29 Ιανουαρίου 2014

Πάστα Φλώρα

Έβλεπα τα statistics του Blogg μου στον γούγλη σήμερα, και πρόσεξα ότι ο κόσμος γενικά γουστάρει να βλέπει ή να διαβάζει ή να ψάχνει (name it what you like) περισσότερο συνταγές για ζαχαροπλαστική παρά για φαγητά. Μήπως γιατί η μαγειρική ας πούμε είναι πιο δεδομένη η γιατί την έχουμε για πιο εύκολη;
Τύπου: “Δε γαμιέται, και να πεινάω κουτσά στραβά θα φτιάξω μακαρόνια ή αβγά τηγανητά”
Ενώ ας πούμε τα γλυκά τα έχουμε πιο περιωπής και πιο έτσι καθώς πρέπει...; Νταξ εμένα δε με χαλάει να σου πω, η μία η άλλη είναι, αρκεί να πιάνουν τόπο οι συνταγές και να τις φτιάνει κάνας άνθρωπας...
Άρα σήμερα έχει πάλι γλυκό ( Ναι έλα που δεν σου αρέσει, βάλε μας και χέρι τώρα!)
Τη συνταγή για την Πάστα Φλώρα μου την έδωσε μια μαθήτρια μου.
Μαζί με ένα ταψί για να πεισθώ για την εγγύτητα της συνταγής.
Αφού γούρλωσα το περιεχόμενο και ευτυχώς όχι και το ίδιο το ταψί, πείστηκα να την φτιάξουμε και στη σχολή να πειστούν ( ενδεχομένως να πάρουν επιπλέον κιλά και όλοι οι υπόλοιποι). Η συνταγή είναι σχετικά εύκολη, και πολύ καλή ευκαιρία να αξιοποιήσεις όλες αυτές τις μαρμελάδες που ξεμένουν κατά καιρούς στο ψυγείο ή στα ντουλάπια και δεν ξέρεις πότε και πώς θα τις φας.
Επίσης η εν λόγω σου δίνει μια βάση πιότερο “παντεσπανένια” παρά την κλασική βάση της τάρτας που “μπισκοτίζει”. Σε αυτό παίζει ρόλο του βούτυρο στη συνταγή που εδώ όπως θα διαβάσεις παραπάνω, το χτυπάμε με το μίξερ αρχικά να αφρατέψει, άρα να γίνει πιο Cake Φάση, ενώ αν το προσθέσεις κρύο και τη ζυμώσεις στο χέρι θα έχεις μάλλον μια Patte Brisee ιδανική για τάρτες και ταρταλέτες. Το λοιπόν γιατί “Το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς” ας πάμε στο θέμα.
Υλικά
(Για ένα κλασσικό στρόγγυλο ταψάκι περίπου Νο28 η για ορθογώνιο Ταψί Νο1 (32x25 εκ.)


½ Κιλό αλεύρι
(Για όλες τις χρήσεις έπρεπε να το χεις μάθει το ποίημα πια)
250 γρ. Βούτυρο
(μην με βάζεις να επαναλαμβάνομαι τώρα... μπλα..μπλα...φρέσκο..φυτικό.....)
1 ποτήρι ζάχαρη
(άσπρη κανονική κανονικότατη ζάχαρη)
2 αυγά
(από κότα ενδεχομένως. Τι να πω;)
1 Μπέικιν Πάουντερ
(φακελάκι ολόκληρο)
1 κ.γ. Ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού ή μανταρινιού
(τα χω δοκιμάσει όλα σου λέω)
2 βανίλιες
( Η ψυχασθένεια με το “μην τυχών και μυρίζει το γλυκό αυγό” με χτυπάει παντού)
1/2 κιλό μαρμελάδα
(ότι αγαπά η ψυχή σου)


Εκτέλεση:
Τα υλικά από ότι είδες είναι εύκολα και συνήθη σε ένα νοικοκυριό.
Ναι Οκ έχουμε και ακαμάτες το ξέρω μη γελάς. Πλύνε τα χέρια σου και άιντε πάμε κατα μέσα να δούμε τι χαΐρια θα φκιάσουμε και σήμερα....
Που σκατά έχεις βάλει το μίξερ και δεν το βρίσκω με λες;
Τες πα.
Πάρε ένα μπολ να χτυπήσουμε τη ζάχαρη με το βούτυρο μέχρι να ασπρίσουν.
Μετά θα προσθέτουμε τα αυγά ένα ένα.
Α και που σαι παιδί!! Θα περιμένεις να ενσωματωθεί πρώτα το ένα αυγό καλά στο μείγμα, και μετά θα σπάσεις μέσα το άλλο, και ούτω καθεξής...
Αν και καλό είναι (μεταξύ μας) να κόψεις το κακό χούι που έχουμε όλοι μας (πρώτα εγώ!) να σπάμε τα αυγά κατευθείαν επάνω από το μπολ που χτυπάμε τη ζύμη.
Καλύτερα να τα σπάσεις ή τοποθετήσεις πιο σωστά, πρώτα όλα μαζί σε ένα πιατάκι βαθύ για να έχεις μια καλύτερη εικόνα του αυγού, και για να αποφύγεις ατυχήματα του τύπου: “Όχιγαμωτηνπουταναμουμεσαγαμωεπεσετσοφλι”
Παμ παρακάτ! Κάναμε ένα μείγμα όπως είδες, ενώ σε έτερο μπόλ, βάλε την βανίλια και το αλεύρι με το μπείκιν πάουντερ. ¨ενωσε τα δύο μείγματα και ζυμώνουσε τη ζύμη μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να γίνει λεία η επιφάνεια.
Σε ένα ταψάκι (αν θέλεις στρώσε λαδόκολλα για να αποφύγεις τη μανούρα με τη λάντζα) στρώνουμε μέρος από την ζύμη. Τα 3/4 αυτής δηλαδή (την υπόλοιπη ζύμη θα τη χρησιμοποιήσουμε για το στόλισμα) στον πάτο και στα πλαϊνά.
Πάνω στη ζύμη απλώνουμε την μαρμελάδα. Πλάθουμε την υπόλοιπη ζύμη (που κρατήσαμε καβάντζα) σε λωρίδες και τις βάζουμε σταυρωτά πάνω από την μαρμελάδα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για μισή ώρα.

Ευκολάκι έτσι;

Tips για ευκολία:

  1. Στη φωτογραφία άνωθεν την έφτιαξα με φρέσκα μούρα που μου έφερε μια φίλη, τα οποία ήταν και ελαφρά παραωριμασμένα και απλά τα έβαλα απο πάνω. 1 κιλό φρούτα με 2 κούπες ζάχαρη ανακατεμένα.
  2. Έτυχε να μην έχω βούτυρο και να τη φτιάξω με σπορέλαιο. Δεν χάλασε ο κόσμος, μια χαρά ήτανε, απλά, η ζύμη βγήκε πολύ πιο μπικοτένια και τριφτή και όχι τόσο μαλακή και αφράτη
  3. Εξαιρετική γίνεται εάν τη φτιάξεις με την κλασική μαρμελάδα ροδάκινο ή βερίκοκο ή νεκταρίνι αλλά και με σπιτική μαρμελάδα σύκο που την έφτιαξα (ναι φτιάχνω συχνά Πάστα Φλώρα) έγινε επίσης πολύ καλή.

24 Ιανουαρίου 2014

Σοκολατόπιτα

Αφορμή για τη σημερινή συνταγή στάθηκε μια κοπέλα που αγαπώ και εκτιμώ ιδιαίτερα.
Που λες φίλε, πάντα πίστευα ότι οι γυναίκες κυβερνούν τον κόσμο, ότι οι γυναίκες μπορούν να μας κάνουν ότι θέλουν και έρμαιο αυτών των απόψεων μου ποτέ, μα ποτέ δεν μπόρεσα να χαλάσω χατίρι σε γυναίκα, άρα οι φίλες μου με κάνουν ότι θέλουν. Φυσικά απολαμβάνω ένα μεγάλο προνόμιο σαν μάγειρας, μπορώ να “μαγειρέψω” τη σοκολάτα (εννοώ να κάνω γλυκά όχι να την κάνω φαΐ, αν και αυτό ακούγεται εξίσου δελεαστικό) και αν το μάθεις αυτό να ξέρεις μπορείς να έχεις όποια γυναίκα θέλεις :-)
Στο θέμα μας όμως τώρα γιατί χάνομαι και εύκολα σήμερα.
Η φίλη μου αυτή η γαλανομάτα λοιπόν, που είναι γλυκατζού, τίμια και φιλότιμη μαγείρισσα και εθισμένη στη σοκολάτα ήθελε μια συνταγή για σοκολάτα και της υποσχέθηκα να τις ανεβάσω ένα ποστ για την πάρτη της και για τη σοκολάτα.
Σοκολατόπιτα θα κάνουμε σήμερα μωρά μου. Τη συνταγή αυτή τη φτιάξαμε στα ΙΕΚ στο τμήμα μαγείρων το 2012 και μια μαθήτρια μου πε ότι λέει, την έφτιαξε 7 φορές σε 7 μέρες γιατί άρεσε τόσο πολύ στην οικογένεια της, οπότε ξες ε; Σου μιλώ για εγγυημένο πράμα σήμερα!
Τα Υλικά είναι λίγα και φθηνά:


150 γραμμάρια Κουβερτούρα
(Η ολόκληρη πλάκα σοκολάτας ζαχαροπλαστικής του εμπορίου είναι 125 γραμμάρια οπότε υπολόγιζε ότι θα πάρεις 2 σοκολάτες. Με την υπόλοιπη θα σου πω τι θα κάνεις)
150 γραμμάρια Βούτυρο
(Φυτική μαργαρίνη αλλά αν έχεις φρέσκο αγελαδινό καβάντζα θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα)
150 γραμμάρια Ζάχαρη
(άσπρη κανονική κρυσταλλική)
80 γραμμάρια Αλεύρι
(ότι σου βρίσκεται μη σκας)
30 γραμμάρια Κακάο σε σκόνη
( ε; τι;)
5 Αυγά


Εκτέλεση:
Πλύνε χέρια βάλε μια ποδιά παιδάκι μου μην και λερωθείς, και βγάλε δύο κατσαρόλες να φτιάξουμε μπαίν μαρί, βγάλε το μίξερ, ένα ταψί κανονικού μεγέθους ή τη φόρμα του Cheese Cake.
Καλά βρε άχρηστο πλάσμα! Τόσες αναρτήσεις και ακόμη της γειτόνισσας έχεις; Φτου σου!
Και μια σπάτουλα!
Και λαδόκολλα!
Στρώσε τη λαδόκολλα στο ταψί και άναψε το φούρνο στους 200C να προθερμαίνεται. Πάρε το μίξερ. Εδώ πρέπει να σου τονίσω ότι, αν είσαι από τους τυχερούς που έχεις μίξερ με κάδο δικό του είσαι μικρός θεούλης, θα πιεις και καφέ παράλληλα με το γλυκό, αν είσαι κάνας φτωχομπινές σαν και μένα με μίξερ χειρός τον ήπιες.
Χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη. Καλά εννοώ κάνα εικοσάλεπτο να αφρατέψουν, ενώ παράλληλα λιώνουμε την κουβερτούρα με το βούτυρο σε Μπαίν Μαρί. Αυτό αν δεν παίζει το μίξερ που λέγαμε πιο πάνω είναι σωστός άθλος και θέλει να χεις βοηθό ή απλά το νου σου. Μετά τη δεύτερη φορά θα το καταφέρεις καλύτερα. Ενσωματώνουμε με τη σπάτουλα, το δεύτερο μείγμα στο πρώτο (το μείγμα: αυγό ζάχαρη + σοκολάτα βούτυρο) και τέλος ρίχνουμε το κακάο και το αλεύρι, φροντίζοντας να ανακατέψουμε με απαλές κινήσεις.
Απαλά είπα βρε γαμώ το κεφάλι σου!
Ψήνουμε στους 190C για περίπου 20 λεπτά.
Αυτό.
Θεούλης ε;


Οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά:
  • Εγώ σαν ψυχασθενής (που ως γνωστών είμαι) βάζω και μια δυο βανίλιες καθότι έχω μια εμμονή με το “μην τυχών και μυρίσει το γλυκό αβγουλίλα”
  • Τη σοκολάτα που περίσσεψε. Έλα ας τα χαζά 2 αγόρασες! Μπορείς να τη λιώσεις με 2-3 κουταλιές της σούπας γάλα και να κάνεις ένα ωραιότατο γλάσο που θα το ρίξεις επάνω στο ζεστό γλυκό, μόλις δηλαδή το βγάλεις από το φούρνο, και θα έχεις μια ωραιότατη σο-κόλαση.
  • Αλεύρι έχω δοκιμάσει και Φαρίνα και βγήκε ελαφρώς πιο “τσουπωτό” το γλυκό
  • Α! Να μην ξεχάσω! Ακούς ρε; Αν το κάνεις με αγελαδινό βούτυρο “θα πάρει κεφάλια” το γλυκό στο λέω!
Περιμένω να μου πεις!
Jkoul

21 Ιανουαρίου 2014

Το ανεπρόκοπο Tv Dinner

Λοιπόν τεμπελχανία όλου του κόσμου σηκωθείτε από τις οθόνες και ενωθείτε να μαγειρέψουμε!
Tv Dinner για ανεπρόκοπες μαγείρισσες, μπλογκερούδες, και ταλαιπωρημένες μάνες
(ναι για σένα λέω μη κρύβεσαι πίσω από την οθόνη σε βλέπω!)
Θα σου δώσω συνταγή σήμερα που μέχρι και η πιο ανεπρόκοπη φίλη μου, θα φιλοτιμηθεί να τη φτιάξει.
Βρίσκεις μανίτσα;
Για να σου εξηγήσω τι εννοώ:
Πες τώρα ότι είσαι με το γκομενάκι και σε χει κόψει η λόρδα ρε παιδάκι μου μετά τα σεξάκια και τα γούτσου γούτσου! Κάτι πρέπει να φας αλλά δεν θέλεις να κόψεις οχτάωρο στην κουζίνα (άσε τον εφιάλτη που λέγεται ΛΑΝΤΖΑ!) ή το άλλο, άντε πες ότι είσαι μια ταλαιπωρημένη (πλην τίμια και γενναία) μάνα και το μικρό σου, σου χει κάνει ναυτικά γυμνάσια όλη μέρα και έχεις και ένα σύζυγο που χει γυρίσει από τη δουλειά μετά από 10 ώρες, και πεινάει σαν μετανάστης που γύρισε από το χωράφι (γάμησε τα δικέ μου....) και δεν θέλεις πάλι να παραγγείλεις ρε παιδάκι μου πάλι πιτόγυρα και έτοιμα.
Ούτε Πίτσα.
Άρα, πάτα Pause στο DvD και μπες βρε πουλάκι μου στην κουζίνα.
Ένα.... άντε όσο δυο.. το πολύ διαφημιστικά μπρέικ θα σου πάρει το γαμημένο.
Όπως πας Σούπερ Μάρκετ το απόγευμα μαζί με τις σερβιέτες και τη Χλωρίνη

πάρε και τα παρακάτω που θα σου πω.
Γράφε μωρή!


1 σακούλα πατάτες στρόγγυλες κατεψυγμένες
(είναι αυτές οι στρόγγυλες και οι πολιτισμένοι τις λένε: “παριζιέν”)
Είσαι τρελή κούκλα μου που μου θέλεις να τις κάνεις μπαλάκια μοναχιά σου; Εδώ κάναμε 46 τάματα, απλά για να μπεις και να μαγειρέψεις..

1 κουτάκι (250ml) γάλα φρέσκο
1 μικρή κρέμα γάλακτος (200ml)
1 αυγό
(ναι καλό μου! ένα ολόκληρο αυγό!)
K
ασέρι ή Gouda

(ή ότι άλλο τυρί σου έρθει στο μυαλό αλλά πρόσεχε μη μου το πλακώσεις σε τίποτα ροκφόρια, Καμαμπέρια και άλλα δυσοίωνα σιχαμένα με μούχλα, γιατί και το φαγητό θα σου κοστίσει μια περιουσία και θα γίνει για τον πούτσο τελικά με όλα αυτά τα μουχλιασμένα)
Τριμμένο ή σε φέτες να ναι το τυράκι καλά;
Μωρ` βάλε και φέτα άμα θες. Δω θα κολλήσουμε τώρα;
Μπέικον θέλουμε πάρε 300 γραμμάρια και θα το κόψουμε σε κομματάκια.
Κοίτα κοίτα...οι υπάλληλοι στα Σούπερ Μάρκετ ναι, είναι ευγενικοί και πχιοτικοί άνθρωποι αλλά δεν είναι υποχρεωμένοι να μας το κάνουμε αυτοί κομματάκια το μπέικον καλά;
Αλάτι και Πιπέρι (θα σου λεγα να βάλεις άσπρο πιπέρι αλλά φοβάμαι μην φάω κάνα τσόκαρο στο κεφάλι)
Αυτά....

Τσακίδια στην κουζίνα τώρα.
Ουστ είπα!
Πππππρρρρ! Χέρια έπλυνες;
Στρώνουμε τις πατάτες σε βουτυρωμένο ταψάκι, αφού τις έχουμε αλατοπιπερώσει καλά καλά. Στρόγγυλο, τετράγωνο, κανονικό, με καρδούλες ότι ταψάκι έχεις τέλος πάντων βρε παιδάκι μου. Ανάμεσα στις πατάτες ρίχνουμε το κασέρι ή το Gouda. Γενικά τα τυριά
Και το μπέικον
Σε κομματάκια
Σε ένα έτερο τάπερ ή γαβάθα ή πιάτο, χτυπάμε αλύπητα το γάλα με την κρέμα γάλακτος και το ένα ολόκληρο αυγό.
Περιχύνουμε τις πατάτες με το μείγμα αυτό και το κάνουμε πουτάνα από πάνω με τα τριμμένα τυριά.
Να γίνει τούμπανο σε λέω!
Το ψήνουμε στους 200 βαθμούς σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο για 30 λεπτά και ξεσκέπαστο για άλλα 20 λεπτά, ή το βάζουμε στη γάστρα κλείνουμε το καπάκι και το ψήνουμε για κάνα σαραντάλεπτο
Και εξαφανίσου τώρα στο σαλόνι γιατί αρχίζει ο έργος!

Έφυγες λέμε!

17 Ιανουαρίου 2014

Φασούλια Λαδερά

Φίλε Φασολάκια λαδερά ε..
Λατρεμένη συνταγή. Μπορώ να πάρω την κατσαρόλα, δίχως τύψεις, να ακουμπήσω απλά στον πάκο της κουζίνας παρέα με μια φρατζόλα ψωμί και μια κομματάρα φέτα από δίπλα και να “ντ' γαμώ τ' μάνα”
Τα φασολάκια συνήθως τα φτιάχνουμε το καλοκαίρι που είναι φρέσκα. Αλλά υπάρχουν και κατεψυγμένα εξίσου αξιοπρεπή που σώζουν σπίτια και υπολήψεις, άρα τα φτιάχνεις όποτε σου καπνίσει. Θα μου πεις “μα καλά ρε φιλαράκι εσύ δεν μας λες πάντα, ότι είναι σωστό να τρώμε τα φαγητά ανάλογα με την εποχικότητα; και μπλα μπλα μπλα” Ναι το σωστό αυτό είναι. Αλλά εδώ που φτάσαμε ανοίγεις μεγάλη κουβέντα και γάματο. Έτσι και αλλιώς δεν είναι το μόνο διατροφικό σφάλμα που κάνει ο άνθρωπος, και όσο να το πεις για κάποιον (όπως οι μάνες μας ας πούμε) που κάθε μέρα σκέφτεται το "τι να μαγειρέψω σήμερα" και παίρνει πάντα ως απάντηση: "ξέρω γω φτιάξε ότι θες" τα φαγητά τέτοιου τύπου είναι πάτα μια λύση!
Τα φασολάκια που λες φίλε, τα κάνουν και στη γείτονα χώρα. Zeytinyağlı Taze Fasulye τα λένε.
Όχι δεν μιλάω για την Ιταλία.
Από την άλλη πλευρά του χάρτη κοίτα.
Καλά είσαι. Το χουμε.
Θα σου δώσω αυτή τη συνταγή σήμερα και μη σε πιάσουν τα εθνικιστικά θέματα σου. Είναι νοστιμότατη, και ελαφρώς διαφοροποιημένη από τη δική μας
Και γω δεν τους συμπαθώ αλλά εδώ που φτάσαμε και με την ανάπτυξη που έχουν, είναι πολύ πιθανό να μας καταγγείλουν ότι μείνανε 400 χρόνια πίσω εξαιτίας μας.


Φασολάκια Λαδερά


1 κιλό φασολάκια
Ελαιόλαδο (κατά βούληση)
2 μεγάλα κρεμμύδια
4 μεγάλες ώριμες κόκκινες ντομάτες (αυτές που οι μάνες μας στο μανάβη τις ζητάνε “για φαΐ”)
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο κομμένη σε φετούλες


Προαιρετικά: 1 λεμόνι για το γαρνίρισμα


Αν τα φασολάκια είναι φρέσκα τον ψιλοήπιες γιατί θέλουν καθάρισμα στις “κλωστές” που βρίσκονται στα πλάγια του λοβού δεξιά και αριστερά (πόσο πιο αναλυτικά να το γράψω πες μου;) Αν είναι κατεψυγμένα απλώς άνοιξε το σακουλάκι.
Επ! Τα χέρια σου τα έπλυνες;
Τσακίσου!
Σκούπισε τα χέρια που μου γέμισες νερά το πάτωμα, και πιάσε μου τη μεγάλη την κατσαρόλα.
Τα μεγάλα σκεύη στην κουζίνα σου δίνουν μια ας πούμε “άνεση” στο μαγείρεμα και δη στο ανακάτεμα. Να τα προτιμάς
Χώσε μέσα ελαιόλαδο μπόλικο, τι διάολο λαδερό κάνουμε βρε αλλιώς; και βάλε το στο μάτι της κουζίνας να κάψει ελαφρά, τα φασολάκια (εάν είναι φρέσκα) πλυμένα και καθαρισμένα όπως σου είπα στην άκρη, τα κρεμμυδούλια μας κομμένα σε κυβάκια τσουκου τσουκου με το μαχαίρι, και τις ντοματούλες το ίδιο.
Άκου να σε πω τώρα. Αν δεν έχεις κάποια δυσανεξία στη φλούδα της ντομάτας δεν είναι ανάγκη να μπεις σε αυτή τη διαδικασία να αρχίσεις να ζεματάς και να καθαρίζεις τις φλούδες και τα σπόρια, πετάς καρπό άδικα και είναι αμαρτία από το θεό ρε πούστη μου. Το λαδερό τη θέλει την αυθάδεια και τη χωριατίλα του. Είναι μεσόγειος. Είναι ήλιος. Είναι Καλοκαίρι, και αλάτι στο δέρμα. Δεν είναι Haute Cuisine να χάσεις το Michelin. Για αυτό σου λέω απλά κόφτην σε κύβους και τίποτα παραπάνω.
Στο δια ταύτα.
Βάζεις όλα τα υλικά με τη σειρά που αναφέρονται, μέσα στην κατσαρόλα για ένα ελαφρύ τσιγάρισμα και μετά συμπλήρωμα στο περίπου 1/2 λίτρο νερό, χαμήλωμα τη φωτιά και ανακάτεμα σε τακτά χρονικά διαστήματα για το τσεκάρισμα δηλαδή κιόλας. Μη και σωθούν τα νερά και κολλήσει το φαΐ. Βράζεις μέχρι να μαλακώσουν και σερβίρεις με το λεμονάκι κομμένο στο πλάι για την πουτανιά.


Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά τώρα:
  • Τα φασολάκια κατ αυτό τον τρόπο γίνονται ελαφρώς πιο aldente μιας και βράζουν μόνο με τους χυμούς τους συν τη ντομάτα (1/2 λίτρο νερό τι να κλάσει τάχα;) και σίγουρα πιο “λαδερά” μιας και δεν υπάρχει συμπληρωματικό στη σάλτσα.
  • Γιατί ζάχαρη; Γιατί η ζάχαρη έχει μαλακτικές ιδιότητες γενικότερα και καλό είναι να τη χρησιμοποιείς και στις μαρινάδες του κρέατος. Επίσης να σου θυμίσω ότι τα φαγητά που περιέχουν ντομάτα γενικά εμπεριέχουν μια ξινίλα οπότε η ζάχαρη το φέρνει κομματάκι στα ίσα του.
  • Σκόρδο! Ναι σκόρδο φίλε. Αν είναι να κάνεις φασολάκι λαδερό χωρίς σκόρδο, γάμησε το πάνε πάρε κάνα πιτόγυρο να τελειώνουμε, να πάω και γω για καφέ να μην κάθομαι και γράφω. Το φασολάκι θέλει σκόρδο και δεν θα το κουβεντιάσουμε άλλο. Τέλος! (και που ε; στο γράφω εγώ που τα σιχαίνομαι τα σκόρδα να ξέρεις!)
  • Στην Ελληνική βερσιόν του φαγητού παίζει η παραλλαγή να χώσεις μέσα: Πατατούλες, Καρότο, μαϊντανό, όλα τα παραπάνω μαζί ή ένα ένα χώρια. Η πατάτα θα συ χαρίσει μια δεμένη και χυλωμένη σάλτσα, το καρότο θα σου χαρίσει τη γλύκα του και ο μαϊντανός γενικά (και πέρα από όλα τα άλλα καλά του) έλεγαν οι γιαγιάδες ότι κάνει τα φαγητά χωνευτικά.
  • Η “μπλάνα” το τυρί και μισό καρβέλι ψωμί, κοντά σιμά είναι απαραίτητο συνοδευτικό
Για απορίες στείλε μου μήνυμα ή άσε σχόλιο.
Σε φιλώ
JKoul

14 Ιανουαρίου 2014

Πράσο Πατατάτο κοκκινιστό στην κατσαρόλα

Είχα χρόνια να ζήσω αυτό το Doingnothing του άνεργου, μπορώ να σου πω ότι και με χαλάει και μου αρέσει. Έχω όλη τη μέρα δική μου (λες και τις άλλες φορές την είχα δανεική αλλά λέμε τώρα) έχω άνεση χρόνου, μπόλικη βαρεμάρα, το γάτο μου τον κύριο Πέτρο σαν προέκταση του χεριού μου (έχω αποδεχτεί τη γατότριχα ως αξεσουάρ ρούχων εδώ και χρόνια)
Ευτυχώς πηγαίνω για προπόνηση στο γυμναστήριο, ευτυχώς έχω το Blogg και γράφω
δυστυχώς δεν έχω μια αλλά δε γαμείς κρύο κάνει που να τρέχεις τώρα, και τώρα που έγραψα Εφτά σειρές πρόλογο μπορώ να σου πω ότι τελικά όλη μέρα ψαχουλεύω την κουζίνα, τα ράφια, τα ντουλαπάκια και το ψυγείο. Εννοείται ότι έχω μια απίστευτη λαιμαργία που πιστεύω είναι επακόλουθο του Doingnothing και την οποία όμως πρέπει να τιθασεύσω με ρυθμούς θηριοδαμαστή που δαμάζει πεινασμένο τίγρη, γιατί αλλιώς με βλέπω 3D. Και αναφέρομαι στο μέγεθος όχι στην τεχνολογία!
Τι ήθελα να γράψω γαμώτο;
Γρουμφ.... Α ναι ήθελα να το ταιριάξω που σήμερα μαγείρεψα.
Λοιπόν κοίτα να δεις τι ωραίο φαγητό έφτιαξα:

Πράσο Πατατάτο κοκκινιστό στην κατσαρόλα
Αρκετό Ελαιόλαδο (τόσο ώστε να καλύψει τον πάτο της κατσαρόλας)
8 μετρίου μεγέθους πατάτες
6 κανονικά πράσα
1 κονσέρβα ντοματάκι κονκασέ (αλλά επειδή γουστάρω κάργα κοκκινιστό έβαλα και μισή ανοιγμένη που βρήκα στο ψυγείο)
1 κουταλιά της σούπας πελτέ
Αλάτι και Πιπέρι κατά βούληση
Κόκκινο καυτερό πιπέρι επίσης κατά βούληση
..και αν γουστάρεις ψιλοκομμένο μαϊντανό...

*Προαιρετικά και κατά περίπτωση:
Είχα μισό κουνουπίδι στο ψυγείο περίσσευμα και το χωσα και αυτό μέσα


Θα πάθεις πλάκα!
Η εκτέλεση είναι λίγο πιο απλή από τη ομελέτα. Έτσι και αλλιώς σου ξανά ξηγούμε ψηλέ, από μένα μην περιμένεις να δεις συνταγή για “αφρούς” “πατάτες ντοφινουά” και “κουλί απο παπάρια από ροζ Φλαμίνγκο”
Η σχέση μου με τη μαγειρική είναι εξαιρετικά καλή, επαγγελματική αλλά σε επίπεδο ανθρώπινο.
Το λοιπόν πλύνε τα χέρια σου καλά και πάμε να καθαρίσουμε τις πατάτες όσο εσύ θα μου λες την κόρη της γειτόνισσας που μπάνισες στην προηγούμενη ανάρτηση που πήγες να σου δανείσει την φόρμα για το Cheese Cake.
Τις πατάτες αφού τις καθαρίσεις να τις βάλεις σε ένα μεγάλο φαγητοδοχείο με νερό για να μη μαυρίσουν. Το ίδιο θα κάνεις και με τα πράσα, θα τα καθαρίσεις από τα εξωτερικά τυχών κίτρινα η μαυρισμένη φύλλα τους, χωρίς αυτό να το εκλάβεις ότι θα τα τσουρομαδήσεις και θα μείνουν μισά. Ένα δυο φυλλαράκια να αφαιρέσεις, να τα κόψεις σε ροδέλες, θα τα βάλεις σε έτερο φαγητοδοχείο με καθαρό νερό ρίχνοντας μέσα, λίγο ξύδι και λίγο αλάτι που είναι αντισηπτικά, θα απομακρύνουν κάναν επίδοξο ενοικιαστή πράσου (λέγε με και σκουλήκι), αλλά θα διασπάσουν και τυχών υπολείμματα λάσπης τα οποία θα πέσουν στον πάτο του δοχείου λόγω βάρους ( Ε....μαλάκα πες! Δεν είμαι γαμάτος;)
Στραγγίζεις τα πράσα (δεν κατάλαβα; είπα γω πουθενά ότι είναι εύκολη υπόθεση να καθαρίσεις πράσα; για σε παρακαλώ!) και μετά θα τα πλύνεις λίγο ακόμη σε μπόλικο τρεχούμενο νερό.
Πάμε πάλι στο φαΐ.
Παίρνεις μια μεγάλη κατσαρόλα και καλύπτεις τον πάτο της με λάδι, τόσο ώστε να πάει παντού. Να τον καλύψει (τον πάτο!). Τη βάζεις στο μάτι της κουζίνας σκουπίζοντας τα νερά που έχει η κατσαρόλα από κάτω για να μην αρχίζει και κάνει τσιρ τσιρ! Και ρίχνεις μέσα όλα τα υλικά αέρα πατέρα: Πατάτες, πράσα, ντοματάκια, πελτέ, αλατοπίπερα, αν γουστάρεις βάζεις και μαϊντανό ψιλοκομμένο και καυτερό πιπέρι κόκκινο που του πάει σου λέω...!!! Άλλο πράμα φίλε!!! Σκεπάζεις με νερό τόσο όσο να τα καλύψεις, το βράζεις το φαγάκι για περίπου 40 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και να δέσει η σάλτσα.
Η γλύκα του πράσου θα ενωθεί αρμονικά με το μέλωμα της ντομάτας σε συνδυασμό με το άμυλο της πατάτας (που θα δέσει και θα χυλώσει καλά τη σάλτσα) θα σου δώσουν μία σάλτσα που πίστεψε με θα ευχόσουν να τη φας με μακαρόνια (μωρ λες;)
μερικά tips τώρα για επίδοξους καλοφαγάδες:
Αν είσαι λίγο γουρούνι σαν και μένα μπορείς στο σερβίρισμα να τρίψεις λίγο φέτα από πάνω όπως είναι ζεστά.
Επίσης υπάρχει ένα πιπέρι γλυκό κόκκινο και είναι καπνιστό, ψάξε το στα μαγαζιά με τα μπαχαρικά η πάρε πληροφορίες στο σύνδεσμο ΕΔΩ
Εάν βάλεις λοιπόν τούτο το ξεχωριστό μπαχαρικό μέσα, θα σου κάνει το φαγητό τόσο πικάντικο και τόσο διαφορετικό, αλλά χωρίς να καίει η να θυμίζει ας πούμε.. Μεξικάνικο! Θα δεις και θα με θυμηθείς!
Φωτογραφία δεν πρόλαβα να βγάλω γιατί το ρημάξαμε!

Σε φιλώ
JKoul

13 Ιανουαρίου 2014

Κάτι για τη λιγούρα


Ένα γλυκό που μου αρέσει εξαιρετικά πολύ είναι το Cheese Cake.
Αμερικανίλα θα μου πεις νταξ, αλλά είναι ωραίο, εύκολο και γρήγορο. Οικονομικό δεν το λες αδερφέ γιατί μη λέμε χαζά τώρα μεταξύ μας, το καλό Cheese Cake για να γίνει θέλει μπισκότα Digestive και τυρί σε κρέμα Philadelphia. Ε...αυτό το ρημάδι είναι που όσο να το πεις στο ανεβάζει το κοστολόγιο, αλλά Οκ μωρέ για οικιακή χρήση άντε να σου κοστίσει περίπου...χμ.. κάτσε να δούμε...θέλουμε τα εξής Υλικά:
Για τη βάση:

2 πακέτα μπισκότα
(250 γραμμάρια είναι το κάθε πακέτο με ακριβότερη τιμή τα Παπαδοπούλου στα 1,40€)
250γρ. βούτυρο λιωμένο
(Ξέρεις αυτό που είναι στο χρυσόχαρτο μωρέ η “πλάκα”. Βγαίνει περίπου στα 0,90€)
Για την κρέμα:
3 πακέτα των 200 γραμμαρίων τυρί κρέμα Φιλαδέλφεια
( η 2 επί 300 γραμμάρια Υπολόγιζε περίπου 1,70€ τα 200γρ.)
1 κουτί γάλα ζαχαρούχο
(αυτό βγαίνει φιξ στα 397γρ. το κουτάκι, αλλά μην πάρεις “μάρκα” έχει και στα ιδία Brands των Super Markets με περίπου 0,95€ το κουτάκι)
Για την επικάλυψη:
1 βάζο μαρμελάδα (καλύτερα να είναι κάποια “κόκκινη” τύπου φράουλα, κεράσι κτλ. Ελεμένα την τελευταία φορά με κάλυψε αξιοπρεπώς μία συσκευασία Spin Span Μαρμελάδα Βατόμουρο 380 γραμμαρίων που μου κόστισε νομίζω 2,50€ αλλά έχει και φθηνότερες στανταράκι )


Άρα έχουμε στο σύνολο: 11€ με 12€ χονδρικά το κόστος, καλά βάλε μίξερ, ρεύματα εργατικά, ΙΚΑ και τα λοιπά. Και η λάντζα; Που το πας αυτό το μαρτύριο κάθε φορά; Και άντε να χεις πλυντήριο πιάτων είσαι σε καλή μεριά, άμα δεν έχεις (σαν και μένα) τον ήπιες αδερφέ... Δε πα να πάρεις κάνα έτοιμο ρε φίλε καλύτερα;
Καλά πλάκα κάνω ξεκόλλα!
Έχει τουλάχιστον 20€ το κιλό να το πάρεις έτοιμο και ξες μπορεί και να ναι πίτα στις σκόνες, τα βελτιωτικά, και όλα αυτά τα σιχαμένα.
Λοιπόν πλύνε χέρια και κοίτα να δεις πόσο εύκολο πανεύκολο είναι.
Βασικά θέλουμε μια φόρμα με αποσυρόμενα πλαϊνά τοιχώματα η 'ένα τσέρκι (τι σου λέω τώρα... άστο αυτό) οπότε φρόντισε να χεις καβαντζώσει από νωρίς από καμία θεία η καμία όμορφη γειτόνισσα. Και σε ταψί να το κάνεις “Δεν έχασε η Βετενιά Βελόνι” μη θαρρείς, απλά δεν βολεύει στο σερβίρισμα και θα σου χαλάει τη μόστρα.
Θα πάρουμε τα μπισκότα και θα τα κάνουμε σκόνη στο πολυκοπτικό. Το βούτυρο σε ένα κατσαρόλι σε μέτρια φωτιά να λιώσει και χώνουμε τα μπισκότα μέσα να φτιάξουμε μια μπισκοτένια “πάστα” σαν στόκος ένα πράμα γίνεται, και θέλει συνεχόμενο ανακάτεμα καθότι “πιάνει” εύκολα στον πάτο της κατσαρόλας. Αυτή την πάστα θα κάνουμε βάση για το γλυκό και θα τη στρώσουμε με τα δάχτυλα μας καλά καλά στο πάτο της φόρμας. Αφού γίνει αυτό καλό είναι να βάλεις τη φόρμα στο ψυγείο να κρυώσει το λιωμένο βούτυρο και να σφίξει. Θα σου εξηγήσω παρακάτω το γιατί..
Μετά πάρε το μίξερ και σε ένα μεγάλο μπολ βάλε τα τυριά και το ζαχαρούχο και χτύπα τα καλά για κάνα τεταρτάκι μέχρι να γίνουν μια αφράτη κρέμα, την οποία θα αφαιρέσεις και θα στρώσεις καλά καλά στην μπισκοτένια βάση προσέχοντας κατά το σπατουλάρισμα να μην “σηκώνεις” μπισκότο και ανακατεύεται με την κρέμα, για αυτό σου είπα πιο πάνω το μπισκότο θέλει πίεση, καλό πάτημα στον πάτο της φόρμας και ψυγείο μετά.
Τώρα, χώσε το γλυκό στο ψυγείο πάλι και πάρε μια ανάσα γιατί ουσιαστικά θέλεις ένα μεσοδιάστημα περίπου 1-2 ώρες να σφίξει το γλυκό μας μέσα στο ψυγείο. Δεν έμεινε και πολύ μη σκας. Για την επικάλυψη θα κάνεις το εξής. Παίρνεις τη μαρμελάδα και την αδειάζεις σε ένα κατσαρολάκι το οποίο τοποθετείς στο μάτι της κουζίνας. Ο λόγος; Έτσι ουσιαστικά την βοηθάς με τη θερμοκρασία να ρευστοποιηθεί ώστε να μπορέσεις να τη ρίξεις σαν επικάλυψη στο γλυκό.
Βασικά αυτό. Μετά πάλι ψυγείο και είναι έτοιμο.
Μερικά κολπάκια τώρα:
Αν είσαι μερακλής η έχεις χρόνο, τηρουμένης φυσικά πάντα της εποχικότητας, μπορείς να πάρεις φρέσκες φράουλες να τις πλύνεις, καθαρίσεις, κόψεις στη μέση και να καλύψεις την επιφάνεια του γλυκού πριν κάνεις το θεματάκι με τη μαρμελάδα για την επικάλυψη. Οι έτοιμες μαρμελάδες έχουν μέσα (συνήθως) ζελατίνη η οποία θα δώσει αυτή την ωραία γυαλιστερή επιφάνεια στο γλυκό μας.
Κανόνες υπάρχουν αλλά είναι για να εξαιρούνται οπότε η επικάλυψη μπορεί αν είναι ότι γεύση θέλεις δε υπάρχει θέμα με αυτό κανένα.
Αν...λέω ΑΝ είσαι σε διατροφή και σε χουν πιάσει αυτές οι διαολεμένες λιγούρες, (ειδικά μετά τον μεσημεριανό ύπνο) μπορείς να αντικαταστήσεις τα κανονικά με Light προϊόντα και το τυρί με ανθότυρο, αλλά εδώ μπαίνει το ανέκδοτο που λέει:
Το να μπαίνεις σε ένα ζαχαροπλαστείο και να ζητάς προϊόντα διαίτης είναι σαν να μπαίνεις μέσα σε ένα μπουρδέλο και να ζητάς μια αγκαλίτσα.”


Φιλιά
JKoul

12 Ιανουαρίου 2014

Καρμπονάρα απλή και εύκολη

Όχι δεν μου αρέσει για κανένα λόγο και σε καμία περίπτωση που πλέον είμαι άνεργος. Αλλά πρέπει να καταφέρω να ξοδέψω το χρόνο μου δημιουργικά και φυσικά πρακτικά.
Το γράψιμο “το χω”.
Αυτό το λένε οι άλλοι όχι εγώ
Τις γνώσεις τις έχω.
Αυτό το λέω γω, οι άλλοι δεν ξέρω τι λένε.
Νταξ...Εσκοφιέ δεν με λες, αλλά ρε φίλε μαγειρεύω επαγγελματικά περίπου 15 χρόνια δεν μπορεί κάτι θα ξέρω να φτιάχνω. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα: “Θα λιώνεις που θα λιώνεις στον υπολογιστή βρε ρεμάλι όλη μέρα, δεν κάνεις ένα Blogg μαγειρικής να χεις να ασχολείσαι; Να μάθει και ο κόσμος να φτιάχνει κάνα φαϊ της προκοπής..” και έτσι στήθηκε σε χρόνο dt
Θα ανεβάζω μια δυο συνταγούλες την εβδομάδα και όπου με βγάλει ρε φίλε. Έτσι και αλλιώς (θα θελα μη λέω μαλακίες) αλλά διάσημος δεν θα γίνω (ωρε λες;)
Πάμε λοιπόν για αρχή με το αγαπημένο φαγητό του 99.99% των Ελλήνων
Μακαρόνια.
Και πιο συγκεκριμένα Καρμπονάρα φίλε μου.
Όταν λέω καρμπονάρα δεν εννοώ αυτό το καταταλαιπωρημένο έδεσμα που φτιάχνουμε στην Ελλάδα και έχει μέσα ζαμπόνια, μανιτάρια, καντήλια και δεν ξέρω και γω τι. Λέω για την άλλη πουλάκι μου, την κλασσική, απλή και νόστιμη.(μεταξύ μας και πιο εύκολη) αυτή που όπως λέει ο μύθος ή η παράδοση έφτιαχναν οι Ιταλοί ανθρακωρύχοι στα βουνά της Βόρειας Ιταλίας ή της Κεντρικής Ιταλίας διορθώστε με αν κάνω λάθος, με τα πιο πρόχειρα υλικά που είχαν: Μακαρόνια, πανσέτα, τυρί τριμμένο, αυγό και σκόρδο.
Ναι μην ετοιμάζεσαι να σηκωθείς να φύγεις. Καλά διάβασες.
Σκόρδο.
Υλικά (για 4 νοματαίους η για 2 πολύ πεινασμένους)
1 πακέτο ζυμαρικά
(πένες να πάρεις που βολεύουν στο ανακάτεμα και λόγω κατασκευής θα γίνουν πιο εύγευστες μια και κρατούν σάλτσα στο εσωτερικό τους)
250 γραμμάρια πανσέτα κομμένη σε “ζαράκια”
1 κουταλιά της σούπας (ίσως και λιγότερο μη σου πω) ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο (καθαρισμένη εννοείται) ολόκληρη
3 κρόκους αυγού (μετρίου μεγέθους αυγά και καλύτερα να είναι σε θερμοκρασία δωματίου)
1 φλυτζάνι του τσαγιού (αν είναι δυνατών φρεσκοτριμμένο, αν δεν είναι μη σκας δεν χαλιέται κανείς) πεκορίνο ή παρμεζάνα (σε παρακαλώ ψάξε να βρεις ένα από τα δύο και για κανένα λόγο τίποτις Gouda, Edam και τα λοιπά. Αυτά είναι για άλλες παρασκευές)
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Πλύνε τα χέρια σου και βάλε στο μάτι της κουζίνας, μια κατσαρόλα με νερό μέχρι τη μέση και λίγο παραπάνω να βράζει. Ρίξε μέσα αλάτι, μια κουταλιά ελαιόλαδο, και μόλις το νερό αρχίζει να βράζει ρίξε μέσα τα ζυμαρικά χωρίς να κάνεις την κουζίνα ρημαδιό, χαμήλωσε λίγο τη θερμοκρασία αν δεις το κοχλάζον νερό να χει επεκτατικές βλέψεις πάνω σου, και ανακάτεψε τα ζυμαρικά γιατί θα κολλήσουν, θα λασπώσουν ,εσύ μετά θα καντηλιάζεις εμένα και γω τη ρημάδα την τύχη μου.
Πάρε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι, σκούπισε το μην τυχών και έχει τίποτα νερά πάνω, και...! Πάρε τη σκελίδα το σκορδάκι και τρίψε την τον πάτο του τηγανιού καλά καλά. Θα πάρουμε όλο το άρωμα αλλά όχι τη σκορδίλα οπότε θα μπορείς να φιλήσεις και το μωρό μετά άνετα μη σκας. Πέτα τα υπολείμματα σκόρδου στα σκουπίδια. (Το νου σου στα μακαρόνια μη λασπώσουν ρεμάλι!) τσάκω λίγο ελαιόλαδο βάλε το τηγάνι στη φωτιά και τσιγάρισε καλά την πανσέτα μέχρι να μισοψηθεί. Πρόσεχε είπα “μισοψηθεί” όχι “μισοκαεί”.
Στράγγισε τα ζυμαρικά, κράτα μια κούπα νεράκι στο οποίο έβρασαν θα μας χρειαστεί σε λίγο θα δεις.
Απλά στράγγισε τα.
Ούτε να τα κρυώσεις, ούτε να τους κάνεις μπάνιο ούτε τίποτα τίποτα τίποτα!!! Και κράτα τα καβάντζα στην άκρη
Όπως η πανσέτα θα τσιγαρίζετε χώσε τα μακαρόνια μέσα στο τηγάνι, καπάκι ρίξε τους κρόκους του αυγού, και τέλος την κούπα με το νερό που λέγαμε.
Όχι την κούπα ρε μαλάκα το νερό.
Επιτόπου και το τριμμένο τυρί και ανακάτεψε τα καλά. Πολύ καλά.
Σε αυτό το σημείο υποθέτω ότι έχεις κάνει καλλιγραφία την κουζίνα στανταράκι και με βρίζεις για αυτό έχε κατά νου ότι μπορείς όταν κάνεις όλες τις παραπάνω κινήσεις να έχεις αποσύρει έτσι μια ψιλή, το τηγάνι σου από τη φωτιά γιατί σίγουρα μία σεβαστή ποσότητα θα “πιάσει” στον πάτο του αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Ναι. Δεν ξέρω αν το κατάλαβες μικρέ αλλά τα μακαρόνια σου είναι έτοιμα.
Βάλε μπόλικο πιπέρακι φρεσκοτριμμένο και δοκίμασε τα να μου πεις.
Πριν κλείσω να μην ξεχάσω να σου αναφέρω λίγες λεπτομέρειες:
Το φρεσκοτριμμένο πιπέρι στο τέλος θυμίζει τα ρινίσματα του κάρβουνου(Carbon), άρα παίζει πολύ να έχει και αυτό σχέση με το όνομα αλλά συ μην το δένεις και κόμπο, αυτό.
Οι Ιταλοί τα μακαρόνια είθισται να τα τρώνε οι άνθρωποι για πρώτο πιάτο οπότε δεν τα κάνουν πυρηνική βόμβα θερμίδων, καίγοντας βούτυρα, λάδια και όλες τις παπαριές που κάνουμε μεις. Για να σου φύγει η απορία, το νερό που κρατήσαμε από το βράσιμο των ζυμαρικών είναι ζεστό και έτσι αφενός μεν δεν θα μας κόψει τη σάλτσα, αφετέρου δε, θα μας βοηθήσει να κάνουμε μια πολύ πιο δεμένη παρασκευή εφ όσων είναι πίτα στο άμυλο και φυσικά θα βοηθήσει να ψηθούν οι κρόκοι μαζί με τη θερμοκρασία από τα ζεστά ζυμαρικά και (εννοείται) το τηγάνι
Αυτά που λες.
Δεν έχω κάτι άλλο για σήμερα.
Περιμένω τα σχόλια της παρατηρήσεις σου και αν θέλεις καμία συνταγή πες μου
άντε ρε καλή αρχή
JKoul