24 Σεπτεμβρίου 2014

Πίτσες Μπλέ

Για όλα τα μαρτύρια μου φέτος τον Αύγουστο αυτοί φταίνε.
Βασικά όχι αυτή, γιατί αυτή Βασίλισσα ήτανε και στην τελική στο μουνί της κιόλας ότι ήθελε έκανε.
Αλλά ο άλλος ο μαλάκας. Ο πιτσαγιόλος ο Ραφαέλ Εσπόζιτο φταίει που είχε την καταπληκτική ιδέα να φτιάξει κάτι απλό και εύκολο για την πίτσα με τα χρώματα της Ιταλικής σημαίας για να φχαριστήσει τη Μάρκαρετ. Τη Βασίλισσα της Ισπανίας ντε, που πήγε προμενάντ. Ε και αυτή χαζή είναι; Αρέστηκε στο έδεσμα, και να σου από το 1889 τρέχουμε εμείς οι μάγειρες να φτιάχνουμε την περιβόητη Pizza Margarita. Που νταξ, σιγά τον πολυέλαιο θα με πεις, 3 υλικά είναι όλα (Ντομάτα, Βασιλικός, Μοτσαρέλα) βγαίνει οικονομικότατη (ναι καλά μαλάκα, πάρε καμία φρέσκια Mozzarela di Buffalo και θα σε πω εγώ τι είναι οικονομικό)
Το μεγάλο το μεγαλύτερο το χειρότερο κακό για να σου πω όμως την αμαρτία μου -που αμαρτία ομολογουμένη ουκ έστιν αμαρτία- δεν είναι ούτε αυτή η Μαργαρώ, ούτε αυτός ο Ραφαήλ αλλά τα άλλα....
Αυτά τα μυστήρια πλάσματα και όντα που ακούν στον χαρακτηρισμό “Έλληνες πελάτες ε διακοπές” και που έχουν το καταραμένο συνήθειο να πηγαίνουν διακοπές (ναι πηγαίνουν ακόμη διακοπές οι Έλληνες) όλα μαζί τον Αύγουστο, λες και οι υπόλοιποι 11 μήνες του χρόνου είναι εξόριστοι σε άλλο πλανήτη, και προσπαθούν να μένουν αξέχαστοι σε κάθε μαγαζί/ξενοδοχείο/εστιατόριο/μαντρί που πηγαίνουν (φυσικά βάζω και τα μούτρα μου μέσα)
Και ενώ όλο το καλοκαίρι είχες μια σταθερή ροή σε παραγγελίες ξαφνικά αρχίζει το Πρώτο Red Alert και κει καταλαβαίνεις ότι “Ήρθαν οι Βάρβαροι”
Μια Pizza Margarita χωρίς ντομάτα, χωρίς κίτρινο τυρί, (τι στο διάολο ζύμη να βάλω;) αλλά με φέτα, ελιές, ζαμπόν, μανιτάρια και μπέικον”
και συ θέλεις να την αρπάξεις από το λαιμό την πελάτισσα, και να τη στείλεις κάπου στον Αχέροντα μεριά αλλά επειδή δεν μπορείς να το κάνεις και θέλεις να χεις εργασία και πελάτες επίσης, βολεύεσαι με το να στείλεις στο διάολο το σερβιτόρο, (που τι φταίνε και αυτά τα έρμα τα ζωντανά θα μου πεις) να σου φύγει η κάψα και μετά το βουλώνεις μέχρι το επόμενο δεκάλεπτο στην επόμενη παρανοϊκή παραγγελία που σου ζητάνε “Μια Special χωρίς μανιτάρια, χωρίς πιπεριά χωρίς ζαμπόν, χωρίς μπέικον” (ναι αλά αυτή είναι Μαργαρίτα θα μου πεις και γω πάλι θα αναρωτιέμαι, ζύμη να βάλω η θα τα φάει σκέτο το πιάτο;)
Μην το ψάχνεις φιλαράκι.
Καμένο χαρτί
3 κουτιά λεξοτανίλ τέλειωσα φέτος τον Αύγουστο.


Υλικά για μια κανονική Pizza
Η ζύμη είναι πάνω κάτω η ίδια και δεν θέλει παίδεμα.
Τρόπο θέλει.
½ κιλό αλεύρι
(ότι σου βρίσκεται σπίτι, αλλά καλύτερα είναι αυτό που λέει “Για όλες τις χρήσεις.” Ενδεικτικά να σου πω ότι 1 συσκευασία Φαρίνας είναι μισό κιλό)
1 φακελάκι μαγιά (10 - 15 gr.)
Λίγο αλάτι (έτσι μωρέ μια τσιμπιά με τα δάχτυλα)
Λίγο ζάχαρη (το ίδιο ισχύει και για δω)
Λίγο ελαιόλαδο (1 κουταλιά της σούπας γεμάτη)
1 ποτήρι (250ml είναι περίπου) χλιαρό νερό

Πάρε το χλιαρό νερό και ρίχτο στον κάδο του μίξερ η σε ένα μπολ μαζί με τη μαγιά. Το νερό ΕΠΙΜΕΝΩ να είναι χλιαρό. Αλλιώς αν είναι κρύο δεν θα φουσκώσει με τίποτα που και Viagra να ρίξεις μέσα. Και αν είναι καυτό θα τις γαμήσεις τη μάνα της μαγιάς γιατί θα καούν τα ένζυμα, οπότε πάλι πέτσα!
Μετέπειτα ρίξε και τη ζάχαρη και το λάδι*, λίγο αλεύρι (μια δυο κούπες περίπου) και τελευταίο το αλάτι. Ναι έχει σημασία να είναι τελευταίο γιατί αν το βάλεις πρώτο θα μας πηδήξει τη μαγιά.
Ανακάτεψε τόσο όσο να “πιάσεις” ένα κολλώδες χυλό.
Σκεπάζεις καλά καλά το μπολ και το αφήνεις σε ζεστό αλά όχι σε καυτό μέρος για να διπλασιαστεί. (Τι νόμιζες καργιολάκι έτσι εύκολα κάνουμε ζυμάρια;)
Στη συνέχεια (μετά από κάνα δεκαπεντάλεπτο plus) ρίξε και το υπόλοιπο αλεύρι και ζύμωσε καλά με τα χέρια σου μέχρι να αποκτήσεις μια εύπλαστη ομοιογενή ζύμη που ΔΕΝ θα κολλάει στα χέρια σου.
Ξανά άστη κατά μέρους σε ζεστό μέρος να ξεκουραστεί και να φουσκώσει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι νταξ τελειώσαμε τώρα και αρχίζουμε να κάνουμε τσεκ ιν στο Φουμπού, στρώσε τον κώλο σου χάμω να μάσεις τα υπόλοιπα υλικά.
Σε μια Pizza Special Πιτσαρίας τα υλικά μπαίνουν ως εξής:

  • Ζυμάρι ( ναι ναι άσε να τα λέμε όλα όπως πρέπει)
  • Σάλτσα
  • Ζαμπόν
  • Γαλοπούλα (άμα γουστάρεις να βάλεις)
  • Κίτρινο τυρί
  • Μανιτάρια
  • Μπέικον
  • Πιπεριά
  • Ντομάτα ψιλοκομμένη
Απλώνεις το ζυμάρι σε λαδωμένη λαμαρίνα, σπρώχνοντας το από το κέντρο προς τα πλαϊνά, μαλακά και περιμετρικά (μαλάκα σαν δομικό σχέδιο για πλατεία είναι αυτό...)
Σιγά σιγά μη σκας.
Τσάκω τώρα τη σάλτσα ντομάτας (κονκασέ η σπιτική δεν έχει σημασία ότι θέλεις εσύ) και άπλωσε την επάνω στο ζυμάρι με κυκλικές κινήσεις αφήνοντας ένα δάχτυλο περίπου γύρω γύρω για να σχηματιστεί η κόρα. 2-3 κουταλιές της σούπας είναι αρκετές.
Στη συνέχεια στόλισε με:
Το Ζαμπόν κομμένο σε φέτες.
Τη γαλοπούλα επίσης και πασπάλισε τα με το τριμμένο κίτρινο τυρί.
Μην υπερβάλλεις με το τυρί όσο και να το θες. Αυτά τα είδη τυριού πέραν του ότι στις μέρες μας δυστυχώς είναι κάργα μπασταρδεμένα με πατάτα σε σκόνη, έχουν και ένα πολύ κακό χούι να ξερνάν λάδια γενικά.
Επόμενη στρώση κομμένα φέτες τα μανιταράκια φρέσκα η κονσέρβα (ε καλά δεν υπάρχει σύγκριση)
Το Μπέικον κομμένο σε κομμάτια
Πιπεριά σε ροδέλες (του πάει να βάλεις και κόκκινη και κίτρινη μη μασάς)
Και για την πουτανιά τελειώνεις με ντομάτα κομμένη σε ζαράκια.
Τη βάζεις στον προθερμασμένο φούρνο (χωρίς αέρα) μέχρι να ροδίσει και σε θερμοκρασίες (τώρα αυτά παίζουν ανάλογα από φούρνο σε φούρνο) 250 βαθμούς Κελσίου πάνω κάτω αντιστάσεις.
Φυσικά μπορείς πάντα να μου ρίξεις ένα φάσκελο και να υποστηρίξεις τα Delivery της γειτονιάς.
1*Αν βάλεις το λάδι στην αρχή η ζύμη θα βγει μαλακή και αφράτη.
Αν το βάλεις στο τέλος πριν το αλάτι θα βγει τραγανή. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα παραλείψεις υλικά και δεν θα φέρεις σε επαφή το αλάτι με τη μαγιά
2* Στη φώτο εικονίζεται μια εξαιρετική Pizza Quattro Stagioni που έφαγα στο Αμστελόδαμον πριν 2 βδομάδες, και επειδή πληρώσαμε 70 γιουρίδια(€) για 2 πίτσες και 2 σαλάτες είπα να τη φωτογραφίσω να χω να θυμάμαι

Δεν υπάρχουν σχόλια: