29 Ιανουαρίου 2014

Πάστα Φλώρα

Έβλεπα τα statistics του Blogg μου στον γούγλη σήμερα, και πρόσεξα ότι ο κόσμος γενικά γουστάρει να βλέπει ή να διαβάζει ή να ψάχνει (name it what you like) περισσότερο συνταγές για ζαχαροπλαστική παρά για φαγητά. Μήπως γιατί η μαγειρική ας πούμε είναι πιο δεδομένη η γιατί την έχουμε για πιο εύκολη;
Τύπου: “Δε γαμιέται, και να πεινάω κουτσά στραβά θα φτιάξω μακαρόνια ή αβγά τηγανητά”
Ενώ ας πούμε τα γλυκά τα έχουμε πιο περιωπής και πιο έτσι καθώς πρέπει...; Νταξ εμένα δε με χαλάει να σου πω, η μία η άλλη είναι, αρκεί να πιάνουν τόπο οι συνταγές και να τις φτιάνει κάνας άνθρωπας...
Άρα σήμερα έχει πάλι γλυκό ( Ναι έλα που δεν σου αρέσει, βάλε μας και χέρι τώρα!)
Τη συνταγή για την Πάστα Φλώρα μου την έδωσε μια μαθήτρια μου.
Μαζί με ένα ταψί για να πεισθώ για την εγγύτητα της συνταγής.
Αφού γούρλωσα το περιεχόμενο και ευτυχώς όχι και το ίδιο το ταψί, πείστηκα να την φτιάξουμε και στη σχολή να πειστούν ( ενδεχομένως να πάρουν επιπλέον κιλά και όλοι οι υπόλοιποι). Η συνταγή είναι σχετικά εύκολη, και πολύ καλή ευκαιρία να αξιοποιήσεις όλες αυτές τις μαρμελάδες που ξεμένουν κατά καιρούς στο ψυγείο ή στα ντουλάπια και δεν ξέρεις πότε και πώς θα τις φας.
Επίσης η εν λόγω σου δίνει μια βάση πιότερο “παντεσπανένια” παρά την κλασική βάση της τάρτας που “μπισκοτίζει”. Σε αυτό παίζει ρόλο του βούτυρο στη συνταγή που εδώ όπως θα διαβάσεις παραπάνω, το χτυπάμε με το μίξερ αρχικά να αφρατέψει, άρα να γίνει πιο Cake Φάση, ενώ αν το προσθέσεις κρύο και τη ζυμώσεις στο χέρι θα έχεις μάλλον μια Patte Brisee ιδανική για τάρτες και ταρταλέτες. Το λοιπόν γιατί “Το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς” ας πάμε στο θέμα.
Υλικά
(Για ένα κλασσικό στρόγγυλο ταψάκι περίπου Νο28 η για ορθογώνιο Ταψί Νο1 (32x25 εκ.)


½ Κιλό αλεύρι
(Για όλες τις χρήσεις έπρεπε να το χεις μάθει το ποίημα πια)
250 γρ. Βούτυρο
(μην με βάζεις να επαναλαμβάνομαι τώρα... μπλα..μπλα...φρέσκο..φυτικό.....)
1 ποτήρι ζάχαρη
(άσπρη κανονική κανονικότατη ζάχαρη)
2 αυγά
(από κότα ενδεχομένως. Τι να πω;)
1 Μπέικιν Πάουντερ
(φακελάκι ολόκληρο)
1 κ.γ. Ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού ή μανταρινιού
(τα χω δοκιμάσει όλα σου λέω)
2 βανίλιες
( Η ψυχασθένεια με το “μην τυχών και μυρίζει το γλυκό αυγό” με χτυπάει παντού)
1/2 κιλό μαρμελάδα
(ότι αγαπά η ψυχή σου)


Εκτέλεση:
Τα υλικά από ότι είδες είναι εύκολα και συνήθη σε ένα νοικοκυριό.
Ναι Οκ έχουμε και ακαμάτες το ξέρω μη γελάς. Πλύνε τα χέρια σου και άιντε πάμε κατα μέσα να δούμε τι χαΐρια θα φκιάσουμε και σήμερα....
Που σκατά έχεις βάλει το μίξερ και δεν το βρίσκω με λες;
Τες πα.
Πάρε ένα μπολ να χτυπήσουμε τη ζάχαρη με το βούτυρο μέχρι να ασπρίσουν.
Μετά θα προσθέτουμε τα αυγά ένα ένα.
Α και που σαι παιδί!! Θα περιμένεις να ενσωματωθεί πρώτα το ένα αυγό καλά στο μείγμα, και μετά θα σπάσεις μέσα το άλλο, και ούτω καθεξής...
Αν και καλό είναι (μεταξύ μας) να κόψεις το κακό χούι που έχουμε όλοι μας (πρώτα εγώ!) να σπάμε τα αυγά κατευθείαν επάνω από το μπολ που χτυπάμε τη ζύμη.
Καλύτερα να τα σπάσεις ή τοποθετήσεις πιο σωστά, πρώτα όλα μαζί σε ένα πιατάκι βαθύ για να έχεις μια καλύτερη εικόνα του αυγού, και για να αποφύγεις ατυχήματα του τύπου: “Όχιγαμωτηνπουταναμουμεσαγαμωεπεσετσοφλι”
Παμ παρακάτ! Κάναμε ένα μείγμα όπως είδες, ενώ σε έτερο μπόλ, βάλε την βανίλια και το αλεύρι με το μπείκιν πάουντερ. ¨ενωσε τα δύο μείγματα και ζυμώνουσε τη ζύμη μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να γίνει λεία η επιφάνεια.
Σε ένα ταψάκι (αν θέλεις στρώσε λαδόκολλα για να αποφύγεις τη μανούρα με τη λάντζα) στρώνουμε μέρος από την ζύμη. Τα 3/4 αυτής δηλαδή (την υπόλοιπη ζύμη θα τη χρησιμοποιήσουμε για το στόλισμα) στον πάτο και στα πλαϊνά.
Πάνω στη ζύμη απλώνουμε την μαρμελάδα. Πλάθουμε την υπόλοιπη ζύμη (που κρατήσαμε καβάντζα) σε λωρίδες και τις βάζουμε σταυρωτά πάνω από την μαρμελάδα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για μισή ώρα.

Ευκολάκι έτσι;

Tips για ευκολία:

  1. Στη φωτογραφία άνωθεν την έφτιαξα με φρέσκα μούρα που μου έφερε μια φίλη, τα οποία ήταν και ελαφρά παραωριμασμένα και απλά τα έβαλα απο πάνω. 1 κιλό φρούτα με 2 κούπες ζάχαρη ανακατεμένα.
  2. Έτυχε να μην έχω βούτυρο και να τη φτιάξω με σπορέλαιο. Δεν χάλασε ο κόσμος, μια χαρά ήτανε, απλά, η ζύμη βγήκε πολύ πιο μπικοτένια και τριφτή και όχι τόσο μαλακή και αφράτη
  3. Εξαιρετική γίνεται εάν τη φτιάξεις με την κλασική μαρμελάδα ροδάκινο ή βερίκοκο ή νεκταρίνι αλλά και με σπιτική μαρμελάδα σύκο που την έφτιαξα (ναι φτιάχνω συχνά Πάστα Φλώρα) έγινε επίσης πολύ καλή.

6 σχόλια:

ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ είπε...

Να πεις αυτήν την κουφάλα την Φλώρα, οτι όσο και αν προσπαθεί να δώσει το όνομα της στο γλύκό, είναι χαμένη!!
Το γλυκό αυτό λέγεται "Πάστα Φρόλα".. Όλοι κάνουμε αυτό το λάθος, αλλά έχω "ντοκουμέντο" από το περιοδικό ΡΟΜΑΝΤΣΟ, της δεκαετίας του '50, όπου η Χρύσα Παραδείση το γράφει σωστά....

Γράφω όμως και την δική σου απάντηση "Τι με νοιάζει πως το λένε. Εγώ να το φάω θέλω"....
Και μη με πεις ότι δεν έχω δίκιο!!!!!!!!!

ΦΟΥΛΗ είπε...

είμαι ακαματρα το θελω έτοιμο σερβιρισμένο,η φωτο σου τα σπάει τα σάλια μου γαμωτα

Arhontia είπε...

Πράγματι, αυτό το γλυκό συνηθίζεται στην Ιταλία όπου σπούδασα, και το λένε pasta frolla. (Για την ακρίβεια, νομίζω pasta frolla λένε αυτό το είδος ζύμης που χρησιμοποιήται γενικά στις τάρτες).

J Koul είπε...

Καλά είπα γω ότι δεν έχεις δίκιο;;;;;; Κάνω τουμπεκί με βλέπεις! ;-)

J Koul είπε...

Να μην ξέρουν να μαγειρεύουν οι γάτες μας.... κοινωνική αδικία!

J Koul είπε...

Ναι έχεις απόλυτο δίκιο. Το googlαρα και γω και είδα ότι έτσι είναι. Να σε ρωτήσω.... απο πάνω βάζουν το ίδιο topping?