25 Σεπτεμβρίου 2014

Συμβουλές προς προπαιδευομένους μαγείρους.

Δεν ξέρω εάν ήθελα να γίνω μάγειρας τελικά.
Βασικά δεν ξέρω τι ήθελα να γίνω γιατί δεν ήθελα να γίνω τίποτα.
Ήθελα να είμαι.
Και είμαι μάγειρας.
Μαγειρεύω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Και γαμώ τα κλισέ αλλά έτσι είναι.
Η επαγγελματική μου ενασχόληση με τη μαγειρική ξεκίνησε το 1997 αλλά δεν υπάρχει λόγος να σου πω τι και πως γιατί μάλλον αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Θα σου μιλήσω γενικά.
Για σένα που θέλεις να γίνεις μάγειρας.
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά” όπως γνωρίζεις,και τα Tattoo μανίκι υπερπαραγωγή σε συνδυασμό με το γένι του Τζιχαντιστή μπορεί να σε κάνουν γαμάτο αλλά φιλαράκο λυπάμαι, δεν σε κάνουν μάγειρα.
Κράτα το αυτό.
Οι μάγειρες είμαστε μπάσταρδο σινάφι ζηλιάρηδες και πολύ ανταγωνιστικοί οπότε κράταγε μικρό καλάθι για παν ενδεχόμενο -τουλάχιστον για αρχή- και στην πορεία βλέπεις.
Ειδικά τα πρώτα χρόνια, θα ανεχτείς πολλά. Θα ακούσεις πολλά και θα κάνεις πολλά αλλά μη λυγίσεις γιατί στο τέλος θα ανταμειφτείς.
Οπότε αφήνουμε το στυλάκι: “Σας γαμάω όλους” και πάμε να δούμε τι έχουμε αρνητικό για αρχή:
Μάγειρες δεν έχουν μόνο τα γαμάτα εστιατόρια και η τηλεόραση.
Υπάρχουν μάγειρες σε ταπεινά τσιπουράδικα και ταβερνάκια που θα κάνανε τον Εσκοφιέ να φάει τη σκούφια του. Οπότε μην μεγαλοπιάνεσαι. Άκου με δεν σου λέω μαλακίες.
Φιλαράκι ειδικά τα πρώτα χρόνια Θα χρειαστεί να κάνεις λάντζα, θα χρειαστεί να καθαρίσεις πατάτες, να τρίψεις πάγκους, να πετάξεις σκουπίδια, να σκουπίσεις, να σφουγγαρίσεις, να καθαρίσεις φίλτρα με κολλημένα λάδια, να καθαρίσεις φριτέζες με καμένα λάδια και πολλές φορές χωρίς να υπάρχει καν ζεστό νερό.
Θα αναγκαστείς να έχεις δύστροπους πελάτες που νομίζουν ότι μπορούν να σε πηδήξουν γιατί πληρώνουν η γιατί θέλουν να κάνουν απλά εφέ στο γκομενάκι και θα σου γυρίζουν τα πιάτα πίσω... Γιατί... έτσι! Θα χρειαστεί βασικά να αντιμετωπίσεις καταρχήν πολύ ιδιότροπους συναδέλφους (ειδικά αν είσαι 2ος μάγειρας) κρυψίνους και φοβικούς που θα σου λένε λάθος συνταγές, θα σου λένε λάθος δοσολογίες, θα σε γαμωσταυρίζουν μετά γιατί το έκανες λάθος και θα στο παίζουν “ΕΓΩ; ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΓΑΜΑΤΟΣ!”.
Μη μασάς.
Θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις πολλές ημέρες που δεν έχει δουλειά και το αφεντικό (δεν έχουν μόνο οι σκύλοι αφεντικό) θα ψάχνει να βρει κάθε τρόπο για να σου την πει και θα είναι μέσα στα νεύρα οπότε εσύ θα πρέπει να κάνεις κάτι, να προσφέρεις κάπως και έτσι αναγκαστικά για να κάνεις κάτι θα καθαρίζεις. Και θα καθαρίζεις. Και θα καθαρίζεις.
Και όταν έρθει η στιγμή να πληρωθείς παίζει να πάρεις και λιγότερα γιατί “εκείνες τις μέρες δεν είχαμε τίποτα”
Παίζει και κάτι ακόμη όμως. Τις ημέρες που θα πρέπει να σχολάσεις στις 12:00 πχ και στις 11:55 θα έρθει “Ο κύριος με την κυρία Σκορδοπούτσογλου που είναι εξαιρετικοί πελάτες” και μέχρι η κυρία να αποφασίσει αν το θέλει ωμό η σενιάν το φιλέτο της θα έχει πάει 03:00 πάλι δεν θα πάρεις κάτι.
Θα φας πιστολιές σε φράγκα.
Ζούμε στην Ελλάδα.
Θα κοπείς και θα καείς πάμπολλες φορές.
Έχω περίπου 20 ράμματα σε διάφορα σημεία στα χέρια μου.
Τα εγκαύματα σταμάτησα να τα μετράω.
Θα είσαι από 8 έως 12 ώρες τη μέρα όρθιος σε εναλλαγές ζεστού κρύου χειμώνα καλοκαίρι με αποτέλεσμα πολλές φορές τα νεύρα σου να είναι κρόσσια χωρίς να ξέρεις γιατί.
Φυσικά αν έχεις διαβάσει μέχρι εδώ θα αναρωτιέσαι εύλογα “και γιατί ρε φίλε αφού πέρασες όλα αυτά συνεχίζεις;”
Συνεχίζεις γιατί το να ξέρεις να μαγειρεύεις σημαίνει ότι κυριολεκτικά δεν θα πεινάσεις ποτέ ούτε εσύ ούτε οι αγαπημένοι σου, φίλοι οικογένεια και τα λοιπά. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν να μαγειρεύουν ούτε καν για να ικανοποιήσουν τη βασική βιολογική τους ανάγκη της πείνας. Οπότε έχεις ένα +1 στο τσακ μπαμ.
Ο άνθρωπος (τηρουμένων των αναλογιών και τον καταστάσεων φυσικά) ποτέ δεν θα σταματήσει να τρώει, ειδικά στις μέρες μας που το φαγητό είναι και αποτελεί μεγάλο μέρος μιας κοινωνικότητας και όχι τόσο της βιολογικής ανάγκης. Οπότε δεν θα ξεμείνεις ποτέ από δουλειά ειδικά αν μάθεις να είσαι ευέλικτος σβέλτος και ευπροσάρμοστος.
Για αυτό είπα πριν κράταγε μικρό καλάθι.
Δεν είναι ντροπή να δουλέψεις σε γυράδικο αν σου κάνει κλικ τη δεδομένη στιγμή ακόμη και αν την προηγούμενη σαιζόν δούλευες μαζί με τον “τάδε”.
Ο έρωτας περνάει από το στομάχι.
Εκμεταλλεύσου το όταν μπορείς θα σε ανταμείψει.
Τέλος το κυριότερο.
Οι καλοί, οικονόμοι και συνετοί μάγειρες αμείβονται ικανοποιητικά ακόμη και στις μέρες μας.
Μάθε να λες όχι και να στηρίζεις τις επιλογές σου. Μπορεί τα λεφτά να είναι πολλά. Μπορεί να έχεις τόσο μεγάλη ανάγκη αυτή τη δουλειά. Μπορεί να είναι τόσο Hyper αυτό το εστιατόριο αλλά αν δεν το ξέρεις και δεν νιώθεις έτοιμος μην πας να κάνεις τον έξυπνο. Θα γίνεις τσιμπούκι. Άσε να πάει άλλος στη θέση σου.
Θα βρεις να κάνεις κάτι άλλο.
Να σέβεσαι και να ακούς τους δασκάλους σου. Εργασιακούς η Εκπαιδευτικούς. Ακόμη και αν υπάρξουν στιγμές που θέλεις να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη φριτέζα
Το φαγητό να το φτιάχνεις με αγάπη λες και θα είναι μόνο μα μόνο για σένα, ακόμη και αν είναι για 200 άτομα.
Να δίνεις απλόχερα τις συνταγές σου. Όσο και να θες να κρατήσεις μυστική αυτή τη "συνταγή για τα τέλεια αφράτα μπισκότα" ζούμε στην εποχή τις πληροφορίας. Κάπου. Κάπως. Υπάρχει γραμμένη. 
Η γνώση είναι δύναμη. Να ζητάς μια συνταγή αν δεν την ξέρεις. Να εμπιστεύεσαι τις γιαγιάδες/μαμάδες/ θείες και εν γένει τις νοικοκυρές.
Πάντα ξέρουν κάτι που δεν ξέρεις. Απαράβατος Κανόνας.
Να σέβεσαι τη φύση, το περιβάλλον, τα ζώα (ζωντανά η ψημένα) και αυτούς που ταΐζεις.
Να κάνεις έξυπνη οικιακή οικονομία. Αν το αφεντικό σου δεν βγάλει λεφτά δεν θα βγάλεις ούτε εσύ, για αυτό να μην είσαι σπάταλος. Είναι κρίμα και εκτός αυτού υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε.
Να έχεις καθαρά νύχια.
Να φοράς καθαρή ποδιά και ορθοπεδικές παντόφλες.
Μπορεί μικρέ μου υποψήφιε μάγειρα να σε απογοήτευσα μπορεί να με βρίσεις η να με θεωρήσεις πεσιμιστή η πεζό η άνθρωπο χωρίς φιλοδοξίες, αλλά αυτές είναι μερικές μικρές ή μεγάλες αλήθειες, που μπορεί να πηγάζουν κυρίως από τις δικές μου εμπειρίες και εργασιακές καταστάσεις (αλλά και άλλων) αλλά υπάρχουν.
Συμβαίνουν και τις έχω δει.
Για να φας αμύγδαλα πρέπει να τα σπάσεις.
Κράτα το αυτό.


υγ.
το παρών ίσως λίγο απαισιόδοξο Post αποτελεί απλά μια προσωπική συμβουλευτική κατάθεση και δεν αποσκοπεί στο να αποτρέψει η να προτρέψει κανέναν και για τίποτα.

4 σχόλια:

mahler76 είπε...

Μωρέ εσύ μια χαρά τα λές. Οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να θέλουν να γίνουν μάγειρες γιατί τα τατού, τα μπράτσα και η τηλεόραση είναι μεγάλο δέλεαρ. Καλή σου μέραααα :)

Demis είπε...

Υπέροχο άρθρο, μπράβο!

ΦΟΥΛΗ είπε...

μπραβο φιλαρακι μια χαρα τα λες,αν και δεν είμαι μάγειρας σε καταλαβαίνω, εχω δουλέψει σε πολλά μαγαζιά,εχω κάνει λαντζα βουνό και γενικά πολλα απ αυτά που λες τα είδα ...
καλο μηνα τα φιλιά μου

J Koul είπε...

Σας αγαπω χολέρες!