγο για το προς δήθεν και έβγαλα κάτι μπισκοτάρες άλλο πράμα.
Πάρε συνταγή πειραγμένη από μένα και την κανονική θα τη βρεις εδώ

Αφράτα Cookies λαδιού με σοκολάτα και κακάο

3 κούπες (“σκάρτες” δηλαδή όχι μέχρι πάνω γεμάτες) αλεύρι φαρίνα
1/2 κούπα ζάχαρη
1 κούπα λάδι (Έβαλα μισό και μισό σπορέλαιο και ελαιόλαδο)
1 κούπα χυμό πορτοκάλι
(είχα και κάτι παλιομανταρίνια στο ψυγείο που δεν τα έτρωγε κανείς και τα έκανα μισό μισό και αυτό)
1 κουταλιά του γλυκού μπείκιν πάουντερ
Ξύσμα από πορτοκάλι
(από δυο πορτοκάλια έβαλα να είναι μπόλικο)
2 βανίλιες (τα φιαλίδια)
1 κουβερτούρα τριμμένη στον τρίφτη
(αυτό είναι λίγο παίδεμα να σου πω... πιάνεται το χέρι σου)
2 γεμάτες κουταλιές της σούπας κακάο
(κανονικό άγλυκο κακάο)

Λοιπόν αναγνώστη μου, οπλίσου με θάρρος και υπομονή γιατί η συνταγή είναι απελπιστικά δύσκολη και φοβάμαι πως δεν θα καταφέρεις να τη φτιάξεις.
Πλύνε χεράκια και πάμε!
Ανακατεύεις όλα τα υλικά μέσα σε μία μεγάλη λεκάνη και τα ζυμώνεις τόσο ώστε να ομογενοποιηθούν τα υλικά μεταξύ τους, αλλά μην τα πολύ παιδέψεις γιατί θα σου βγάλει το λάδι.
Όχι εσένα βρε μαλάκα!
Η ζύμη λέω θα “ξεράσει” (τι γλυκός...να σας ζήσει) το λάδι
Απλώνεις λαδόκολλα σε δύο – τρία ταψιά του φούρνου και φτιάχνεις τα μπισκοτάκια τα οποία απλώνεις σε μια σχετική απόσταση μεταξύ τους γιατί φουσκώνουν (ναι ναι και Φαρίνα και μπείκιν βάζω είμαι ψυχάκιας). Τα ψήνεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς, 15-20 λεπτά.
Όχι παραπάνω γιατί θα στεγνώσουν. Εγώ τα έψησα για δέκα λεπτά και βγήκαν πολύ μαλακά και αφράτα αλλά ήθελαν ένα πεντάλεπτο ακόμη.
Μετά αν γουστάρεις τα πασπαλίζεις με άχνη ζάχαρη.

Τόσο απλά!
Άντε πήγαινε να ξεκουραστείς τώρα γιατί σε βλέπω...πτώμα έγινες!

14 Φεβρουαρίου 2014

Κόλλυβα του Βαλεντίνου

Ο Βαλεντίνος καλή γιορτή δε λέω
Αλλά προσωπικά τον έχω χεσμένο.
Αν είσαι ανθοπωλείο ή ζαχαροπλαστείο η αν πουλάς λούτρινα, είναι καλά αλλά μέχρι εκεί.
Κακή αν είσαι κερατάς η δαρμένος.
Το Ροζ εμένα ανέκαθεν με πάχαινε και η προοπτική του γλυκανάλατου σαλιαρίσματος στο δρόμο ωσάν να κάνεις Casting για τη Sirina με αφήνει παγερά αδιάφορο.
Το θέμα είναι όμως ότι πρέπει να διατηρήσω την ποιότητα μου σαν άνθρωπας και σαν Blogg και να σου δώσω κάτι γλυκό.
Ναι πάλι γλυκό.
Όπου στην περίπτωση μας όμως, οι χωρισμένοι όχι μόνο γιορτάζουν αλλά κάνουν τα καλύτερα γλέντια, έχουν την καλύτερη παρέα, και φυσικά.....
Έχουν και χιούμορ.
Κόλλυβα
(να ζήσουμε να τις/τους θυμόμαστε)
Υλικά
300 - 400 γραμμάρια σιτάρι
(θα το βρεις στα καταστήματα με μπαχαρικά, σε μπακάλικα ή σε ζωοτροφές σκάσε ζώον μη γελάς)
200 γραμμάρια μαύρη ζάχαρη
( ε ναι για! Γκουρμέ θα το κάνουμε!)
Από:
50 γραμμάρια σταφίδα ξανθή
50 γραμμάρια σταφίδα σταφίδα μαύρη
1 ποτήρι κονιάκ
(μην κάνεις καμιά μαλακία και πεις το υπόλοιπο μπουκάλι πριν τα φτιάξουμε)
Από:
100 γραμμάρια αμύγδαλο ανάλατο ασπρισμένο και καβουρντισμένο
100 γραμμάρια καρυδόψιχα

100 γραμμάρια φουντούκια ψημένα καθαρισμένα
4-5 κουταλιές της σούπας Φρυγανιά τριμμένη

2 κουταλιές του γλυκού (κοφτές γιατί πικρίζει εύκολα) κανέλα

Για τη διακόσμηση μερικά από τα καβαντζωμένα:
Kαρύδια μισά
Αμύγδαλα ολόκληρα
Λίγη Σταφίδα ξανθή
Λίγη Σταφίδα μαύρη
Φρυγανιά Τριμμένη
Λίγη άχνη Ζάχαρη


Από βραδύς, δηλαδή την Παρασκευή το βράδυ μιας και τα κόλλυβα τα φτιάχνουμε τα 3 Σάββατα του τριωδίου και το Σάββατο πριν την Πεντηκοστή, καθαρίζουμε το σιτάρι μην τυχών και έχει τίποτις μουμούλια μέσα ή πετραδάκια. Βάζουμε το στάρι μέσα σε μπολ με σκεπασμένο με κρύο νερό, να φουσκώσει. Πιάνουμε το μπουκάλι με το κονιάκ όχι για να γίνουμε τύφλα ακριβώς αλλά για να βάλουμε μέσα τις σταφίδες να μουλιάσουν (κράτα μερικές κάβα για να στολίσουμε)
Κρύο νερό στο στάρι ε!
Κατόπιν παίρνουμε τηλέφωνο τους φίλους μας βγαίνουμε έξω μέχρι το πρωί και γινόμαστε σκατά
Το πρωί (βάλε μεσημέρι) φτιάχνουμε καφέ, και μόλις ανοίξει το μάτι και αρχίσουμε να έχουμε επαφή με τον κόσμο σουρώνουμε το στάρι, ενώ προσπαθούμε να ξεσουρώσουμε εμείς.
Το στραγγίζουμε και έπειτα το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με ελάχιστα αλατισμένο νερό, τόσο ώστε να σκεπάζεται το στάρι και λίγο περισσότερο.
Το βράζουμε σε μέτρια φωτιά, (για περίπου 1 ώρα) μέχρι να ανοίξει στα δύο. Σε αυτό το διάστημα κάνουμε δεύτερο καφέ ενώ μιλάμε με τη φίλη η τον φίλο μας για το “πόσο ήπιαμε πάλι ρε μαλάκα μπας σήμερα θα κάτσω μέσα δεν βγαίνω”
Όταν βράσει το στάρι το σουρώνουμε. (υπολόγιζε περίπου μια ώρα λέω)
Και τώρα μαλάκα αρχίζουν τα δύσκολα που θέλεις να μου φτιάξεις και κόλλυβα!
Πάρε ένα μεγάλο ταψί. Στρώσε μία καθαρή πετσέτα φαγητού μαλάκα μου όχι του μπάνιου!!!!
Άπλωσε τώρα επάνω το σιτάρι, για να στεγνώσει.
Λογικά θα στεγνώσει!
Αλλά!
Αν μετά από 1 ώρα δεν έχει στεγνώσει, θα ξανά αλλάξουμε την πετσέτα, και αν ξανά μανά χρειαστεί, θα αλλάξουμε πάλι πετσέτα. Μέχρι εδώ σου χουνε σπάσει τα νεύρα παίρνεις τη μάνα σου τηλέφωνο και αρχίζεις να βρίζεις ενώ σκέφτεσαι ήδη ότι γέμισες ένα πλυντήριο στα σίγουρα με πετσέτες!
Υποθετικά λίγο μετά το μεσημέρι, αρχίζουμε την κυρίως παρασκευή τους (αλλά αν έχουμε σηκωθεί μεσημέρι που γάμησε τα δηλαδή, πάμε για καλό απόγευμα)
Ψιλοκόβουμε τα ξηρά καρπά (αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια)
Στραγγίζουμε τις σταφίδες από το κονιάκ
Σε ένα μεγάλο και ωραίο μπολ χώνουμε μέσα το σιτάρι και όλα τα υπόλοιπα υλικά (ξηροί καρποί και σταφίδες στραγγισμένες και μπαχαρικά και φρυγανιά και ζάχαρη και τα λοιπά δηλαδή)
Όλα εκτός από τη άχνη ζάχαρη (που την καβαντζώνουμε για τη διακόσμηση) και τ᾿ ανακατεύουμε καλά.
Κατόπιν κάνουμε την εξής πουτανιά:
Απλώνουμε το στάρι με τα χεράκια μας τα σκεπάζουμε με ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας και τα πατάμε καλά να στρώσει η επιφάνεια τους και να φύγει τυχών υγρασία (γιατί εάν έχει υγρασία με το που θα ρίξουμε την άχνη θα βραχεί θα νοτίσει και θα γίνει μπουρδέλο)
Άσε δε που βολεύει και στο ότι έτσι δεν φαίνονται τα σημάδια από τα δάχτυλα μας!
Άτσα! Στην έφερα!
Έλα υπομονή τελειώνουμε.
Στη συνέχεια που λες, τα πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά ξαναπατάμε με το χαρτί καλά και τελειώνουμε κοσκινίζοντας στην επιφάνεια την ζάχαρη άχνη, που έχουμε καβαντζώσει πιο πριν.
Κάνουμε σχέδια με τα ξηρά καρπά και τις σταφίδες.

Τα βασικά πουλάκι μου, δεν χρειάζεται να χεις τελειώσει δομικών έργων!

Υ.Γ.
Βασικά μπορείς να βάλεις μέσα και ρόδι και μαϊντανό αλλά εμένα δεν μου αρέσει και δεν βάζω.
Έτσι απλά
:-)

Διατροφική αξία τους θα βρεις εδώ

6 Φεβρουαρίου 2014

Linguini Αματριτσιάνα

Είναι Τέταρτη φορά που σβήνω και γράφω αυτό το Post και δεν μπορώ να βρω ειρμό να συνεχίσω.
Η εβδομάδα ξεκίνησε καταστροφικά θα έλεγα. Αφενός με βλέψεις και όνειρα για μία νέα πολλά υποσχόμενη δουλειά οι οποίες κάπου στη μέση της πρώτης μέρας, πήραν τη βαλίτσα τους και με εγκατέλειψαν απογοητευμένες σαν κερατωμένη γκόμενα.
Από την άλλη η υστερία μου και το: “γαμωτηνπουτανατηντυχημουμεσαμαωτιθακανωχωριςδουλεια” που με χει πιάσει, λες και με πήρε η πούτσα σβάρνα. Δηλαδή οκ πρέπει να χαλαρώσω, δεν έχω ούτε μήνα που κάθομαι και γω ψάχνω να βρω απεγνωσμένα δουλειά λες και κάθομαι 3 χρόνια. Τες πα με αυτά και με τα άλλα δεν βρήκα χρόνο ούτε για να ποστάρω τη συνταγή, μέχρι που ο “από μηχανής Θεός” που ακούσει στο όνομα Bill με έσωσε.
Να σου πω την αλήθεια του Bill δεν του το χα να ασχοληθεί με τη μαγειρική, αν και κατά καιρούς ο άνθρωπος με ρώταγε για διάφορες συνταγές. Πίστευα όμως ότι θα μείνει στους υπολογιστές αλλά έκανα (ευτυχώς για πολλοστή φορά) λάθος. Έτσι προχθές μου έσκασε μύτη ένα μήνυμα που έλεγε;
-“Αφού είσαι που είσαι σκατά, Θες μια καλή συνταγή από μένα ρε μαλάκα να τρώει φθηνά ο κόσμος;”
-“θα στη γαμήσω όμως να ξες” του απάντησα...
-“Αλλιώς δεν θα χε νόημα να στη στείλω” μου πε
-“Για στείλε να δούμε...” ανταπάντησα..
Και έτσι συμφωνήσαμε, ο Bill να μαγειρέψει, να φωτογραφήσει και γω να εκτελέσω.
Το κείμενο.


Linguini Αματριτσιάνα λοιπόν...


1 πακέτο λιγκουίνι
(μη μου το χέσεις και το φτιάξεις με τίποτα σπαγγέτι θα κόψουμε την καλημέρα)
6 φέτες χοιρινή πανσέτα
(1 κιλό περίπου)
1 μπουκάλι Λευκό κρασί
(1/2 ποτήρι για τη συνταγή. Το υπόλοιπο ξέρεις εσύ...)
1 κονσέρβα ντοματάκι κονκασέ
(από αυτές που έχουν μέσα και ψιλοκομμένο καρότο)
1 κρεμμύδι
(α..φιλαράκι αποφάσισε ή που θα πάρεις κονκασέ με κρεμμύδι ή με καρότο μη τα θες όλα δικά σου)
1 μικρή κόκκινη καυτερή πιπεριά
(μια μικρούλα αν δεν μπορείς τα καυτερά)
Αλάτι
Πιπέρι
Ελαιόλαδο
(τα χεις!)


Πλένουμε τα χεράκια μας, και μπαίνουμε στην κουζίνα κρατώντας ένα ποτήρι κρασί.
Αν καταφέρουμε και δεν πιούμε όλο το μπουκάλι ώστε να γίνουμε λάσπη, συνεχίζουμε παρακάτω. Αν σουρώσουμε εδώ τελειώνει η συνταγή και συ τρως ντελίβερι.
Αν όμως τα καταφέρεις συνεχίζεις ως εξής:
Κόβεις την πανσέτα σε μεσαίου μεγέθους κύβους. Ψιλοκόβεις το κρεμμύδι και την πιπεριά.
Καλά μέχρι εδώ έτσι;
Σε τηγάνι ζεσταίνεις λίγο ελαιόλαδο, λίγο! Όχι να γίνει πλημμύρα ο τόπος από τις λαδίλες, και σοτάρεις το κρεμμύδι μέχρι να αποκτήσει ένα όμορφο χρυσό χώμα. Έπειτα ρίχνεις την ψιλοκομμένη πιπεριά και τους κύβους πανσέτας, αφήνεις 3 λεπτά περίπου να πάρουν χρώμα.
Μπορείς να τα κάνεις και λίγο περισσότερο ξεροψημένα αν εσένα σου αρέσει έτσι. Εμάς δεν μας πέφτει λόγος.
Σβήνουμε με (όσο) κρασί (περίσσεψε) και περιμένουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ.
Όχι το να κάτσεις πάνω από το τηγάνι για να κάνεις μυτιές το αλκοόλ που εξατμίζεται δεν είναι καλή ιδέα.!
Άνοιξε την κονσέρβα ντομάτας ρίξε το περιεχόμενο στο τηγάνι και συμπλήρωσε με λίγα υγρά, βάλε ότι επιπλέον μπαχαρικό θέλεις να το νοστιμίσεις (αλάτι, πιπέρι και τα λοιπά) για γεύση και μαγείρεψε το για 10-15'.
Παράλληλα βράζουμε τα μακαρόνια αλ-ντέντε (τα χουμε πει αυτά μην τα ξαναλέμε ναι;) και μόλις είναι έτοιμα δεν θα τα σουρώσεις αλλά θα κάνεις το εξής:Θα πάρεις μια μεγάλη πιρούνα για μακαρόνια και όπως είναι μέσα στην κατσαρόλα θα τα μεταφέρουμε (τα μακαρόνια από την κατσαρόλα) στο τηγάνι και θα τα ανακατέψουμε μαζί όλα τα υπόλοιπα υλικά που ήδη βράζουν εκεί μέσα.
Κατανοητό;




Πανσέτα : 3 ευρώ το κιλό περίπου
Λιγκουίνι + Κονκασέ : 1 με 1,5 ευρώ

(όλα τα υπόλοιπα φαντάζομαι τα έχει ο καθένας σπίτι του..)