9 Ιουνίου 2014

Τυρόπιτα: Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί

Περνάω καλά μαζί με τον Τάκη και είμαι ευτυχισμένη στην Ινδία
Με Αγάπη – Η Έμπνευση σου”
Έτσι έγραφε η καρτ ποστάλ που έδειχνε ένα Βούδα 300 κιλών, ελαφρώς αλλήθωρο και 2 γελάδες τόσο ισχνές που μοιάζανε με σπαγγετίνη και έφτασε σήμερα το πρωί στο σπίτι. Άκου θράσος το πουτανί! Μονολόγησα.
Δεν φτάνει που με παράτησε και σηκώθηκε και έφυγε στα ξένα να κάνει ντόλτσεβίτες με το γκομενάκι, με δουλεύει κιόλας. Άσε δε το άλλο που δεν κατάλαβα ποτέ, πως είναι δυνατών αυτοί εκεί στις Ινδίες να μην έχουν να φαν (τρόπος του λέγειν) και να χουν για κατοικίδια τις γελάδες;
Μιας που είπα κατοικίδια, κοίταξα το γάτο.
Ο γάτος κοίταξε εμένα, έγλειψε το δεξί του πόδι γιατί του έκοψα το μπχιούτι μποτέ στη μέση (εδώ κάπου δεν υπάρχει κάποια πρωτοτυπία) με ξανακοίταξε με βλέμμα λάγνο και ελαφρώς πονηρό που φώναζε: "θα φάμε ποτέ σε αυτό το σπίτι η θα ασχολούμαστε συνέχεια με την καργιόλα;" (σμτφ: η έμπνευση)
Ευτυχώς όμως με κοψε οπότε μη έχοντας άλλη επιλογή ακολούθησα την σοφή ρήση του αείμνηστου Νίκου Τσιφόρου που λέει ότι: “Τα πολύ σοβαρά όπως και τα πολύ χαρούμενα γεγονότα φέρνουν λιγούρα”, οπότε καταλήξαμε στο ίδιο πράγμα.
Φαΐ!
Και άντε που ο μικρός χνουδωτός βασανιστής θα έτρωγε κροκέτες.
Εγώ; Τι φάση; Γατοκροκέτες και γω;
Μωρ' έννοια σου και ξέρει η πάπια που ναι η λίμνη..
Άνοιξα την κατάψυξη (ω! τι κόπος) και το έγκλημα φανερώθηκε μεγαλοπρεπώς μπροστά στα μάτια μου


Υλικά
1 έτοιμη τυρόπιτα
(ναι ρε! Ρουφιανιές θα κάνουμε! Τι νόμιζες ότι θα σε βάλω να ανοίξεις φύλο; Πας καλά παιδάκι μου;)

100 γραμμάρια ροκφόρ η Blue Cheese
(αυτό με τις μούχλες επάνω είναι. Που όταν ανοίξεις τη συσκευασία μυρίζει σαν Θάλαμος από Στρατόπεδο του Πεζικού)
150 γραμμάρια Edam τριμμένο
(από το γνωστό Ολλανδικό χωριό)

150 Γραμμάρια Gouda τριμμένο
(και αυτό χωριό είναι εκεί στην Ολλανδία)
1 κύβο λαχανικών ή 1 κουταλιά Vegeta η (το ιδανικότερο όλων) 1 φακελάκι: Mixfor Salads 'Ανηθος και Κρεμμύδι “

Εκτέλεση: (εν ψυχρώ)
Το λοιπόν…τσακίζεσαι και πας μέχρι το σούπερ μάρκετ και τσακώνεις μια έτοιμη τυρόπιτα από αυτές που έχει στα ψυγεία. Αν έχεις προνοήσει και υπάρχει ήδη μια τέτοια στο ψυγείο του σπιτιού σου, μπράβο σου και τιμή σου!
Πετάγεσαι μέχρι τα ψυγεία με τα αλλαντικά, σταματάς να παίζεις με το κινητό και αγοράζεις τα τυριά.
Πάρε και τα τυριά
Τώρα πετάξου πιες ένα φτερίσιο καφέ και μετά πάμε σπίτι.

Φτάσαμε σπίτι.
Ναι ξέρω.
Πάλι 1 ώρα να βρεις parking.. ρημαδοκατάσταση, αλλά ας πήγαινες με τα πόδια.
Τι φταίω εγώ;
Βουρ μέσα στην κουζίνα.
Όσο εσύ θα πασαλείβεσαι με τα τυριά, τέσσερις γραμμές παρακάτω δηλαδή, βγάλε από την συσκευασία την ετοιματζίδικη τυρόπιτα (που με τόσο κόπο κουβάλησες από το Σούπερ Μάρκετ) και παράτα την επάνω στον πάγκο της κουζίνας να ξεπαγώσει.
Πάρε λοιπόν τώρα τα τυράκια μωρό μου και τρίφτα
Όσο και όπως θέλεις (τρίβε…τρίβε..)
Χώστα μέσα σε ένα μεγάλο τάπερλε, όλα μαζί.
Μην ξιπάζεσαι με το ροκφόρ μαρσύ και με σπάς τα νεύρα. Πιάστο στα χέρια δεν θα πεθάνεις. Αλλού και αλλού ξες να τα βάζεις τα χέρια σου μην τανοίξω...
Ωραία.
Τώρα χώσε μέσα στα τριμμένα τυράκια τον κύβο που θα τον θρυψαλιάσεις με τα χέρια ή την κουταλιά Vegeta η το Mix που λέγαμε.
Το λοιπόν ρεμάλι.
Πλύνε τα χέρια σου τώρα, που είσαι μέσα στο τυρόγαλο και άνοιξε με προσοχή το επάνω φύλλο της τυρόπιτας – απάτης, χωρίς...! Διευκρινίζω...!
ΧΩΡΙΣ να το κόψεις/σπάσεις/κάνεις πουτάνα! Επίσης έχει δικό της ταψάκι μη σκας.
Πιάσε το μείγμα τυριών και πέτα το με μαεστρία όλο επάνω στο ήδη υπάρχον τυρί της πίτας, το οποίο δεν το λες και πολύ ας πούμε.
Έτσι…έτσι.. με χάρη.
Σαν να σοβατίζεις.
Κλείσε ξανά με το επάνω φύλλο με προσοχή και ψήσε την σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Γράφει από πίσω
Τι έκανες;
Πέταξες το πακέτο στα σκουπίδια;
Κακό της κεφαλής σου.
Άντε καλά.
Βάλε την σε προθερμασμένο φούρνο για 30 λεπτά στους 200 βαθμούς, με αντίσταση πάνω – κάτω.
Άπαξ και δεις να παίρνει χρώμα από πάνω, χώσε έναν αλουμινόχαρτα να μην μας καεί, και συνέχισε να ψήνεις. ΑΝ πάλι δεις να ψήνεται περισσότερο απο κάτω, ανέβασε μια σκάλα επάνω τη σχάρα του φούρνου
Και που σαι;
Κοίτα μην πιάσεις πάλι τα τηλέφωνα με την γειτόνισσα και κάψεις την πίτα.

2 σχόλια:

tulpoeid είπε...

Πω πω τι πάθαμε! (δεύτερο σχόλιο από άνθρωπο που μόλις ανακάλυψε το koul και μέχρι τώρα ζούσε στα σκοτάδια) Θα γράψεις κι άλλα φίλε; βγήκε το καλοκαίρι;

J Koul είπε...

@tulpoeid
ε λέω να συμαζευτώ πάλι σιγά σιγά τώρα που τελείωσε η σαιζόν... ;-)