3 Δεκεμβρίου 2014

Μίλα μου για Μήλα

Μαλάκα δεν είμαι καλά. Βρέχει εδώ και δεν ξέρω πόσες μέρες και αισθάνομαι σαν λειχήνα.. σαν βατράχι..σαν μύκητας ένα πράμα. Έγκωσα δεν μπορώ σου λέω. Σέρνομαι σαν πατημένη οχιά απο τον καναπέ στο κρεβάτι και απο το κρεβάτι στον καναπέ.
Πονάει το κεφάλι μου απο την υγρασία.
Θα μου πεις: "Και γιατί δεν αυτοκτονείς να τελειώνουμε;" Ε βαριέμαι ακόμη και αυτό. Που λες κάτι τέτοιες μέρες που δεν θέλεις ούτε να πεθάνεις, μια καλή ψυχοθεραπεία είναι να μπεις μέσα στην κουζίνα να κάνεις κάνα γλυκό, οπότε και θα ξελαμπικάρεις και θα περάσει η ώρα, και θα χεις μετά στην καταθλιψάρα να γουρλώνεις πράμα. Γιατί η κατάθλιψη θέλει φαΐ αγάπη! Καλό πρακτικό απλό και εύκολο γλυκό είναι αυτό παρακάτω. Θα σου δώσω και μερικά τιπς για παραλλαγή. Μηλόπιτα που λες, και κάτσε γράφε!

Υλικά για τη ζύμη
1 πακέτο Βιτάμ η φρέσκο αγελαδινό βούτυρο
(δηλαδή 250 γραμμάρια)
1 φλιτζάνι του τσαγιού άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη
(220 γραμμάρια δηλαδή)
3 αβγά
4 ποτήρια αλεύρι φαρίνα
(μισό κιλό δηλαδή και λίγο περισσότερο)
Λίγο ξύσμα από λεμόνι
(αυτό που γράφουν οι πολιτισμένοι "να είναι ακέρωτο")
Λίγο αλάτι

Υλικά για τη γέμιση
4 μεγάλα κόκκινα μήλα
(άμα σε χαλάει το χρώμα βάλε πράσινα, κίτρινα ότι θες μη σκας)
1 ½ ποτήρι καρύδια
(σπασμένα καθαρισμένα και ψιλοκομμένα)
2 κουταλιές του γλυκού κανέλα
1 φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
( ναι ναι άσπρη κρυσταλλική που είναι 220 γραμμάρια)

 Πλένουμε τα χέρια μας και κοντά σε αυτά πλένουμε και τα μήλα. Τα καθαρίζουμε απο τη φλούδα τους, νταξ άμα μαυρίσουν λίγο μη σκας, και έπειτα τα τρίβουμε (τα μήλα καλό μου) στη χοντρή πλευρά του τρίφτη, τα ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά και τα αφήνουμε στην άκρη. Το χουμε αυτό. Πάμε παρακάτω.
Λιώνουμε το βούτυρο και το χτυπάμε καλά με τη ζάχαρη (στο μίξερ) να αφρατέψουν. Προσθέτουμε το ξύσμα, το αλάτι και κατόπιν ένα ένα τα αβγά περιμένοντας να ενσωματωθεί το ένα πριν βάλουμε το άλλο. Καλά μέχρι εδώ. Σταματάμε το χτύπημα και προσθέτουμε λίγο λίγο το αλεύρι ζυμώνοντας αυτή τη φορά με το χέρι, δεν θα σε βγάλει το μίξερ, θέλει χεράκι εδώ, μέχρι να αποκτήσουμε μια λεία ζύμη η οποία να μην κολλά στα χέρια μας. (Υπάρχει περίπτωση να χρησιμοποιήσουμε παραπάνω από 4 ποτήρια αλεύρι που είναι ½ κιλό οπότε έχε το υπόψιν ναι;)
Ευκολάκι! Απο τη ζύμη που φτιάξαμε, κρατάμε αν θέλουμε το ¼ της ζύμης στην άκρη, και την υπόλοιπη την απλώνουμε σε βουτυρωμένο ταψί, καλύπτουμε με το μείγμα της γέμισης και με την ζύμη που κρατήσαμε στην άκρη, κάνουμε σχέδια με λωρίδες από πάνω, τύπου πουτανιές να μοιάζει με Πάστα Φλόρα η με Αμέρικαν πάη!
Ψήνουμε για 20 – 30 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα.
Αλλιώς ανάλογα το φούρνο μας, γιατί αυτό με τους φούρνους είναι και λίγο μαλακία ξέρεις, δεν ψήνουν όλοι το ίδιο. Ψήνουμε μέχρι να ροδίσει το γλυκό και όταν  μπήγουμε το μαχαίρι στη ζύμη να βγαίνει καθαρό.

Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά
1. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για καλύτερη γεύση Φρέσκο αγελαδινό βούτυρο θα γίνει γαμάτο πίστεψε με! Μπορούμε φυσικά να βάλουμε αντί για βούτυρο λάδι. Το λάδι θα μας δώσει μια πιότερο μαλακή και υγρή ζύμη η οποία θα κρατήσει περισσότερη υγρασία
2. Εάν δεν χρησιμοποιήσουμε φαρίνα γιατί δεν έχουμε η γιατί που να χτυπάς δίπλα στη γειτόνισσα αλλά κάποιο αλεύρι για όλες τις χρήσεις, θα προσθέσουμε επιπλέον 1 φακελάκι μπείκιν πάουντερ στο μείγμα της ζύμης.

3. Το μείγμα της γέμισης μπορεί να είναι όποιο φρούτο θέλουμε και όχι κατ ανάγκην μήλα. Στην περίπτωση αυτή προσαρμόζουμε γευστικά και τα υπόλοιπα υλικά η και τους ξηρούς καρπούς.

26 Νοεμβρίου 2014

Η χαρά του υπογλυκαιμικού τεμπέλη!

Δεν είμαι στα καλά μου.
Και αυτό περνάει στον κόσμο.
Κάτι που δεν ακούω καλά νέα τελευταία, κάτι που ο καιρός έχει γίνει χάλια και νυχτώνει και νωρίς, βάλε που έρχονατι Χριστούγεννα και αυτό είναι το χειρότερο!
Βάλε και που τα οικονομικά μου δεν πάνε καλά και όταν τα οικονομικά μου δεν πάνε καλά δεν πάει τίποτα καλά. Σε σημείο που φοβάμαι μην χάσω το χιούμορ μου ή σταματήσω να βρίζω. Τη γαμήσαμε όπως και να χει.
Τες πα, άς τα δικά μου, ας περάσουμε στα μαγειρικά μας.
Προχθές έτσι που λες, μιας και έχω κλειστεί στο σπίτι σαν να χουμε πόλεμο ή πένθος η κατάθλιψη (μωρ λες;) έκανα βόλτες στη Blogογειτονιά και έπεσα επάνω σε μία καταπληκτική συνταγή που θέλησα να κάνω λίγο πειραγμένη φυσικά και να αναδημοσιεύσω.
Βλάκα ε! Ακούς; Στο πεντάλεπτο σε λέω την έκανα και το αποτέλεσμα γάμησε!!!!!
Πάρε χαρτί και γράφε!

Yλικά:
Βήμα 1
500 γραμμάρια σιμιγδάλι χοντρό
(αυτό για να ξες είναι ένα ολόκληρο πακέτο)
1 1/2 φλ. τσαγιού ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική
(εγώ έβαλα 1 γεμάτο γιατί δεν ήθελα να γίνει λιγωτικό, την πάτησα τις προάλλες με ένα κορμό και δεν θέλω να την ξαναπατήσω άσε με)
250 ml φρέσκο γάλα (ίσως χρειαστεί λίγο παραπάνω να μην είναι σφιχτό το μίγμα αλλά όπως στα κέικ  )
½ κουταλιά της σούπας μπείκιν πάουντερ
1 κουταλιά του γλυκού μαγειρική σόδα
½ κουταλιά του γλυκού μαστίχα κοπανισμένη
(μη σε πιάσουν τίποτις χουβαρνταλίκια με τη μαστίχα και βάλεις παραπάνω γιατί πικρίζει και θα στο γαμήσει το γλυκό και μην πεις πως δεν στο πα φίλε!)
Για το σιρόπι:
Βήμα 2
2 φλιτζάνια του  τσαγιού ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική
(είναι ½ κιλό περίπου)
2 φλιτζάνια του  τσαγιού νερό
(αυτό μεταφράζεται σε 500 ml νεράκι)
Το ξύσμα από 1 πορτοκάλι η 1 κίτρο η 2 μεγάλα μανταρίνια
1 φιαλίδιο βανιλίνη
(έλα ξεκόλλα η βανίλια στο άσπρο κουτάκι με το κόκκινο καπάκι είναι απλά στο είπα πολιτισμένα)
Για την κρέμα:
Βήμα 3
1 φακελάκι κάστερ πάουντερ βανίλια
1 λίτρο γάλα
7-8 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική
Εκτέλεση:
Το να γαμήσεις σουρωμένος είναι πιο δύσκολο από το να κάνεις αυτή τη συνταγή. Δεν μπορώ να σου εξηγήσω αλλιώς το πόσο εύκολο είναι.
Βουτάμε όλα τα υλικά του Βήματος 1 σε ένα μπολ και τα ανακατεύουμε με το χέρι φίλε.
Ναι με το χέρι τσακ μπαμ. Τα ανακατεύουμε καλά και αδειάζουμε το μείγμα σε ένα βουτυρωμένο ταψάκι, στο οποίο άμα γουστάρεις εσύ στρώσε λαδόκολλα. Να γλιτώσεις και τη μανούρα της λάντζας
Χώνουμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο. Τώρα! Αυτό με το ψήσιμο είναι λίγο γάμησε τα από φούρνο σε φούρνο οπότε να κάνεις το παλιό κλασσικό κόλπο, το ψήνουμε μέχρι να ροδίσει και στο μισάωρο επάνω χώνουμε τη λάμα του μαχαιριού μέχρι κάτω στο κέντρο του γλυκού. Αν βγει στεγνό είσαι θεούλης αν βγει με υγρή ζύμη επάνω, το σκεπάζεις με ένα αλουμινόχαρτο για να μην καεί από πάνω και το ψήνεις λίγο ακόμη.
Το χουμε;
Κάποια στιγμή που θα ψηθεί το γαμίδι δεν μπορεί, το βγάζουμε από τον φούρνο και το αφήνουμε να κρυώσει. Παράλληλα (λέω γω τώρα) δεν βάζεις και τα υλικά του Βήματος 2 να βράσουν για ένα δεκαλεπτάκι να κάνουμε σιρόπι; Κοίτα καλό είναι να είναι το σιρόπι ζεστό και το γλυκό κρύο η το αντίθετο. Να μην είναι και τα δύο ζεστά.
Οπότε μόλις κάνεις το σιρόπι, λίγο λίγο έτσι ξες εσύ τσουκου τσούκου θα σιροπιάσεις το γλυκό μας.
Θα το αφήσεις να κρυώσει καλά μαλάκα, μην πάρεις κάνα κουτάλι και γίνει μακελειό κανόνισε!
Εδώ κάπου αν πράξεις σοφά και ακολουθήσεις την συνταγή που έκανε η κοπελιά στο Blog είσαι κομπλέ, αλλιώς πάμε στα του Βήματος 3, όπου με τις οδηγίες του πακέτου.. τες πα γάμησε το θα στο γράψω και αυτό…. Πάρε το κάστερ άδειασε το στο κρύο γάλα χώσε και τη ζάχαρη μέσα και βάλτο σε σιγανή φωτιά να βράσει σιγά σιγά μέχρι να αποκτήσεις μία όμορφη κρεμούλα. Προσοχή το γάλα πιάνει εύκολα στη φωτιά, οπότε μην το αφήσεις και φύγεις!
 Φτιάχτο! Θα με θυμηθείς!
Πι. Ες.
Ευχαριστούμε πολύ το υπέροχο http://mageirikikaisintages.blogspot.gr/ για την έμπνευση και τις ιδέες!

9 Νοεμβρίου 2014

Η χαρά του Καρδιολόγου.Τάρτα με μπέικον, χωριάτικο λουκάνικο, πράσο και κίτρινα τυριά.

Είναι μερικά φαγητά που κακά τα ψέματα δεν τα φτιάχνεις σπίτι συχνά
Έως καθόλου!
Ενώ είναι εύκολα (θεωρητικά τουλάχιστον, και άντε..δε γαμιέται και πρακτικά πες το) τα αποφεύγουμε γιατί τα χουμε για μανουριάρικα, και “ώχου άσε με τώρα” και “σιγά να μην κάτσω να το φτιάξω αυτό εγώ”, με αποτέλεσμα να παίζουμε μπάλα στα ίδια και τα ίδια...
Που λες φιλαράκι και γω σε αυτό το τριπάκι μπήκα (ειδικά ας πούμε εγώ που μαγειρεύω επαγγελματικά τρομάρα μου) και πάντα απέφευγα να φτιάξω τάρτες εκτός από ειδικές περιπτώσεις, ενώ πραγματικά τις λατρεύω. Σήμερα έτσι με τον πρωινό καφέ καθώς σεργιανούσα στο διαδίκτυο έπεσα επάνω σε ένα καταπληκτικό Blog με συνταγές μαγειρικής και είπα να δοκιμάσω αυτή που πρότεινε.
Φυσικά και απλά την πείραξα και έκανα διπλή δόση για να βγάλω 2 ταψάκια. Σιγά μην την άφηνα έτσι.
Δεν θα σε παιδέψω πολύ με τον πρόλογο, πάμε να δούμε στο δια ταύτα τι και πως:
Υλικά για τη ζύμη:
1 πακέτο φαρίνα
200 γραμμάρια νερό
100 γραμμάρια ελαιόλαδο
100 γραμμάρια βούτυρο
1 κουταλιά του γλυκού σκόνη λαχανικών ανακατεμένη με αρωματικά αποξηραμένα όπως ρίγανη, θυμάρι και ότι άλλο γουστάρεις εσύ
Για τη γέμιση χρησιμοποίησα:
4 μεγάλα πράσα
300 γραμμάρια μπέικον
1 χωριάτικο λουκάνικο
(λαφρύ λαφρύ το κανα. Ένα και ένα για έμφραγμα)
1 μικρή κρέμα γάλακτος
100 γραμμάρια Edam
200 γραμμάρια Τσένταρ
Λοιπόν μωρό μου, πλύνε χεράκια μάζεψε μανίκια βάλε ποδιά και πάμε!
Καταρχήν φρόντισε να χεις ανάψει φούρνο για να ζεσταθεί γιατί η ζύμη είναι παιχνιδάκι. Υπολόγισε περίπου στους 200 βαθμούς με αντιστάσεις πάνω κάτω, αλλά αυτό παίζει με τους φούρνους και ο καθένας γνωρίζει τη συμπεριφορά του δικού του καλύτερα. Ο δικός μας ας πούμε..θρασύτατος!
Τσάκω μια μεγάλη κατσαρόλα και ρίξε μέσα: νερό, λάδι, βούτυρο και άστα να βράσουν Θέλει 2 με 3 λεπτά αυτό όχι παραπάνω. Πάρε τη φαρίνα (προσθέστε αλάτι και ζάχαρη αναλόγως η Μπείκιν), σβήσε τη φωτιά και ρίξτε τα στέρεα υλικά μέσα στα υγρά. Μη φοβάσαι γαμώ το φελέκι μου. Ανακάτεψε το μείγμα με ένα ξύλινο κουτάλι. Η ζύμη αρχικά θα έχει όψη σβολιασμένης μπεσαμέλ. Μη φρικάρεις γιατί εγώ αυτό έπαθα και άρχισα να βρίζω, κατέβασε την κατσαρόλα από τη φωτιά και συνέχισε το ανακάτεμα με το ξύλινο κουτάλι και θα δεις ότι αρχίσει και ομογενοποιείται καλά. Μόλις στανιάρει λίγο, για να μην καείς, βγάλε τη ζύμη από την κατσαρόλα και δούλεψε την στον πάγκο της κουζίνας. Τώρα πάρε μια ταρτιέρα και άπλωσε τη ζύμη πιέζοντας με τα δάχτυλά σου αργά και σταθερά για να καλύψει και τα πλαϊνά. Πιάσε ένα πιρούνι και βγάλε όλου σου το μίσος (νταξ μη φύγει η τάρτα από το παράθυρο χαλάρωσε) τρυπώντας τη βάση πολλές φορές.
Τώρα! Βάλε επάνω από την ζύμη ένα κομμάτι λαδόκολλα, και ρίξε επάνω του ξερά φασόλια ή ρεβίθια, η αν είσαι τόσο προχώ, αυτά τα ειδικά βαρίδια που είναι για αυτή τη δουλειά, μόνο που σαι παιδί; Φρόντισε να καλύπτει και τα πλαϊνά!
Το βάρος χρειάζεται για να μην φουσκώσει η βάση και ως εκ τούτου να έχουμε χώρο για τη γέμιση. Ρίχτη στο φούρνο μάστορα να ψηθεί, πρώτη σχάρα από κάτω για 15λεπτά.
Πέτα τώρα το χαρτί (καβάντζωσε τα φασόλια για την επόμενη φορά που θα κάνεις τάρτα γιατί με αυτή τη συνταγή θα την κάνεις πολύ συχνά) ξανά βάλε την στο φούρνο και άσε να ψηθεί για άλλα 15 λεπτά . Ε ναι είπαμε είναι ευκολάκι η συνταγή αλλά σαν Post μας βγήκε σεντόνι. Για τη γέμιση τώρα τι θα κάνεις:
Όση ώρα ψήνεται η ζύμη, εσύ πλύνε την κατσαρόλα που λέρωσες και βάλε την επάνω στο μάτι της κουζίνας.
Πλύνε, καθάρισε και κόψε τα πράσα σε ροδέλες. Βάλε τα στην κατσαρόλα με λίγο νερό και μόλις αρχίσουν πάρουν βράση άρχισε να ανακατεύεις μέχρι να σωθούν τα υγρά. Ρίξε το μπέικον ψιλοκομμένο και το λουκάνικο που θα χαράξεις κατά μήκος και θα αφαιρέσεις το εξωτερικό νεύρο του, οπότε θα μας μείνει η γέμιση που είναι σαν κιμάς. Άσε να μαγειρευτούν φροντίζοντας να ανακατεύεις που και που για να μην κολλήσουν.
Η ζύμη ψήνεται το νου σου μην την κάψεις!
Ρίξε κρέμα γάλακτος στην κατσαρόλα, το μισά τυριά (τα άλλα μισά στην καβάντζα για να πασπαλίσουμε πάνω πάνω για κρούστα) σβήσε το μάτι, κατέβασε κατσαρόλα και άσε λίγο να στανιάρει το μείγμα.
Βγάλε την τάρτα από τη φουρνί και άπλωσε επάνω της το μείγμα της κατσαρόλας αν θέλεις με μια τρυπητή κουτάλα κάνε αυτή τη δουλειά για να μην έχει έτσι πολλά ζουμιά. Βάλε μια καλή δόση τριμμένου κίτρινου τυριού επάνω και ξανά μανά στο φούρνο για άλλα 20 λεπτά.
Βγάζεις, ξεφορμάρεις μόλις κρυώσει και τη ρημάζεις με τους φίλους σου.
Άνετα.
Γρήγορα
Εύκολα

Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά:
*Αν δεν βάλεις σκόνη λαχανικών ή αν θέλεις να την φτιάξεις γλυκιά θα ακολουθήσεις τα αρχικά:
Λίγο αλάτι + 50γρ ζάχαρη λευκή, για τη γλυκιά ζύμη
1/2 κουταλιά γλυκού αλάτι, για την αλμυρή ζύμη
Αν δεν βάλεις φαρίνα και βάλεις κανονικό μαλακό αλεύρι θα χρειαστείς και 10 γραμμάρια Μπείκιν πάουντερ

ν πρόκειται να βάλεις γέμιση που θα χρειαστεί ψήσιμο υπολόγισε άλλα 20 λεπτά μετά το δεύτερο δεκαπεντάλεπτο.
Δηλαδή: 15 λεπτά σκεπασμένη με τη λαδόκολλα + 15 λεπτά ξεσκέπαστη + 20 λεπτά με τη γέμιση.
Αν όμως θέλεις να την γεμίσεις με κρύα κρέμα για το ψυγείο, τότε μετά το πρώτο δεκαπεντάλεπτο, συνέχισε το ψήσιμο μέχρι να ροδίσει καλά η τάρτα


Η γέμιση από μόνη της αποτελεί ένα καλό πιάτο για τσίπουρο να ξες!

Η Αρχική συνταγή και τα ευχαριστήρια μας στο: http://www.tastefull.gr για την ιδέα!

5 Νοεμβρίου 2014

Το πιο μαμαδίστικο γλυκό! Κέικ!

Μας πήρε η πούτσα σβάρνα συμπεθέρα.
Κάτι η δουλειά, κάτι το κρύο κάτι η βαρεμάρα πάλι στα αζήτητα το Blogg και άντε περίμενε εσύ επισκεψιμότητα μαλάκα. Αφού γράφεις ότι να ναι και όποτε να ναι.
Που λες, για να μη γράφω χαζά, ήθελα από καιρό να βάλω μια απλή, πραγματικά ρε φίλε όμως απλή συνταγή. Τα έψαξα από δω το έψαξα από κει και τελικά κατέληξα στο ποιο απλό που δεν έβαλα ποτέ.
Κέικ!
Ζαχαροπλαστική γιατί αυτή ζητάει ο κόσμος περισσότερο, ένα φαΐ όλοι το κάνουμε πάνω κάτω νομίζω, και εκτός αυτού να το σπάσουμε λίγο μην είναι βαρετό (τις πολλές αναρτήσεις που κάνεις μαλάκα και θα ναι και βαρετό τρομάρα σου έρμε) Έχω βάλει ένα σκασμό συνταγές (καλά τσελεμεντέ δε το λες αλλά κάνω φιλότιμες προσπάθειες να μου το αναγνωρίσεις αυτό) και δεν έχω βάλει το πιο απλό όμορφο νόστιμο και μαμαδίστικο σπιτικό γλυκό, το οποίο δεν θέλει τρόπο, ούτε κόπο ούτε καν πολύ μανούρα παρά μόνο μερικές μικρές λεπτομέρειες που θα κάνουν το γλυκό σου φουσκωτό σαν... σαν... ε φουσκωτό ξες εσύ!
Πλύνε τα χέρια σου και πάμε να σου τι θα κάνεις. Θέλουμε τα εξής υλικά:

1 πακέτο βούτυρο
(250 γραμμάρια είναι αυτό)
1 πακέτο φαρίνα
(μπορεί να είναι κόκκινη απλή, κίτρινη με βανίλια, η πορτοκαλί με πορτοκάλι και είναι 1/2 κιλό)
1 κούπα τσίτα πίτα ζάχαρη
5 αυγά
1 φιαλίδιο βανιλίνη
(είδες τι πολιτισμένος είμαι έτσι;)
1 κούπα χυμό πορτοκάλι ή Μανταρίνι ανάμεικτο με Πορτοκάλι συν 1 γενναία κουταλιά της σούπας από το ξύσμα τους
1 κουταλιά του γλυκού μπείκιν πάουντερ

Τσάκω το μίξερ (εγώ ακόμη αυτό το χειρός έχω ναι δεν αξιώθηκα να πάρω ένα ο μαλάκας) και ρίξε μέσα το λιωμένο βούτυρο με την 1 κούπα ζάχαρη και βάλε τα να χτυπηθούν αλύπητα για τουλάχιστον 15 λεπτά μέχρι να αποκτήσουμε ένα όμορφο φουσκωτό και άσπρο μείγμα. Τώρα θα ρίξεις ένα - ένα μέσα, τα αυγά περιμένοντας υπομονετικά να ενσωματωθεί το ένα πριν ρίξεις το άλλο.
Ναι εννοώ θα τα ρίξεις χωρίς τα τσόφλια.
Νταξ με τα αυγά; Πάμε τώρα παρακάτω. Θα πάρεις το μπείκιν πάουντερ και θα το διαλύσεις μέσα στο χυμό του πορτοκαλιού, αυτό θα κάνει χημική αντίδραση και θα αρχίσει να αφρίζει. Μόλις γίνει αυτό ρίξε το μέσα στο μείγμα σβέλτα και χαμήλωσε την ταχύτητα του μίξερ γιατί δεν θέλεις όταν θα ρίξεις το αλεύρι να χεις τη μεγάλη ταχύτητα και μετά να μαζεύεις σκόνες από παντού, ρίξε και τα υπόλοιπα, δηλαδή: αλεύρι, ξύσμα, βανιλίνη (sic!)
φέρε τα μια γυροβολιά, κλείσε το μίξερ, τίναξε τα χτυπητήρια του να φύγουν τα ζυμάρια που μου χεις κάνει πουτάνα την κουζίνα, και άδειασε το μείγμα μέσα σε μια λαδωμένη η βουτυρωμένη φόρμα.
Θα το ψήσεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς πάνω κάτω (με αέρα αν έχει) για
35 – 40 λεπτά, αυτές οι λεπτομέρειες παίζουν λίγο από φούρνο σε φούρνο, και μιας που είπα λεπτομέρειες πάρε να χεις μερικές για την πουτανιά του θέματος:
1. Αν το δεις να ψήνεται πιο πολύ από την επάνω πλευρά, για να μην το κάνεις μουνί καλλιγραφία και το κάψεις, χώσε απο πάνω του για να το καλύψεις, ένα μεγάλο κομμάτι αλουμινόχαρτο.
2. Για να δεις αν είναι έτοιμο, κάπου εκεί στα 30 – 35 λεπτά, χώσε μέσα ένα μαχαίρι στο κέντρο του γλυκού όπου πάει ως εξής:
Αν βγει στεγνή η ζύμη είναι κομπλέ!
Αν βγει υγρή η ζύμη δεν είναι έτοιμο.

Αν βγει μαύρη η ζύμη Έχεις κάνει μαλακία! Ή έκανες phone sex με το γκόμενο και το έκαψες
3. Αυτό όμως .. δεν σημαίνει ότι θα ανοιγοκλείνεις την πόρτα του φούρνου με την ταχύτητα που ανοιγοκλείνεις τα παράθυρα στο φέησμπουκ, για να δεις αν είναι ψημένο.
Μια φορά, το πολύ δύο!
Γιατί αλλιώς μαλάκα μου, αν είσαι στο άνοιξε κλείσε όλη την ώρα, δημιουργούνται κρύα ρεύματα αέρος, και θα σου γίνει το γλυκό ίσα με το πεζοδρόμιο.
Ήτοι FLAT!
Αυτό βέβαια επίσης σημαίνει ότι αν βροντοκοπάς την πόρτα του φούρνου, όλη την ώρα εσύ σαν την τρελή, θα το ταρακουνήσεις, θα έρθει θα πάθει σίστριγκλο το κέικ, και θα του φύγει όλος ο αέρας που εγκλωβίστηκε κατά τη διάρκεια του χτυπήματος.
Ο οποίος αέρας αν θυμάσαι από τη φυσική [?] όταν θερμαίνεται, ανεβαίνει προς τα πάνω, άρα αυτός είναι που θα κάνει το ταπεινό μας γλυκάκι, να μοιάζει με τις βυζάρες της Πάολας και όχι με εθνική οδό!
Ε μα θα έσκαγα αν δεν το λεγα!
3. Μπορείς να βάλεις μέσα επίσης ξύσμα από Λεμόνι ή από νεράντζι που θα το χεις πλύνει καλά η αν θέλεις ιδιαίτερη γεύση να βάλεις ξύσμα και χυμό από πολλά είδη εσπεριδοειδών και θα έχεις ένα γευστικό αριστούργημα!


26 Οκτωβρίου 2014

Χορτόσουπα (Repost απο παλιότερο μου Post)

Κρύο.
Καιρός για δύο.. για τρίο; Δεν ξέρω. Αλλά κάνει κρύο
Και βρέχει.
“Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια” λέει ο λαός
Και άντε πάει στο Διάολο, εγώ είμαι Σκορπιός και αυτή η μουντρουχίλα πες μου αρέσει κιόλας.
Ο υπόλοιπος κόσμος; Τι φταίει;
Και είναι Κυριακή.
Τις Κυριακές πάντα κάνουμε το “καλό το φαΐ”.
Παλιά τουλάχιστον οι γιαγιάδες και οι μανάδες μας το κάνανε αυτό.
Και όταν λέω παλιά δεν εννοώ πριν ανακαλυφθεί η πενικιλίνη, για καμιά 20 χρόνια πίσω λέω. Μαλάκα..είκοσι χρόνια. Πολλά ρε πούστη μου.
Τώρα τις Κυριακές βγαίνουμε έξω για φαγητό. Η παραγγέλνουμε.
Η είμαστε ζάντα από την κραιπάλη της προηγούμενης νύχτας.
“Ενότητα κραιπάλη και πάλι και πάλι” θα μου πεις, αλλά άμα δε φας κάτι το στομάχι δεν στρώνει από τα ξίδια.
Για αυτό πάρε το κουφάρι σου να πάμε ως την κουζίνα να μαγειρέψουμε.
Έλα άσε τα χαζά δεν θα σε παιδέψω.

1 κιλό πατάτες καθαρισμένες και κομμένες στα 8
1 κιλό καρότα καθαρισμένα και κομμένα σε ροδέλες
(τι έγινε άρχισαν τα ζόρια, κουκλίτσα μου; έχει χαμαλίκι η συνταγή ε;)
1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε τέταρτα
1 πράσο το λευκό μόνο όμως μέρος
(Αν σου βρίσκεται πρόχειρο αν όχι νταξ, δεν θα γίνει κάτι)
1 κολοκυθάκι
(λέμε ρε παιδάκι μου αν έχεις κανένα ξεχασμένο μέσα στο ψυγείο... οχού πια αμέσως να φωνάξεις!)
1 κομμάτι σέλινο και προσπάθησε να έχει και τη σελινόριζα από κάτω
(στην ανάγκη καλόπιασε το μανάβη ξέρεις εσύ)
1/2 φλιτζάνι του Ελληνικού καφέ περίπου, Παρθένο ελαιόλαδο
(το αντιπαρέρχομαι αυτό που σκέφτηκες βλέποντας τη λέξη παρθένο)
Αλάτι και μαύρο πιπέρι
(οι μερακλήδες και αυτοί παντέχουν ας βάλουν και λίγο μπούκοβο)
Λίγο Αλευράκι λίγο τόσο δα..
Το χυμό από μισό η 1 ολόκληρο λεμόνι
(εάν σε αρέσουν τα λίγο πιο ξινά)
Νερό τόσο ώστε να σκεπάσουμε τα λαχανικά

Λοιπόν άκου/βλέπε τώρα προσεκτικά γιατί είναι πολύ δύσκολη συνταγή, και να δω πως θα τα καταφέρεις... Ειδικά αν είσαι ακόμη σκατά από τα ξίδια.
Κάνεις καφέ.
Μαι κανάτα ολάκερη
Πλένεις! Καθαρίζεις και κόβεις τα λαχανικά σε ότι μέγεθος και σχήμα αγαπά η γκλάβα σου και εν τέλει σε ότι σε φωτίσει ο θεός και ο Κρόνος που είναι ανάδρομος στο Σκορπιό.
Παίρνεις μια μεγάλη και βαθιά κατσαρόλα, ρίχνεις το ελαιόλαδο, και μόλις κάψει λίγο (αλλά όχι να καλέσει η γειτονιά την πυροσβεστική κανόνισε την πορεία σου) θα ρίξεις μέσα όλα τα λαχανικά θα τα φέρεις δυο τρεις καλές σβούρες να τσιγαριστούν πολύ ελαφρά και θα τα πασπαλίσεις με το αλεύρι να πουδραριστούν καλά καλά και θα συνεχίσεις το ανακάτεμα.
Πιες καφέ.
Γιατί αλεύρι θείο;
Γιατί το αλεύρι θα κολλήσει αφενός επάνω στα λαχανικά οπότε να βοηθήσουμε εξ αρχής τη σούπα μας να δέσει καλά και να χυλώσει, αφαιρώντας παράλληλα αυτή την απαίσια αλευρίλα που θα έμενε (κατά πάσα πιθανότητα) εάν βάζαμε το αλεύρι ωμό στο τέλος αφετέρου δε γλιτώνουμε εξ αρχής το να έχουμε μια σβολιασμένη σούπα (αηδία μαλάκα..δεν βλέπεται.. το έχω πάθει πολλές φορές γιατί τεμπέλιασα να το βάλω από την αρχή αλλά καλά να πάθω)
Αφού γίνουν όλα τα προαναφερθέντα, θα συμπληρώσεις με κρύο νερό.
Και γιατί κρύο νερό θείο;
Κρύο και όχι ζεστό γιατί:
Η απότομη επαφή ενός συστατικού με το ζεστό ή καυτό νερό ουσιαστικά θωρακίζει το (λαχανικό στην προκειμένη) εξωτερικά δημιουργώντας μια σχετική κρούστα από το στιγμιαίο “κάψιμο” με αποτέλεσμα αυτό ( το συστατικό ντε!) να κρατάει τα υγρά σου εσωτερικά και να μην τα αφήνει να βγουν προς τα έξω.
Εάν κάναμε ένα κρέας το οποίο θα θέλαμε εκ των πραγμάτων να είναι ζουμερό μέσα, φυσικά και θα θέλαμε καυτό νερό, εξ ού και το τσιγάρισμα
Στην συγκεκριμένη περίπτωση εμείς θέλουμε να έχουμε ένα πλούσιο Γευστικό ζωμό λαχανικών, οπότε θα τα βάλουμε εξαρχής στο κρύο νεράκι και όσο αυτό ζεσταίνεται αυτά θα αποδίδουν χυμούς κατά το βρασμό.
Πω... ρε φίλε! Πόσο Θεούλης και πολιτισμένος είμαι;
Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός, ελπίζω να σου έλυσα την απορία.
Το λοιπόν θα αφήσεις τη σούπα να βράσει σε μέτρια θερμοκρασία για περίπου 1 ώρα, αλλά και πάλι αυτό είναι εξαιρετικά υποκειμενικό καθότι μπορεί να είναι πολύ βραστερές οι πατάτες σου (που η αλήθεια, είναι και ο μεγαλύτερος νταλκάς σε μία σούπα εάν δεν βράσουν) και να ξεμπερδέψεις μέσα σε ένα σαραντάλεπτο
Φυσικά “Θέλει κόπο το ραπάνι...” οπότε μην τρίβεις τα μουστάκια σου δεν τελειώσαμε ακόμη λέω!
Το να έχεις μια σούπα η οποία μόλις κρυώσει θα αρχίσει να ξεχωρίζει στο πιάτο το νερό από το λάδι, είναι αηδία φίλε.
Δεν το γουστάρω καθόλου.
Οπότε τη σούπα τη θέλω δεμένη.
Δεμένη σαν να κάνει BDSM.
Άρα κοίτα δω: Μόλις γίνει η σούπα θα πάρεις μια καλή ποσότητα από λαχανικά, θα τα λιώσεις στο μπλέντερ θα τα κάνεις κρέμα και θα τα ξανά ρίξεις μέσα για να γίνει πιο ας το πούμε “βελουτέ”
Εναλλακτικά αν βαριέσαι το βάλε βγάλε με τα μπλέντερ μπορείς να ρίξεις μια μικρή κρέμα γάλακτος.
Και επίσης τέλος τέλος μπορείς όταν την κατεβάσεις από τη φωτιά να ρίξεις ένα κουπάκι στραγγιστό γιαούρτι για να δέσει.

Αυτά.

12 Οκτωβρίου 2014

Η Γουρουνιά σε όλο της το μεγαλείο

Αυτός που το ανακάλυψε η που ήταν πολύ μεγάλο αλάνι η που ήτανε πολύ μεγάλος μαλάκας.
Αλλιώς δεν εξηγείται αδερφέ το παίδεμα που τρως για να έχεις τελικά ως αποτέλεσμα ένα κομμάτι τηγανητό κρέας πασαλειμμένο με φρυγανιές και αβγό.
Στη γάμησα τη φαντασίωση ε;
Πάρτο αλλιώς. Ας το κάνουμε τότε να φανεί σαν σε κατάλογο εστιατορίου:
Τραγανό χρυσαφένιο φιλέτο κοτόπουλου με αρωματική κρούστα”
Τώρα καλύτερα;
Σνίσελ. Ένα από τα πολύπαθα φαγητά των Ελληνικών (;) χώρων εστίασης. Ειδικά η κλασικούρα που θα φτιάξουμε σήμερα με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια βρωμάει δεκαετία του 90, τότε που ο νεοέλληνας ξεκίνησε την αρχή του κακού με τις κρέμες γάλακτος, τις “ροκαπαρμεζανες” και όλα αυτά τα δυσοίωνα που δεν θέλω καν να θυμάμαι, αλλά ως γουρούνι, γιατί μου αρέσει το φαγητό δεν το έκρυψα ποτέ, μου αρέσει να τα τρώω.
Έλα γάμα το αρκετά με τον πρόλογο δεν το χω σήμερα.
Άκου δω τι θα χρειαστείς:
1 κιλό φιλέτο κοτόπουλο (που θα το πάρεις έτοιμο ανοιγμένο και χτυπημένο από το κρεοπωλείο η τον κοτοπουλά της γειτονιάς σου. Δεν είμαστε για ταρζανιές. Ένα φαΐ είπαμε να κάνουμε όχι να βγάλουμε Οχτάωρο στην κουζίνα)
1 μεγάλο πακέτο φρυγανιά τριμμένη
1 σακουλάκι ανάμεικτους ξηρούς καρπούς
2 κ.γ. έτοιμο μείγμα μπαχαρικών σε σκόνη
(όπως λέμε: Magi, Knor, Vengetta και τα λοιπά)
Αρωματικά αποξηραμένα βότανα (όπως: Λεβάντα, Ρίγανη, Θυμάρι κτλ)
3 μεγάλα αβγά
1 κονσέρβα μανιτάρια
1 μεγάλη κρέμα γάλακτος
1 σακούλι προτηγανισμένες πατάτες
(στο χω πει εγώ είμαι της ευκολίας όχι του εφέ και τις παπάντζας)

Πρώτα από όλα φρόντισε να βεβαιωθείς ότι θα έχεις ζεστό νερό για τη λάντζα, μπορεί η τεχνολογία τροφίμων να γαμεί στις μέρες μας αλλά η σαλμονέλα είναι μια φάση που μπορεί να παίξει παντού, οπότε φύλαγε τον κώλο σου.
Ανέβασε τα μανίκια γιατί έχει τρόπο αλλά και κόπο σήμερα. Τσάκω το φιλέτο πλύνε το καλά με κρύο νερό και άσε το να στραγγίσει σε ένα τρυπητό.
Πλύνε τα χέρια σου καλά πριν πιάσεις οτιδήποτε άλλο και αυτό όταν δουλεύεις κοτόπουλο να το χεις πάντα κατά νου.
Πάρε τους ξηρούς καρπούς και κάνε τους σκόνη στο μπλέντερ.
Θα δεις μετά γιατί.
Πάρε 2 μεγάλα βαθιά ευρύχωρα μπολ που να μπορείς να κάνεις άνετα δουλειά χωρίς να ρίξεις το μείγμα έξω αλλά να σε βολεύουν κιόλας.
Στο ένα μέσα σπάσε τα αβγά και χτύπα τα καλά με ένα αβγοδάρτη (σύρμα you know?) η με δυο πιρούνια όπως έκανε η γιαγιά μου.
Να μην ξεχάσω να σου πω το εξής, παλιότερα πολύς κόσμος έβαζε γάλα μέσα στο αυγό για να αφρατέψει, και άγω το έκανα αλλά τελικά είναι λάθος. Γιατί καίγεται η πρωτεΐνη του γάλακτος στο τηγάνισμα και μαυρίζει. Οπότε θα λεγα να μην βάλεις.
Στο δεύτερο άδειασε μέσα: Την τριμμένη φρυγανιά, τα αρωματικά βότανα, το μείγμα μπαχαρικών και τους αλεσμένους ξηρούς καρπούς.
Ανακάτεψε το καλά με τα χεράκια σου.
Ξανά πλύνε τα χέρια σου.
Η διαδικασία τώρα έχει ως εξής:
Παίρνεις φιλέτο ανοιγμένο σαν παντόφλα, το κάνεις μπάνιο στο αυγό και μετά το σκεπάζεις ολούθε με το μείγμα φρυγανιάς πατώντας – πιέζοντας καλά καλά με τα χεράκια (νταξ μη το λιανίσεις κιόλας) να κολλήσει πάνω η φρυγανιά.
Τα τοποθετείς σε ένα ρηχό πιάτο το ένα πάνω στο άλλο.
Ξανά πλένεις χέρια
(στο πα από την αρχή; Λέγε στο πα;)
Γέμισε με μπόλικο σπορέλαιο μέχρι τη μέση μια κατσαρόλα αντικολλητική, γιατί στο τηγάνι θα κάνουμε τις πατάτες, άστο να κάψει καλά.
Οπότε και δεν θα κάνεις μπουρδέλο την κουζίνα και θα γίνει πιότερο άνετα η δουλειά μας.
Με προσοχή ρίχνεις μέσα (τοποθετείς είναι η καταλληλότερη λέξη) την παναρισμένη παντόφλα κοτόπουλου και χαμηλώνεις τη φωτιά γιατί αλλιώς θα καεί το εξωτερικό και το μέσα θα μείνει άψητο.
Τα ψήνεις μέχρι να αποκτήσουν ένα όμορφο χρυσό χρώμα και από τις δύό πλευρές.
Κανονικά τώρα πρέπει να κάνεις τις πατάτες σε ένα δεύτερο τηγάνι η φριτέζα και παράλληλα να βάλεις και τη σάλτσα να γίνεται. Αλλά δε γαμιέται άστο μην πάρουμε καμιά φωτιά και ποιος τρέχει κυριακάτικα στις Αστυνομίες.
Μόλις τελειώσεις με τα σνιτσελάκια, βάλε την κατσαρόλα στην άκρη με προσοχή και τσάκω ένα τηγάνι όπου κάνε τις πατάτες όπως ξέρουμε όλοι μας. (ξέρεις ε; έτσι δεν είναι;)
Και τέλος η σάλτσα που είναι πολύ πολύ δύσκολη.
Πάρε ένα κατσαρόλι και βάλε μέσα τα στραγγισμένα μανιτάρια να τσιγαριστούν καλά με λίγο βούτυρο η λάδι, ρίξε την κρέμα και ένα κύβο η λίγο σκόνη μπαχαρικών χαμήλωσε τη φωτιά νοστίμισε τα όσο γουστάρεις εσύ με αλάτι η πιπέρι και άσε να βράσει μέχρι να δέσει η σάλτσα.
Αυτό.
Τα υπόλοιπα τα ξέρεις:
Πατάτες + Σνίτσελ + Πλημμύρα στη σάλτσα = Love For Ever

Οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά:
  1. Μπορείς να βάλεις επιπροσθέτως μερικά κοπανισμένα Corn Flakes στο μείγμα φρυγανιάς η (και) νιφάδες Βρώμης για περισσότερο τραγανό αποτέλεσμα
  2. Τα Αποξηραμένα μπαχαρικά στο όλο μείγμα ενόσω θα τηγανίζονται θα δώσουν όλο το άρωμα τους (το τι κόπο κάνω να αποφύγω λεκτικούς χαρακτηρισμούς όπως: “ταυτότητα” “ένταση” “χαρακτήρας” ο θεός το ξέρει) πρόσεχε μόνο μην το ξεφτιλίσεις και βάλεις ένα σκασμό μέσα γιατί θα γίνει ότι να ναι
  3. Οι προτηγανισμένες πατάτες φυσικά και ΔΕΝ είναι πανάκεια. Μπορείς να συνοδέψεις με μια ωραιότατη πράσινη σαλάτα η πατατοσαλάτα 

10 Οκτωβρίου 2014

Αφράτα εύκολα γρήγορα νόστιμα υπέροχα καταπληκτικά κουλουράκια λαδιού με σταφίδα και καρύδι

Το λεπτό σημείο είναι να μην ξεχαστείς σε κάνα Facebook η σε κάνα τηλέφωνο και τα αφήσεις πολύ στο φούρνο γιατί θα σου γίνουνε Pedigree.
Και άντε αν έχεις να τα δώσεις σε κάνα σκύλο, μούντζα και τύφλα (που δεν κάνει τα σκυλιά να τρώνε γλυκά αλλά λέμε τώρα) αν δεν έχεις;
Επίσης να μην κάνεις τη μαλακία και τα βάλεις πολύ κοντά το ένα στο άλλο για θα σου κολλήσουν μεταξύ τους και μετά για να τα ξεκολλήσεις για θα σπάνε και θα έχουν και μια όψη χάλια μαύρα.
Κατά τα άλλα εντάξει εύκολη τη λες τη συνταγή και δεν θέλει δα και κάνα σκασμό υλικά ούτε και εξειδικευμένες γνώσεις πυρηνικής φυσικής.
Αρκεί να χεις:
  • 1/2 κιλό φαρίνα (συν λίγο ακόμη καβάντζα)
  • 1 κούπα ζάχαρη ή 250 γραμμάρια
  • 250 ml σπορέλαιο (μη βάλεις ελαιόλαδο θα τα κάνει πολύ βαριά)
  • 1 βανίλια
  • 3 αβγά
Αυτά είναι τα βασικά υλικά. Από κει και πέρα εγώ είχα μισό σακουλάκι καρύδια και μισό σακουλάκι σταφίδες που μου χανε περισσέψει από ένα κέικ και τα χωσα και αυτά μέσα. Περίπου υπολόγιζε από 250 γραμμάρια αυτά
Μπορείς να βάλεις Κακάο αν θέλεις η νιφάδες σοκολάτας η κανέλα ή πορτοκάλι η όλα αυτά μαζί (πλάκα κάνεις;)
Καταρχήν άπλωσε λαδόκολλα σε δύο ταψιά, γιατί μετά τα χέρια σου θα ναι γεμάτα με ζυμάρια.
Άνοιξε το φούρνο τους 200 βαθμούς πάνω κάτω στις αντιστάσεις.
Πάρε ένα μεγάλο μπολ ρίξε μέσα στο λάδι με τη ζάχαρη και τα αβγά και χτύπα τα με το μίξερ, μέχρι να φουσκώσουν και να γίνουν μια ωραία αφράτη κρέμα.
Σταμάτα το μίξερ και ρίξε μέσα τη φαρίνα, τη βανίλια και ότι άπω τα υπόλοιπα υλικά έχεις αποφασίσει να βάλεις.
Άρχισε να ζυμώνεις το μείγμα με τα χεράκια σου τα οποία φυσικά θα χεις φροντίσει 9 σειρές πιο πριν να τα χεις πλύνει.
Αν δεις ότι σου κολλά στα χέρια το μείγμα, ρίξε λίγο αλεύρι ακόμη μέσα, και συνέχισε το ανακάτεμα μέχρι να ενσωματωθεί και να σταματήσει να κολλά στα χεράκια σου.
Λάδωσε τον πάγκο της κουζίνας, και όταν λέω λάδωσε δεν εννοώ να τον κάνεις σαν νεογέννητο σε βάφτιση, απλά πέρνα το με λίγο λάδι για να μπορέσεις να πλάσεις εκεί πάνω, πάρε μια χούφτα ζυμάρι και κάνε το μακρόστενο σαν ένα μεγάλο σουτζούκι, μετά πάρε το μαχαίρι και κόψε φέτες περίπου 1,5 – 2 εκατοστά πάχος και αράδιασε τα στο ταψί μέχρι να τελειώσει το μείγμα η και τα ταψιά.
Αν έχεις χρόνο μπορείς να τα κόψεις με κουπ πατ αλλά είπαμε να κάνουμε κάτι εύκολο όχι να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας.
Θα τα ψήσεις 6-7 λεπτά και θα είσαι εκεί να βλέπεις το φούρνο.
Το λεπτό σημείο ανάμεσα στο χρυσαφί καλοψημένο κουλουράκι και το μαυριδερό ξεροκαμμένο της Κριστίν Λαγκάρντ είναι απίστευτα μικρό.
Άντε να σε δω τώρα.
Φιλάκια.
Υ.Γ.
Ο τίτλος το χετε πάρει γραμμή ότι είναι μέσα στην πουστιά για να το "χτυπάνε" οι μηχανές αναζήτησης έτσι;

8 Οκτωβρίου 2014

Όλα στο μισό. Πέννες με σπανάκι και τυράκι

Αγαπώ να μαγειρεύω για άλλους αλλά το να μαγειρέψει κάποιος για μένα το θεωρώ υπέρτατη ένδειξη αγάπης.
Ειδικά αν είναι κάτι απλό και νόστιμο. Πραγματικά δεν τα μπορώ τα περίτεχνα και δύσκολα φαγητά, η αυτά που συνήθως ονομάζουμε “καλά φαγητά” τύπου Παστίτσια, Μουσακάδες και τα λοιπά. Ειδικά με το παστίτσιο δεν έχω χειρότερο. Μπορεί να είναι απο συνήθεια η απλά τα μπούχτισα ποιος ξέρει.
Τέλοσπάντων προχθές πήγα στα ξαδέρφια μου να δούμε ταινία και είπαμε να τσιμπήσουμε κάτι οπότε η ξαδέρφη μου επιμελήθηκε τα του φαγητού και γω δεν έκανα απολύτως τίποτα (ω θεέ ανακούφιση)
Φάγαμε Πένες με σπανάκι και μια σαλάτα με τόνο και τριμμένο καρότο.
Λοιπόν το τι το φχαριστήθηκα δεν έχω λόγια ε; και για αυτό είπα να ανεβάσω τη συνταγή να τη μοιραστώ μαζί σας. Τις Πένες θα ανεβάσω για να χουμε ποστ και για την άλλη βδομάδα οκ;
Καταρχήν να μην ξεχάσω να σου αναφέρω ότι είναι οικονομικό νόστιμο και ελαφρύ επίσης η συνάρτηση ποσότητας ποιότητας είναι καλή. Εμείς γουρλώσαμε 3 άτομα πολύ καλά!

Υλικά (όλα θα δεις παίζουν στο 1/2)
1 πακέτο πένες (1/2 κιλό είναι)
500 γραμμάρια ήτοι 1/2 κιλό σπανάκι κατεψυγμένο
(ε ναι ρε φίλε τώρα που να τρέχεις με φρέσκο)
1 μικρή κρέμα γάλακτος των 200 ml
250 γραμμάρια τυρί σε κρέμα ή ανθότυρο η μανούρι ή κατσικίσιο τυρί ή φέτα (πάντως να είναι άσπρο και Ελληνικό τυρί όχι τίποτε Γκούντα και μαλακίες)
1/2 σκελίδα ψιλοκομμένο σκόρδο η λίγο σκόρδο σε σκόνη η 1/2 κουταλιά του γλυκού σκορδόλαδο
Ελαιόλαδο
Βούτυρο
Αλάτι και μαύρο πιπέρι κατά βούληση

Εκτέλεση:
Πλύνε χεράκια!
Βγάλε το σπανάκι νωρίτερα μέσα σε ένα μπολ να ξεπαγώσει. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις από 250 γραμμάρια έως όλο το πακέτο που είναι μισό κιλό, γούστα είναι αυτά.
Πάρε τη μεγάλη κατσαρόλα και γέμισε την με νερό τόσο ώστε να απέχει 3 δάχτυλα από το να ξεχειλίσει και να τα κάνεις πουτάνα όλα. Ρίξε μέσα μισή χούφτα αλάτι μαγειρικό.
Βάλε την πάνω στο μάτι της κουζίνας να βράσει και μόλις αρχίζει να κοχλάζει ρίξε μέσα τις πένες και άρχισε να ανακατεύεις σιγά σιγά για να μην κολλήσουν μεταξύ τους και μετά να δω τι σκατά θα φάμε.
Θα τις αφήσεις να βράσουν σύμφωνα με της οδηγίες του πακέτου αλλά μην τις αφήσεις να γίνουν ντιπ νιανιά, γιατί μετά θα συνεχίσουμε το μαγείρεμα τους μαζί με το σπανάκι.
Αφού βράσουν οι έρμες οι πέννες ρίχτες μέσα στο τρυπητό να στραγγίσουν και κρύωσε τες με τρεχούμενο νερό τις βρύσης.
Κρύο.
Πάρε την ίδια κατσαρόλα (μα ναι μαλάκας είσαι; ποιος τα πλένει ρε μετά τόσα σκεύη, λίγα και καλά)
Ρίξε μέσα στο ξεπαγωμένο σπανάκι με λίγο ελαιόλαδο και λίγο βούτυρο. Μισό μισό δηλαδή θα το κάνεις και καλό είναι να μην το πλημμυρίσεις στη λαδίλα γιατί θα γίνει αηδία.
Άρχισε να το ανακατεύεις με μια ξύλινη κουτάλα μέχρι να αρχίσει να τσιγαρίζεται καλά καλά. Τι ψυχή έχει βρε χαμένε αυτό νομίζεις; Ντιπ ψεύτικο είναι αμέσως θα γίνει! Ρίξε τώρα μέσα στο σπανάκι τα ζυμαρικά, την κρέμα, το σκόρδο, το τυρί θρυμματισμένο με τα χεράκια σου, και ανακάτεψε καλά να ομογενοποιηθούν (με αρέσω πολύ, όταν χρησιμοποιώ τέτοιες πολιτισμένες λέξεις) Φέρτα μια γυροβολιά ακόμη και είμαστε έτοιμοι.
Καλή όρεξη, και στείλε κάνα μήνυμα να με πεις πως έγινε ρε συ..

2 Οκτωβρίου 2014

Μια γαμάτη σαλάτα

Η τελευταία μου εμμονή είναι το Ροζ Ορυκτό αλάτι Ιμαλαϊων νομίζω είναι περισσότερο γλυκό απο το κοινό ραφιναρισμένο αλάτι.
Και συ φυσικά θα σκεφτείς “άσε μας κουκλίτσα μου είχες και στο χωριό σου τέτοιο;” και ε..δε γαμείς όσο να το πεις ένα δίκιο θα το χεις,γιατί απο όσο θυμάμαι ούτε απο τα Ιμαλάια κατάγομαι όμως και στο χωριό μου όχι δεν είχαμε τέτοιο πράμα. Αλλά και γω άνθρωπος είμαι ρε πούστη μου κάπου έπρεπε να το πω!
Το αλάτι εδώ, συνειρμικά με το φαγητό που έχω στο φούρνο, και σκέφτομαι ότι μάλλον το παρά γάμησα το θέμα και θα βγει λύσσα κακιά, και όχι τίποτε άλλο αλλά ρε φίλε ψήνω μανιτάρια και δεν μπορώ και να τα πλένω ας πούμε. Για σκέψου το;
Άνεργος ένεκα, τώρα που τέλειωσε η σαιζόν, σηκώνομαι σαν τις γριές απ' τα αχάραγα και γυρίζω σαν το χαζό μες το σπίτι, οπότε χθες έκανα το καλό και πήγα λαϊκή και αν δεν με πονάγανε τα χέρια μου (γεράματα, δεν θέλω χαζά) θα τα σήκωνα όλα, αλλά έχε χάρη. Και λέγοντας Χάρη θυμήθηκα ότι μου έδωσε ο φίλος μου ο Χαρούλης καλά να ναι, κάτι γαμηστερά μανιτάρια, έτσι Mix φάση, Πορτομπέλο, Πλευρώτους και Φούσκες ( τα απλά τα άσπρα) τα οποία τα ψήνω τώρα στο φούρνο μαζί με κρεμμύδια και καρότα για να κάνω σαλάτα.
Πάρε χαρτί και γράφε που θα σου πω και να ξες τα υλικά είναι άνετα για 2-3 άτομα, εκτός αν πεινάς πολύ οπότε πάω πάσο!
  • 2 κομμάτια παξιμαδοκουλούρα για Ντάκο.
  • 1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι
  • 1 φέτα τυρί Φέτα ή Κατσικίσιο η Μανούρι η τέλος πάντων τυρί whatever!
  • 3 μικρά (τρυφερά όσο πιο πολύ μπορείς) καρότα
  • 1 μικρό αγγουράκι
  • 1 μεγάλη ντομάτα (ναι εδώ είμεθα λάρτζ!)
  • Μανιτάρια
    (έβαλα από 2 κομμάτια, Φούσκες, Πορτομπέλο, Πλευρώτους)
  • Ελαιόλαδο
  • Μπαχαρικά ότι γουστάρεις ή έχεις στο σπιτάκι σου.
    (εδώ έβαλα πιπέρι: μαύρο, κόκκινο γλυκό, κόκκινο καυτερό, κόκκινο καπνιστό)
  • Και το αλάτι που λέγαμε στην αρχή του πόστ.
Πάρε ένα ταψί και βάλε του λαδόκολλα, ρίξε πάνω τα μανιτάρια και πασπάλισε τα με τα μπαχαρικά και το αλάτι μην ξεχνιόμαστε, πιτσίλισε τα λίγο με ελαιόλαδο, ρίξε επίσης τα καρότα καθαρισμένα και πλυμένα καλά, και το κρεμμύδι καθαρισμένο και κομμένο στη μέση, χώστα στο φούρνο με αντιστάσεις πάνω – κάτω για 10 λεπτά στους 250 (ακόμη να βρω πως βγαίνει αυτό το γαμημένο σύμβολο) βαθμούς κελσίου.
Τώρα τσάκω μια μεγάλη σαλατιέρα και πέτα μέσα την παξιμαδοκουλούρα αφού πρωτίστως έχεις φροντίσει να την περάσεις λίγο στο τρεχούμενο νερό κάτω από τη βρύση γιατί αλλιώς θα θρηνήσετε κάνα σφράγισμα, και ξες πόσα παίρνει ο οδοντίατρος ε;
Ρίξε την ντομάτα που, θες να την ψιλοκόψεις;
θες να την περάσεις στον τρίφτη;
θες να τη βάλεις ολόκληρη ρε παιδί μου;
Κάνε εκεί μαγκιές αυτοσχεδίασε!
Ρίξε και το αγγουράκι (ε... ψιλοκομμένο δε γαμιέται)
Το τυρί (κατσικίσιο σκληρό έβαλα) όσο να τα κάνεις όλα αυτά τσακ βγήκαν τα μανιτάρια από το φούρνο. κόφτα σε κομμάτια και όπως είναι με τα ζουμιά τους όλα μαζί τα ψημένα λαχανικά, ρίχτα μέσα στη σαλατιέρα με τα υπόλοιπα
Συμπλήρωσε με ελαιόλαδο και αλάτι κατά βούληση και πέσε με τα μούτρα να γουστάρεις ρε αδερφέ!

25 Σεπτεμβρίου 2014

Συμβουλές προς προπαιδευομένους μαγείρους.

Δεν ξέρω εάν ήθελα να γίνω μάγειρας τελικά.
Βασικά δεν ξέρω τι ήθελα να γίνω γιατί δεν ήθελα να γίνω τίποτα.
Ήθελα να είμαι.
Και είμαι μάγειρας.
Μαγειρεύω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Και γαμώ τα κλισέ αλλά έτσι είναι.
Η επαγγελματική μου ενασχόληση με τη μαγειρική ξεκίνησε το 1997 αλλά δεν υπάρχει λόγος να σου πω τι και πως γιατί μάλλον αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Θα σου μιλήσω γενικά.
Για σένα που θέλεις να γίνεις μάγειρας.
Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά” όπως γνωρίζεις,και τα Tattoo μανίκι υπερπαραγωγή σε συνδυασμό με το γένι του Τζιχαντιστή μπορεί να σε κάνουν γαμάτο αλλά φιλαράκο λυπάμαι, δεν σε κάνουν μάγειρα.
Κράτα το αυτό.
Οι μάγειρες είμαστε μπάσταρδο σινάφι ζηλιάρηδες και πολύ ανταγωνιστικοί οπότε κράταγε μικρό καλάθι για παν ενδεχόμενο -τουλάχιστον για αρχή- και στην πορεία βλέπεις.
Ειδικά τα πρώτα χρόνια, θα ανεχτείς πολλά. Θα ακούσεις πολλά και θα κάνεις πολλά αλλά μη λυγίσεις γιατί στο τέλος θα ανταμειφτείς.
Οπότε αφήνουμε το στυλάκι: “Σας γαμάω όλους” και πάμε να δούμε τι έχουμε αρνητικό για αρχή:
Μάγειρες δεν έχουν μόνο τα γαμάτα εστιατόρια και η τηλεόραση.
Υπάρχουν μάγειρες σε ταπεινά τσιπουράδικα και ταβερνάκια που θα κάνανε τον Εσκοφιέ να φάει τη σκούφια του. Οπότε μην μεγαλοπιάνεσαι. Άκου με δεν σου λέω μαλακίες.
Φιλαράκι ειδικά τα πρώτα χρόνια Θα χρειαστεί να κάνεις λάντζα, θα χρειαστεί να καθαρίσεις πατάτες, να τρίψεις πάγκους, να πετάξεις σκουπίδια, να σκουπίσεις, να σφουγγαρίσεις, να καθαρίσεις φίλτρα με κολλημένα λάδια, να καθαρίσεις φριτέζες με καμένα λάδια και πολλές φορές χωρίς να υπάρχει καν ζεστό νερό.
Θα αναγκαστείς να έχεις δύστροπους πελάτες που νομίζουν ότι μπορούν να σε πηδήξουν γιατί πληρώνουν η γιατί θέλουν να κάνουν απλά εφέ στο γκομενάκι και θα σου γυρίζουν τα πιάτα πίσω... Γιατί... έτσι! Θα χρειαστεί βασικά να αντιμετωπίσεις καταρχήν πολύ ιδιότροπους συναδέλφους (ειδικά αν είσαι 2ος μάγειρας) κρυψίνους και φοβικούς που θα σου λένε λάθος συνταγές, θα σου λένε λάθος δοσολογίες, θα σε γαμωσταυρίζουν μετά γιατί το έκανες λάθος και θα στο παίζουν “ΕΓΩ; ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΓΑΜΑΤΟΣ!”.
Μη μασάς.
Θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις πολλές ημέρες που δεν έχει δουλειά και το αφεντικό (δεν έχουν μόνο οι σκύλοι αφεντικό) θα ψάχνει να βρει κάθε τρόπο για να σου την πει και θα είναι μέσα στα νεύρα οπότε εσύ θα πρέπει να κάνεις κάτι, να προσφέρεις κάπως και έτσι αναγκαστικά για να κάνεις κάτι θα καθαρίζεις. Και θα καθαρίζεις. Και θα καθαρίζεις.
Και όταν έρθει η στιγμή να πληρωθείς παίζει να πάρεις και λιγότερα γιατί “εκείνες τις μέρες δεν είχαμε τίποτα”
Παίζει και κάτι ακόμη όμως. Τις ημέρες που θα πρέπει να σχολάσεις στις 12:00 πχ και στις 11:55 θα έρθει “Ο κύριος με την κυρία Σκορδοπούτσογλου που είναι εξαιρετικοί πελάτες” και μέχρι η κυρία να αποφασίσει αν το θέλει ωμό η σενιάν το φιλέτο της θα έχει πάει 03:00 πάλι δεν θα πάρεις κάτι.
Θα φας πιστολιές σε φράγκα.
Ζούμε στην Ελλάδα.
Θα κοπείς και θα καείς πάμπολλες φορές.
Έχω περίπου 20 ράμματα σε διάφορα σημεία στα χέρια μου.
Τα εγκαύματα σταμάτησα να τα μετράω.
Θα είσαι από 8 έως 12 ώρες τη μέρα όρθιος σε εναλλαγές ζεστού κρύου χειμώνα καλοκαίρι με αποτέλεσμα πολλές φορές τα νεύρα σου να είναι κρόσσια χωρίς να ξέρεις γιατί.
Φυσικά αν έχεις διαβάσει μέχρι εδώ θα αναρωτιέσαι εύλογα “και γιατί ρε φίλε αφού πέρασες όλα αυτά συνεχίζεις;”
Συνεχίζεις γιατί το να ξέρεις να μαγειρεύεις σημαίνει ότι κυριολεκτικά δεν θα πεινάσεις ποτέ ούτε εσύ ούτε οι αγαπημένοι σου, φίλοι οικογένεια και τα λοιπά. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν να μαγειρεύουν ούτε καν για να ικανοποιήσουν τη βασική βιολογική τους ανάγκη της πείνας. Οπότε έχεις ένα +1 στο τσακ μπαμ.
Ο άνθρωπος (τηρουμένων των αναλογιών και τον καταστάσεων φυσικά) ποτέ δεν θα σταματήσει να τρώει, ειδικά στις μέρες μας που το φαγητό είναι και αποτελεί μεγάλο μέρος μιας κοινωνικότητας και όχι τόσο της βιολογικής ανάγκης. Οπότε δεν θα ξεμείνεις ποτέ από δουλειά ειδικά αν μάθεις να είσαι ευέλικτος σβέλτος και ευπροσάρμοστος.
Για αυτό είπα πριν κράταγε μικρό καλάθι.
Δεν είναι ντροπή να δουλέψεις σε γυράδικο αν σου κάνει κλικ τη δεδομένη στιγμή ακόμη και αν την προηγούμενη σαιζόν δούλευες μαζί με τον “τάδε”.
Ο έρωτας περνάει από το στομάχι.
Εκμεταλλεύσου το όταν μπορείς θα σε ανταμείψει.
Τέλος το κυριότερο.
Οι καλοί, οικονόμοι και συνετοί μάγειρες αμείβονται ικανοποιητικά ακόμη και στις μέρες μας.
Μάθε να λες όχι και να στηρίζεις τις επιλογές σου. Μπορεί τα λεφτά να είναι πολλά. Μπορεί να έχεις τόσο μεγάλη ανάγκη αυτή τη δουλειά. Μπορεί να είναι τόσο Hyper αυτό το εστιατόριο αλλά αν δεν το ξέρεις και δεν νιώθεις έτοιμος μην πας να κάνεις τον έξυπνο. Θα γίνεις τσιμπούκι. Άσε να πάει άλλος στη θέση σου.
Θα βρεις να κάνεις κάτι άλλο.
Να σέβεσαι και να ακούς τους δασκάλους σου. Εργασιακούς η Εκπαιδευτικούς. Ακόμη και αν υπάρξουν στιγμές που θέλεις να τους χώσεις το κεφάλι μέσα στη φριτέζα
Το φαγητό να το φτιάχνεις με αγάπη λες και θα είναι μόνο μα μόνο για σένα, ακόμη και αν είναι για 200 άτομα.
Να δίνεις απλόχερα τις συνταγές σου. Όσο και να θες να κρατήσεις μυστική αυτή τη "συνταγή για τα τέλεια αφράτα μπισκότα" ζούμε στην εποχή τις πληροφορίας. Κάπου. Κάπως. Υπάρχει γραμμένη. 
Η γνώση είναι δύναμη. Να ζητάς μια συνταγή αν δεν την ξέρεις. Να εμπιστεύεσαι τις γιαγιάδες/μαμάδες/ θείες και εν γένει τις νοικοκυρές.
Πάντα ξέρουν κάτι που δεν ξέρεις. Απαράβατος Κανόνας.
Να σέβεσαι τη φύση, το περιβάλλον, τα ζώα (ζωντανά η ψημένα) και αυτούς που ταΐζεις.
Να κάνεις έξυπνη οικιακή οικονομία. Αν το αφεντικό σου δεν βγάλει λεφτά δεν θα βγάλεις ούτε εσύ, για αυτό να μην είσαι σπάταλος. Είναι κρίμα και εκτός αυτού υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε.
Να έχεις καθαρά νύχια.
Να φοράς καθαρή ποδιά και ορθοπεδικές παντόφλες.
Μπορεί μικρέ μου υποψήφιε μάγειρα να σε απογοήτευσα μπορεί να με βρίσεις η να με θεωρήσεις πεσιμιστή η πεζό η άνθρωπο χωρίς φιλοδοξίες, αλλά αυτές είναι μερικές μικρές ή μεγάλες αλήθειες, που μπορεί να πηγάζουν κυρίως από τις δικές μου εμπειρίες και εργασιακές καταστάσεις (αλλά και άλλων) αλλά υπάρχουν.
Συμβαίνουν και τις έχω δει.
Για να φας αμύγδαλα πρέπει να τα σπάσεις.
Κράτα το αυτό.


υγ.
το παρών ίσως λίγο απαισιόδοξο Post αποτελεί απλά μια προσωπική συμβουλευτική κατάθεση και δεν αποσκοπεί στο να αποτρέψει η να προτρέψει κανέναν και για τίποτα.

24 Σεπτεμβρίου 2014

Πίτσες Μπλέ

Για όλα τα μαρτύρια μου φέτος τον Αύγουστο αυτοί φταίνε.
Βασικά όχι αυτή, γιατί αυτή Βασίλισσα ήτανε και στην τελική στο μουνί της κιόλας ότι ήθελε έκανε.
Αλλά ο άλλος ο μαλάκας. Ο πιτσαγιόλος ο Ραφαέλ Εσπόζιτο φταίει που είχε την καταπληκτική ιδέα να φτιάξει κάτι απλό και εύκολο για την πίτσα με τα χρώματα της Ιταλικής σημαίας για να φχαριστήσει τη Μάρκαρετ. Τη Βασίλισσα της Ισπανίας ντε, που πήγε προμενάντ. Ε και αυτή χαζή είναι; Αρέστηκε στο έδεσμα, και να σου από το 1889 τρέχουμε εμείς οι μάγειρες να φτιάχνουμε την περιβόητη Pizza Margarita. Που νταξ, σιγά τον πολυέλαιο θα με πεις, 3 υλικά είναι όλα (Ντομάτα, Βασιλικός, Μοτσαρέλα) βγαίνει οικονομικότατη (ναι καλά μαλάκα, πάρε καμία φρέσκια Mozzarela di Buffalo και θα σε πω εγώ τι είναι οικονομικό)
Το μεγάλο το μεγαλύτερο το χειρότερο κακό για να σου πω όμως την αμαρτία μου -που αμαρτία ομολογουμένη ουκ έστιν αμαρτία- δεν είναι ούτε αυτή η Μαργαρώ, ούτε αυτός ο Ραφαήλ αλλά τα άλλα....
Αυτά τα μυστήρια πλάσματα και όντα που ακούν στον χαρακτηρισμό “Έλληνες πελάτες ε διακοπές” και που έχουν το καταραμένο συνήθειο να πηγαίνουν διακοπές (ναι πηγαίνουν ακόμη διακοπές οι Έλληνες) όλα μαζί τον Αύγουστο, λες και οι υπόλοιποι 11 μήνες του χρόνου είναι εξόριστοι σε άλλο πλανήτη, και προσπαθούν να μένουν αξέχαστοι σε κάθε μαγαζί/ξενοδοχείο/εστιατόριο/μαντρί που πηγαίνουν (φυσικά βάζω και τα μούτρα μου μέσα)
Και ενώ όλο το καλοκαίρι είχες μια σταθερή ροή σε παραγγελίες ξαφνικά αρχίζει το Πρώτο Red Alert και κει καταλαβαίνεις ότι “Ήρθαν οι Βάρβαροι”
Μια Pizza Margarita χωρίς ντομάτα, χωρίς κίτρινο τυρί, (τι στο διάολο ζύμη να βάλω;) αλλά με φέτα, ελιές, ζαμπόν, μανιτάρια και μπέικον”
και συ θέλεις να την αρπάξεις από το λαιμό την πελάτισσα, και να τη στείλεις κάπου στον Αχέροντα μεριά αλλά επειδή δεν μπορείς να το κάνεις και θέλεις να χεις εργασία και πελάτες επίσης, βολεύεσαι με το να στείλεις στο διάολο το σερβιτόρο, (που τι φταίνε και αυτά τα έρμα τα ζωντανά θα μου πεις) να σου φύγει η κάψα και μετά το βουλώνεις μέχρι το επόμενο δεκάλεπτο στην επόμενη παρανοϊκή παραγγελία που σου ζητάνε “Μια Special χωρίς μανιτάρια, χωρίς πιπεριά χωρίς ζαμπόν, χωρίς μπέικον” (ναι αλά αυτή είναι Μαργαρίτα θα μου πεις και γω πάλι θα αναρωτιέμαι, ζύμη να βάλω η θα τα φάει σκέτο το πιάτο;)
Μην το ψάχνεις φιλαράκι.
Καμένο χαρτί
3 κουτιά λεξοτανίλ τέλειωσα φέτος τον Αύγουστο.


Υλικά για μια κανονική Pizza
Η ζύμη είναι πάνω κάτω η ίδια και δεν θέλει παίδεμα.
Τρόπο θέλει.
½ κιλό αλεύρι
(ότι σου βρίσκεται σπίτι, αλλά καλύτερα είναι αυτό που λέει “Για όλες τις χρήσεις.” Ενδεικτικά να σου πω ότι 1 συσκευασία Φαρίνας είναι μισό κιλό)
1 φακελάκι μαγιά (10 - 15 gr.)
Λίγο αλάτι (έτσι μωρέ μια τσιμπιά με τα δάχτυλα)
Λίγο ζάχαρη (το ίδιο ισχύει και για δω)
Λίγο ελαιόλαδο (1 κουταλιά της σούπας γεμάτη)
1 ποτήρι (250ml είναι περίπου) χλιαρό νερό

Πάρε το χλιαρό νερό και ρίχτο στον κάδο του μίξερ η σε ένα μπολ μαζί με τη μαγιά. Το νερό ΕΠΙΜΕΝΩ να είναι χλιαρό. Αλλιώς αν είναι κρύο δεν θα φουσκώσει με τίποτα που και Viagra να ρίξεις μέσα. Και αν είναι καυτό θα τις γαμήσεις τη μάνα της μαγιάς γιατί θα καούν τα ένζυμα, οπότε πάλι πέτσα!
Μετέπειτα ρίξε και τη ζάχαρη και το λάδι*, λίγο αλεύρι (μια δυο κούπες περίπου) και τελευταίο το αλάτι. Ναι έχει σημασία να είναι τελευταίο γιατί αν το βάλεις πρώτο θα μας πηδήξει τη μαγιά.
Ανακάτεψε τόσο όσο να “πιάσεις” ένα κολλώδες χυλό.
Σκεπάζεις καλά καλά το μπολ και το αφήνεις σε ζεστό αλά όχι σε καυτό μέρος για να διπλασιαστεί. (Τι νόμιζες καργιολάκι έτσι εύκολα κάνουμε ζυμάρια;)
Στη συνέχεια (μετά από κάνα δεκαπεντάλεπτο plus) ρίξε και το υπόλοιπο αλεύρι και ζύμωσε καλά με τα χέρια σου μέχρι να αποκτήσεις μια εύπλαστη ομοιογενή ζύμη που ΔΕΝ θα κολλάει στα χέρια σου.
Ξανά άστη κατά μέρους σε ζεστό μέρος να ξεκουραστεί και να φουσκώσει. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι νταξ τελειώσαμε τώρα και αρχίζουμε να κάνουμε τσεκ ιν στο Φουμπού, στρώσε τον κώλο σου χάμω να μάσεις τα υπόλοιπα υλικά.
Σε μια Pizza Special Πιτσαρίας τα υλικά μπαίνουν ως εξής:

  • Ζυμάρι ( ναι ναι άσε να τα λέμε όλα όπως πρέπει)
  • Σάλτσα
  • Ζαμπόν
  • Γαλοπούλα (άμα γουστάρεις να βάλεις)
  • Κίτρινο τυρί
  • Μανιτάρια
  • Μπέικον
  • Πιπεριά
  • Ντομάτα ψιλοκομμένη
Απλώνεις το ζυμάρι σε λαδωμένη λαμαρίνα, σπρώχνοντας το από το κέντρο προς τα πλαϊνά, μαλακά και περιμετρικά (μαλάκα σαν δομικό σχέδιο για πλατεία είναι αυτό...)
Σιγά σιγά μη σκας.
Τσάκω τώρα τη σάλτσα ντομάτας (κονκασέ η σπιτική δεν έχει σημασία ότι θέλεις εσύ) και άπλωσε την επάνω στο ζυμάρι με κυκλικές κινήσεις αφήνοντας ένα δάχτυλο περίπου γύρω γύρω για να σχηματιστεί η κόρα. 2-3 κουταλιές της σούπας είναι αρκετές.
Στη συνέχεια στόλισε με:
Το Ζαμπόν κομμένο σε φέτες.
Τη γαλοπούλα επίσης και πασπάλισε τα με το τριμμένο κίτρινο τυρί.
Μην υπερβάλλεις με το τυρί όσο και να το θες. Αυτά τα είδη τυριού πέραν του ότι στις μέρες μας δυστυχώς είναι κάργα μπασταρδεμένα με πατάτα σε σκόνη, έχουν και ένα πολύ κακό χούι να ξερνάν λάδια γενικά.
Επόμενη στρώση κομμένα φέτες τα μανιταράκια φρέσκα η κονσέρβα (ε καλά δεν υπάρχει σύγκριση)
Το Μπέικον κομμένο σε κομμάτια
Πιπεριά σε ροδέλες (του πάει να βάλεις και κόκκινη και κίτρινη μη μασάς)
Και για την πουτανιά τελειώνεις με ντομάτα κομμένη σε ζαράκια.
Τη βάζεις στον προθερμασμένο φούρνο (χωρίς αέρα) μέχρι να ροδίσει και σε θερμοκρασίες (τώρα αυτά παίζουν ανάλογα από φούρνο σε φούρνο) 250 βαθμούς Κελσίου πάνω κάτω αντιστάσεις.
Φυσικά μπορείς πάντα να μου ρίξεις ένα φάσκελο και να υποστηρίξεις τα Delivery της γειτονιάς.
1*Αν βάλεις το λάδι στην αρχή η ζύμη θα βγει μαλακή και αφράτη.
Αν το βάλεις στο τέλος πριν το αλάτι θα βγει τραγανή. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα παραλείψεις υλικά και δεν θα φέρεις σε επαφή το αλάτι με τη μαγιά
2* Στη φώτο εικονίζεται μια εξαιρετική Pizza Quattro Stagioni που έφαγα στο Αμστελόδαμον πριν 2 βδομάδες, και επειδή πληρώσαμε 70 γιουρίδια(€) για 2 πίτσες και 2 σαλάτες είπα να τη φωτογραφίσω να χω να θυμάμαι

9 Ιουλίου 2014

Βαγγέλης Προβιάς - Τα Μαύρα Παπούτσια της Παρέλασης

Τον Βαγγέλη τον γνώρισα από τα Blog.
Νομίζω το δικό του ήτανε από τα πρώτα που διάβασα, κάπου στο 2007-2008; Κάπου εκει δεν έχει σημασία.
Στην πορεία έγινα και εγώ μπλόγκερ γνώρισα πολλούς ανθρώπους που έγραφαν η ακόμη γράφουν στα μπλόγκς, κάποια στιγμή έκατσε η φάση στην Αθήνα την άνοιξη του 2009 γνωριστήκαμε και από κοντά και βγήκαμε για ποτά με το Προβατάκι.
Πολλά ποτά.
Πολλά φίλε!
Πολύ χορό πολύ καλή διάθεση πολύ κουβέντα.
Εγώ τότε πέρναγα μια πολύ μεγάλη φρίκη με μια σχέση που είχε τελειώσει αλλά εγώ σαν γνήσιος σκορπιός επέμενα να κουβαλάω το κουφάρι της ολούθε, ψάχνοντας τα γιατί και ζητώντας λίγη ελεημοσύνη.
Πες με και Drama Queen δε γαμιέται.
Οι φίλοι μου οι μπλόγκερς ήτανε πάντα κοντά μου και ένας από αυτούς είναι και ο Βαγγέλης.
Κάθισε. Με άκουσε. Με συμπόνεσε. Με συμβούλεψε.
Και δεν τα ξεχνώ.
Αυτά τα λίγα σαν εισαγωγή για ποιόν λόγο υπάρχει μια ανάρτηση για ένα βιβλίο σε ένα μπλόγκ Μαγειρικής.
Το βιβλίο το περίμενα πως και πως να βγει για να το αποκτήσω αλλά δεν είχα λεφτά να το αγοράσω ( ναι συμβαίνουν και αυτά) και ήμουν να σκάσω έβλεπα και τις κριτικές παντού να μου εξάπτουν την φαντασία, αλλά έκανα υπομονή μέχρι να πληρωθώ και τελικά από χθες το κρατώ στα χέρια μου. Ξεκίνησα το λοιπόν να το διαβάσω, αλλά μέσα σε 40 λεπτά έφτασα πάνω από τη μέση οπότε πραγματικά με βαριά καρδιά το σταμάτησα για να συνεχίσω σήμερα μην και τελειώσει, αλλά και σήμερα το πάω λάου λάου γιατί δεν θέλω να τελειώσει.
Είναι μικρό βιβλίο σε μέγεθος με 17 συμμαζεμένα διηγήματα.
Αυτό είναι κακό και πολύ καλό.
Το κακό είναι ότι σε αφήνει με μια αίσθηση σαν να μην χόρτασες αυτό που λες “γαμώ το φελέκι μου μέσα! Λίγο ακόμη βρε καργιόλη δεν μπορούσες να γράψεις πια; κόπο θα σου έκανε;”. Το καλό είναι όμως ότι δεν σε μπουκώνει, δεν σε βαραίνει σαν αυτά τα πολύ τσιγαρισμένα φαγητά. Πως είναι το Χουνκιάρ Μπεγερντί; (πουρές μελιτζάνας με σκόρδο και κοκκινιστό κρέας κατα βάση προβατίνα η αρνί) ας πούμε. Δεν σου κάνει το μυαλό άνω κάτω, και παίρνεις τόσο όσο πρέπει. Φαντάσου δηλαδή το βιβλίο Το Σπίτι των Πνευμάτων που ναι μεν είναι απίστευτο βιβλίο αλλά αν δεν έχεις ένα πρόχειρο χάρτη με τα ονόματα των πρωταγωνιστών τη γάμησες; Ε αυτό!
Το θέα είναι όμως ότι εγώ δεν είμαι κρητικός ούτε και ψυχολόγος για να σου αναλύσω το θέμα, για τα ψυχολογικά αδιέξοδα του συγγραφέα
Μάγειρας είμαι και ο συγγραφέας μπορεί να έχει αδιέξοδα αλλά με μια πιατέλα ξεροψημένα μπουτάκια κοτόπουλου στον κάνω περδίκι.
Άρα φίλε, έτσι μαγειρικά θα στο πάω.
Είναι πως να στο θέσω ρε παιδάκι μου...απλό...νόστιμο και γλυκό βιβλίο.
Σαν τραπέζι για φίλους.
Σαν μια μεγάλη φέτα φρέσκο ζυμωτό ψωμί, αλειμμένη με βούτυρο και μέλι. Από αυτές που θα ήθελες να φας Πέντε Έξι ακόμη, έτσι για να το γουστάρεις και γιατί είσαι γουρούνι.
Αλλά μέσα σου ξέρεις ότι και με αυτή τη μια και μοναδική θα είσαι κομπλέ και χορτάτος.
Σαν ύφος είναι σοβαρό μερικές φορές, σαν αυτά τα μαμαδίστικα Κυριακάτικα φαγητά. Γαμηστερά φυσικά, νοστιμότατα και εξαίσια αλλά μετά ένα δίωρο ύπνο τον θες για να στανιάρεις.
Και αυτό με εξέπληξε. Όχι ότι ο συγγραφέας στερείται σοβαρότητος, ναι νταξ... είναι λίγο μεγάλο όργιο για όσους τον ξέρουν και τον διαβάζουν, οπότε μια φάπα την έφαγα μη σου λέω χαζά. Παράλληλα φίλε μου όμως βεβαιώθηκα για το αυτονόητο.
Ότι αυτοί που έχουν τόσο πολύ μεγάλο χιούμορ τελικά έχουν να κουβαλάνε μεγάλες ιστορίες και θέματα που θέλουν να λύσουν, και ο Πρόβ φαίνεται να έχει ξεκινήσει τη διαδικασία εξορκισμού τους.
Μερικές από τις ιστορίες του βιβλίου είναι τόσο ανθρώπινες τρυφερές και τόσο γλυκές σαν παγωτό με φρέσκια αρωματική βανίλια Μαδαγασκάρης. Νοστιμότατες.
Μερικές πάλι είναι πολύ αυστηρές και βαριές σαν μουσακάς.
Μουσακάς όμως με τα λαχανικά του στραγγισμένα και τηγανισμένα καλά, χωρίς να σε βαρυστομαχιάσουν και να σε πνίξουν.
Τελικά για να μην στα πρήζω, ο Βαγγέλης γράφει καλά και το βιβλίο θα σου αρέσει πολύ.
Να το αγοράσεις. Αξίζει και επίσης δεν κοστίζει μια περιουσία, κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις ΟΛΚΟΣ και στην Κατερίνη μπορείς να το παραγγείλεις απο το αγαπημένο μας βιβλιοπωλείο ΝΕΣΤΩΡ
Σε φιλώ.

2 Ιουλίου 2014

Έχεις τρελάνει κόσμο

Θα ήθελα να ξεκινήσω το Post γράφοντας ηλιθιότητες τύπου: “Πόσο μα πόσο ωραία περνάμε στο νησί (sic)” και “Μα με έχουν χαλαρώσει τόσο πολύ αυτές οι διακοπές που δεν βλέπω την ώρα να γυρίσει το γλυκό φθινοπωράκι” (τι σκατά ήπιες μαρσύ; δώσε και σε μας)
αλλά αυτό ΜΟΝΟ τραγικά και δυσάρεστα αποτελέσματα θα είχε, όπως πολλά unfollow, κάποιες καταγγελίες στη Google για το “υβριστικό περιεχόμενο του Blog” και ίσως μερικές μηνύσεις.
Αντ ' αυτού θα είμαι λιτός και απέριττος: ΕΧΩ ΠΗΞΕΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ.
Αυτό.
Το ότι έχω δουλειά όμως είναι πολύ καλό, το ότι σχετικά “πληρώνομαι” επίσης είναι πολύ καλό, το ότι δουλεύω σαν το σκυλί ε και αυτό καλό είναι εδώ που φτάσαμε. Το καλύτερο όμως είναι ότι αυτή η συγκεκριμένη δουλειά στο συγκεκριμένο μέρος μου αρέσει.
Και μου αρέσει πολύ.
Δουλειά λοιπόν για μας τους εποχικούς ξενοδοχοϋπαλλήλους.
Γλυκό καλοκαιράκι για τους υπόλοιπος ιθαγενείς και μη.
Μεσημεριανή (β)ραστώνη.
(να μην συγχέεται με τη “Μεσημεριανή Μελέτη” παρακαλώ)
Το σκηνικό έχει ως εξής:
Ήλιος και Ζέστη.
Κυριακή μεσημέρι.
Από αυτές τις τεμπέλικες που θέλεις να λιώνεις στην ξάπλα η στην ξαπλώστρα.
Το μέρος:
Πισίνα πολυτελούς ξενοδοχείου.
(ξέχνα ότι έχεις στο μυαλό σου για ηρεμία, χαλάρωση, Loung-οκατάσταση και αραλίκι)
Πιτσιφρίκια που ουρλιάζουν αλαφιασμένα σαν να μην υπάρχει αύριο, και πέφτουν με δύναμη βόμβας Ναπάλμ στην πισίνα, κάνοντας κωλοχανείο όλο το χώρο στα επόμενα έξι οικοδομικά τετράγωνα και τους σερβιτόρους να μοιάζουν προς στιγμήν με τον πίνακα του Νορβηγού Εξπρεσιονιστή ζωγράφου Έντβαρτ Μουνκ “Η Κραυγή”.
Οι υπόλοιποι λουόμενοι λιάζονται σαν σαύρες στα νησιά Γκαλαπάγκος/βαριούνται/αναθεματίζουν/νοσταλγούν τον Ηρώδη.
Τα πιτσιφρίκια όμως μας έχουν όλους χεσμένους όπως είναι φυσιολογικό για κάποιον που είναι κάπου μεταξύ των 14 – 24.
Οι Αθλοπαιδιές και τα εφετζιλίκια όμως (συν κάτι το νερό,ο ήλιος και η ώρα) φέρνουν πείνα στα μικρά τέρατα και τότε τα άλλα μικρά ανθρωπάκια που μοιάζουν με τον πίνακα ζωγραφικής που λέγαμε, αρχίζουν και μοιάζουν και με Θεατρικό.
Η Τρελή του Σαγιό”(Του Ζαν Ζιρωντού) και τότε αυτά, αρχίζουν να τηλεφωνούν στην κουζίνα σε κάτι άλλα χαζά τρελαμένα ανθρωπάκια με άσπρα (μην παίρνεις όρκο γιατί οι τελευταίοι μεταμοντέρνοι μάγειροι αρχίζουν και μοιάζουν περισσότερο σαν Ninja σε βιντεοκασέτα της δεκαετίας του 80 με αυτά τα ρούχα που φορούν. Ο Μαύρος, ο Κόκκινος και ο Άσπρος. Σαν τους Power Rangers ένα πράμα) για να επαναλαμβάνουν την ίδια φράση:
“ΈναClubSandwitch”
Υλικά: (για έναν)
3 φέτες ψωμί του τοστ
Μαγιονέζα κατά βούληση
(καλά μη βάλεις όλο το βάζο και συ πια)
2 φέτες μπέικον
1 φέτα ζαμπόν
2 φέτες κίτρινο τυρί της αρεσκείας σου
(καλό είναι να ναι Edam η Gouda, εγώ προσωπικά γουστάρω τρελά και τσένταρ η Έμενταλ)
1 (ώριμη μεγάλη κόκκινη ζουμερή) ντομάτα
Μερικά φύλλα μαρούλι
(πλυμένα καλά μη σε πάρει και σε σηκώσει)
1 σακουλάκι προτηγανισμένες πατάτες
(μη γαμιέσαι! Ή το κάνεις η δεν το κάνεις το γουρούνιασμα)
Λοιπόν ας ξεκινήσουμε με μια γενικότερη αλήθεια.
Επειδή (επί του πρακτέου δηλαδή) δεν γίνεται να αγοράσεις μόνο από 1 φέτα αλλαντικά η 3 φέτες ψωμί του τοστ, άρα αναγκαστικά (κατά κάποιο τρόπο) θα αγοράσεις περισσότερα, κάνε και συ το καλό.
Φώναξε και κάνα φίλο, το γκομενάκι, τη γειτόνισσα, άστεγο.. ότι γουστάρεις βρε παιδί μου, για να φάτε μαζί.
Τα υλικά θα τα αγοράσεις έτσι και αλλιώς, θα μπεις στην κουζίνα έτσι και αλλιώς.
Η συνταγή είναι πιο εύκολη από αυγά μάτια.
Θέλει τρόπο και μεθοδικότητα και όχι να ξέρεις κβαντική φυσική.
Λοιπόν άκου δω.
Έχε κοντά σου όλα τα υλικά αραδιασμένα για να μην τρέχεις δεξιά και αριστερά σαν Ιαπωνικό καρτούν.
Πλύνε χέρια, πάρε τη φριτέζα και βάλε αρχικά να τηγανίσεις της πατάτες. Και όχι δεν χρειάζεται να είναι φρέσκες.
Προκάτ θέλουμε.
Βάλε στην τοστιέρα (ή στην φρυγανιέρα πολύ καλύτερα μην σου πω ψέμματα) να ψηθούν 3 φέτες ψωμί του τοστ.
Βάλε τις φέτες μπέικον σε ένα πιατάκι και ψήστες στο φούρνο μικροκυμάτων για 34 δευτερόλεπτα.
Βρε δεν λέω μαλακίες σου λέω!
Τόσο θέλει.
Μόλις ψηθεί το μπέικον και επίσης οι φέτες του ψωμιού και παράλληλα έχε το νου σου στις πατάτες να μην καούν, θα συναρμολογήσεις το Κλαμπ ως εξής.
(έχει σημασία για τη γεύση και το πως θα κάτσουν στο δάγκωμα, δε σου λέω μαλακίες)
  • 1η φέτα ψωμί του τοστ
  • Αλείφεις μαγιονέζα
  • Βάζεις ένα φύλλο μαρούλι
  • Μία φέτα Ζαμπόν
  • Μία φέτα κίτρινο τυρί
  • 2η φέτα ψωμί του τοστ
  • Μαγιονέζα άλοιμα ξανά μανά
  • Βάζεις δεύτερο φύλλο μαρούλι
    (αν δεν γουστάρεις πολύ πρασινάδα μην βάλεις, μη μας πουνε και Vegans)
  • Δεύτερη φέτα κίτρινο τυρί
  • Το ψημένο μπείκον
  • 1 η 2 φέτες Ντομάτα
  • 3η φέτα ψωμί του τοστ
Τέλος η ανοικοδόμηση του Κλαμπ.
Καρφίτσωσε το ΚΑΛΑ, ισομερώς επάνω στην τελευταία φέτα ψωμιού, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα με (από μια) οδοντογλυφίδα και μετά κόψε το διαγώνια στα γνωστά μας τρίγωνα σαντουϊτσάκια, κρατώντας το καλά από πάνω χωρίς:
Α) Να κοπείς
Β) Τσιμπηθείς από τις οδοντογλυφίδες
Γ) Χωρίς να το διαλύσεις και να του γαμήσεις το πρέκια.
Μετέφερε το σε πιάτο, βάλε στη μέση τις πατατούλες.

Τώρα οπτικοποίησε τη λέξη γουρούνι