14 Φεβρουαρίου 2014

Κόλλυβα του Βαλεντίνου

Ο Βαλεντίνος καλή γιορτή δε λέω
Αλλά προσωπικά τον έχω χεσμένο.
Αν είσαι ανθοπωλείο ή ζαχαροπλαστείο η αν πουλάς λούτρινα, είναι καλά αλλά μέχρι εκεί.
Κακή αν είσαι κερατάς η δαρμένος.
Το Ροζ εμένα ανέκαθεν με πάχαινε και η προοπτική του γλυκανάλατου σαλιαρίσματος στο δρόμο ωσάν να κάνεις Casting για τη Sirina με αφήνει παγερά αδιάφορο.
Το θέμα είναι όμως ότι πρέπει να διατηρήσω την ποιότητα μου σαν άνθρωπας και σαν Blogg και να σου δώσω κάτι γλυκό.
Ναι πάλι γλυκό.
Όπου στην περίπτωση μας όμως, οι χωρισμένοι όχι μόνο γιορτάζουν αλλά κάνουν τα καλύτερα γλέντια, έχουν την καλύτερη παρέα, και φυσικά.....
Έχουν και χιούμορ.
Κόλλυβα
(να ζήσουμε να τις/τους θυμόμαστε)
Υλικά
300 - 400 γραμμάρια σιτάρι
(θα το βρεις στα καταστήματα με μπαχαρικά, σε μπακάλικα ή σε ζωοτροφές σκάσε ζώον μη γελάς)
200 γραμμάρια μαύρη ζάχαρη
( ε ναι για! Γκουρμέ θα το κάνουμε!)
Από:
50 γραμμάρια σταφίδα ξανθή
50 γραμμάρια σταφίδα σταφίδα μαύρη
1 ποτήρι κονιάκ
(μην κάνεις καμιά μαλακία και πεις το υπόλοιπο μπουκάλι πριν τα φτιάξουμε)
Από:
100 γραμμάρια αμύγδαλο ανάλατο ασπρισμένο και καβουρντισμένο
100 γραμμάρια καρυδόψιχα

100 γραμμάρια φουντούκια ψημένα καθαρισμένα
4-5 κουταλιές της σούπας Φρυγανιά τριμμένη

2 κουταλιές του γλυκού (κοφτές γιατί πικρίζει εύκολα) κανέλα

Για τη διακόσμηση μερικά από τα καβαντζωμένα:
Kαρύδια μισά
Αμύγδαλα ολόκληρα
Λίγη Σταφίδα ξανθή
Λίγη Σταφίδα μαύρη
Φρυγανιά Τριμμένη
Λίγη άχνη Ζάχαρη


Από βραδύς, δηλαδή την Παρασκευή το βράδυ μιας και τα κόλλυβα τα φτιάχνουμε τα 3 Σάββατα του τριωδίου και το Σάββατο πριν την Πεντηκοστή, καθαρίζουμε το σιτάρι μην τυχών και έχει τίποτις μουμούλια μέσα ή πετραδάκια. Βάζουμε το στάρι μέσα σε μπολ με σκεπασμένο με κρύο νερό, να φουσκώσει. Πιάνουμε το μπουκάλι με το κονιάκ όχι για να γίνουμε τύφλα ακριβώς αλλά για να βάλουμε μέσα τις σταφίδες να μουλιάσουν (κράτα μερικές κάβα για να στολίσουμε)
Κρύο νερό στο στάρι ε!
Κατόπιν παίρνουμε τηλέφωνο τους φίλους μας βγαίνουμε έξω μέχρι το πρωί και γινόμαστε σκατά
Το πρωί (βάλε μεσημέρι) φτιάχνουμε καφέ, και μόλις ανοίξει το μάτι και αρχίσουμε να έχουμε επαφή με τον κόσμο σουρώνουμε το στάρι, ενώ προσπαθούμε να ξεσουρώσουμε εμείς.
Το στραγγίζουμε και έπειτα το βάζουμε σε μια κατσαρόλα με ελάχιστα αλατισμένο νερό, τόσο ώστε να σκεπάζεται το στάρι και λίγο περισσότερο.
Το βράζουμε σε μέτρια φωτιά, (για περίπου 1 ώρα) μέχρι να ανοίξει στα δύο. Σε αυτό το διάστημα κάνουμε δεύτερο καφέ ενώ μιλάμε με τη φίλη η τον φίλο μας για το “πόσο ήπιαμε πάλι ρε μαλάκα μπας σήμερα θα κάτσω μέσα δεν βγαίνω”
Όταν βράσει το στάρι το σουρώνουμε. (υπολόγιζε περίπου μια ώρα λέω)
Και τώρα μαλάκα αρχίζουν τα δύσκολα που θέλεις να μου φτιάξεις και κόλλυβα!
Πάρε ένα μεγάλο ταψί. Στρώσε μία καθαρή πετσέτα φαγητού μαλάκα μου όχι του μπάνιου!!!!
Άπλωσε τώρα επάνω το σιτάρι, για να στεγνώσει.
Λογικά θα στεγνώσει!
Αλλά!
Αν μετά από 1 ώρα δεν έχει στεγνώσει, θα ξανά αλλάξουμε την πετσέτα, και αν ξανά μανά χρειαστεί, θα αλλάξουμε πάλι πετσέτα. Μέχρι εδώ σου χουνε σπάσει τα νεύρα παίρνεις τη μάνα σου τηλέφωνο και αρχίζεις να βρίζεις ενώ σκέφτεσαι ήδη ότι γέμισες ένα πλυντήριο στα σίγουρα με πετσέτες!
Υποθετικά λίγο μετά το μεσημέρι, αρχίζουμε την κυρίως παρασκευή τους (αλλά αν έχουμε σηκωθεί μεσημέρι που γάμησε τα δηλαδή, πάμε για καλό απόγευμα)
Ψιλοκόβουμε τα ξηρά καρπά (αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια)
Στραγγίζουμε τις σταφίδες από το κονιάκ
Σε ένα μεγάλο και ωραίο μπολ χώνουμε μέσα το σιτάρι και όλα τα υπόλοιπα υλικά (ξηροί καρποί και σταφίδες στραγγισμένες και μπαχαρικά και φρυγανιά και ζάχαρη και τα λοιπά δηλαδή)
Όλα εκτός από τη άχνη ζάχαρη (που την καβαντζώνουμε για τη διακόσμηση) και τ᾿ ανακατεύουμε καλά.
Κατόπιν κάνουμε την εξής πουτανιά:
Απλώνουμε το στάρι με τα χεράκια μας τα σκεπάζουμε με ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας και τα πατάμε καλά να στρώσει η επιφάνεια τους και να φύγει τυχών υγρασία (γιατί εάν έχει υγρασία με το που θα ρίξουμε την άχνη θα βραχεί θα νοτίσει και θα γίνει μπουρδέλο)
Άσε δε που βολεύει και στο ότι έτσι δεν φαίνονται τα σημάδια από τα δάχτυλα μας!
Άτσα! Στην έφερα!
Έλα υπομονή τελειώνουμε.
Στη συνέχεια που λες, τα πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά ξαναπατάμε με το χαρτί καλά και τελειώνουμε κοσκινίζοντας στην επιφάνεια την ζάχαρη άχνη, που έχουμε καβαντζώσει πιο πριν.
Κάνουμε σχέδια με τα ξηρά καρπά και τις σταφίδες.

Τα βασικά πουλάκι μου, δεν χρειάζεται να χεις τελειώσει δομικών έργων!

Υ.Γ.
Βασικά μπορείς να βάλεις μέσα και ρόδι και μαϊντανό αλλά εμένα δεν μου αρέσει και δεν βάζω.
Έτσι απλά
:-)

Διατροφική αξία τους θα βρεις εδώ

4 σχόλια:

VAD είπε...

Ετσι μπραβο,κόλυβα για τον ξενερωτο δυτικόφερτο αγιο!

J Koul είπε...

Ε μα ρε γείτονα!!! ;-)

ΦΟΥΛΗ είπε...

χαχαχαχα "σουρώνουμε το στάρι, ενώ προσπαθούμε να ξεσουρώσουμε εμείς" ξανα χαχαχα “πόσο ήπιαμε πάλι ρε μαλάκα μπας σήμερα θα κάτσω μέσα δεν βγαίνω”
αντε και του χρονουυυυυυυυυυυυ

J Koul είπε...

@ΦΟΥΛΗ
και του χρόνου να ζήσουμε να τους θυμόμαστε ρε συ!